Vrijdag 07/08/2020

InterviewPolitiek

Nieuwe columnisten Alain Gerlache en Siegfried Bracke: ‘Weet Paul Magnette eigenlijk wat hij wil?’

Waals journalist Alain Gerlache en ex-N-VA-politicus Siegfried Bracke: 'Geen regering straks? Dan neemt Europa het hier over.'Beeld Aurélie Geurts

Omdat onze glazen bol het al eens laat afweten, vroegen we onze nieuwe columnisten Alain Gerlache en Siegfried Bracke om politiek vooruit te blikken. Maar eerst dit: ‘We zijn blij dat er een krant is die Waalse luiaards en rechtse zakken aan het woord wil laten.’

De trouwe lezer van de opinie­pagina’s is het niet ontgaan: er is iets nieuws op maandag in deze krant. Drie nieuwe pennen nemen het over van Carl Devos. De Waalse journalist Alain Gerlache beet afgelopen week de spits af en zal worden afgelost door Siegfried Bracke en Walter Zinzen. Drie heren met een lange staat van dienst in de journalistiek, twee van hen deden ook al eens een uitstap naar de politiek. Gerlache was van 1999 tot 2003 woordvoerder van premier Guy Verhofstadt. Bracke stapte in 2010 over naar de politiek en nam vorig jaar afscheid.

Voor een keer worden er geen handen geschud, wanneer Gerlache en Bracke elkaar zien. Dat is niet nodig voor een hartelijke begroeting en een gemoedelijke fotoshoot, zo blijkt. Kennen, dat doen ze elkaar al bijzonder lang. Het is intussen decennia geleden dat hun wegen elkaar voor het eerst kruisten in de gangen van de VRT en RTBF. Walter Zinzen, die daar in die periode ook rondliep, kon onmogelijk aanwezig zijn bij het interview. Hij levert voor de gelegenheid commentaar van aan de zijlijn.

‘Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat er onvoldoende is nagedacht over de maat­regelen die men genomen heeft. Politici hebben zich te veel laten leiden door weten­schappers die het land als een uitgelezen laboratorium zagen om te experimenteren in de strijd tegen een pandemie’, zegt Walter Zinzen. Zijn jullie het daarmee eens?

Siegfried Bracke: “Ik ben ook niet zo opgetogen over de manier waarop de crisis is aangepakt. Nu, we moeten wel toegeven dat het finale resultaat overeenstemt met het beoogde doel: we komen uit de lockdown. Maar er hebben veel te veel mensen gecommuniceerd en daardoor is op zijn minst de indruk ontstaan dat het de virologen waren die het land leidden, in plaats van de politici. De begeleiders beslisten en de beslissers begeleidden.

Siegfried Bracke

• geboren in Gent op 21 februari 1953 • voormalig journalist en politicus • begon in 1981 bij de toenmalige BRT; stapte er in 1990 over naar de nieuwsdienst • presenteerde o.a. Terzake, De zevende dag en Bracke en Crabbé • was van 2007 tot 2009 hoofd­redacteur van de VRT Nieuwsdienst • maakte in 2010 de overstap naar de politiek, voor N-VA • was naast volks­vertegen­woordiger en gemeente­raadslid in Gent ook voorzitter van de Kamer (2014-2019)   

“En wat nog erger was: die experts bekritiseerden dan achteraf ook nog eens de beslissingen die genomen werden op basis van hun eigen adviezen. Zo kun je toch niet werken? Kabinets­leden zwijgen, of ze ondersteunen de beslissing. Zo werkt dat. En dat hadden die experts ook moeten doen.”

Alain Gerlache: “Als het doel van de maatregelen was dat de situatie in de ziekenhuizen beheersbaar bleef, dan is het doel behaald. Maar wat dan met de woon-zorgcentra? Parlementaire onderzoekscommissies en alle bevoegde autoriteiten zullen nog grondig moeten analyseren wat daar precies is gebeurd. Je hebt bovendien toch ook wel het idee gekregen dat veel ministers zich als echte amateurs hebben gedragen. De grens met Frankrijk gaat open, en dan toch weer niet. We moeten mondmaskers bestellen, het duurt een eeuwigheid voordat dat lukt, en dan blijken het de verkeerde. Iedere Belg krijgt een NMBS-pas, maar de NMBS weet van niks. Kom zeg.

“Nu, wat Siegfried zegt over de experts: ik heb de indruk dat dat misschien toch meer het geval is in Vlaanderen dan aan Franstalige kant. De groep die daar aan bod kwam in de media was kleiner. Dat heeft er ook mee te maken dat wij niet iedere dag twee informatieprogramma’s van in totaal een uur moeten vullen, zoals op Canvas. Daardoor moeten we ook van minder experts gebruikmaken.”

Siegfried Bracke: 'Er is in dit land een sociaal probleem. N-VA doet alsof ze dat niet ziet, maar wie in de verkiezingscampagne op de markt heeft rond­gelopen, weet wel beter.’ Beeld Aurélie Geurts

Bracke: “Het probleem was dat zij zich dan ook nog eens gingen uitspreken over maatschappelijke kwesties die verder gingen dan hun expertise, inclusief morele oordelen. Als ik Pierre Van Damme bij beelden uit Dendermonde waar de Ros Beiaard-stoet niet kon uitgaan, zie zeggen: ‘Dat zien wij niet graag’, omdat er mensen – zichtbaar keurig op afstand – op straat waren gekomen, dan krijg ik het.”

Gerlache: “Ik heb de indruk dat ook dat aan Franstalige kant minder was: experts hielden zich er meer op hun eigen domein en spraken zich minder maatschappelijk en politiek uit. Ik heb ook nooit gezien dat in Franstalig België aan een expert werd gevraagd wat de vijf boeken waren die zijn of haar leven hebben veranderd.”

Ook opvallend: aan Franstalige kant waren de media vanaf het begin van de crisis veel strenger voor minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) dan in Vlaanderen.

Gerlache: “Het probleem met Maggie De Block is groter dan de coronacrisis: het botert al heel lang niet meer tussen haar en de vakbonden. Dat heeft haar zeker parten gespeeld. Maar de manier waarop zij communiceert, ligt ook moeilijk in Wallonië. Ze is heel kort, toont weinig empathie in het Frans, is daar de taal misschien net niet machtig genoeg voor. Dat ligt moeilijk bij Franstaligen.”

Bracke: “Die kordate manier van communiceren werkt in Vlaanderen juist ontzettend goed. ‘Blijf in uw kot’, dat was ijzersterk. Ze heeft de stijl van de ouderwetse doktoor die van wanten weet. Dat toont toch een cultuurverschil aan.”

Gerlache: “Zeker, maar we moeten dat niet overdrijven, hè. Als een minister (van Economie, Nathalie Muylle, CD&V, red.) zegt dat de restaurants langer zullen openblijven dan eerst gepland, omdat de Franstaligen later gaan eten. Komaan zeg! Wat een cliché.

“Er is de afgelopen maanden veel verwezen naar grote crisissen uit het verleden en hoe het toen beter zou zijn geweest. Ik heb ontzettend veel respect voor Jean-Luc Dehaene, maar in de dioxinecrisis en de zaak-Dutroux heeft hij ook een storm van kritiek over zich heen gekregen voor zijn stijl en gebrek aan empathie. De politiediensten hervormen nadat Dutroux ontsnapt was, dat heeft hij goed gedaan. Maar als er een beetje menselijkheid nodig was, wanneer de ouders van de verdwenen meisjes opgezocht werden, dan stuurde hij Stefaan De Clerck. Terecht, die straalde empathie uit. Je kunt gewoon niet op alle vlakken perfect zijn.”

Alain Gerlache

• geboren op 13 mei 1952 • Waals journalist en RTBF-gezicht • groeide op in Centraal-Afrika; kwam op zijn negende terug naar België • begon voor de RTBF als journalist in Cha­rleroi en speciali­seerde zich snel in politiek nieuws • startte in 1996 met het RTBF-programma A bout portant, een interview­reeks • was van 1999 tot 2003 woordvoerder van premier Guy Verhofstadt (Open Vld) • 2003-2007 directeur televisie bij RTBF

Is er iemand die er voor jullie wel boven uitstak de afgelopen maanden?

Bracke: “Ik denk dat dat een van de problemen is, dat we zo iemand niet hebben. Of toch niemand die aan beide zijden van de taalgrens geloofwaardig kan communiceren. Voor een republikein als ik is het raar om te zeggen, maar de enige die nu aan beide kanten nog enig aanzien heeft, is de koning. Magnette en Di Rupo, die hebben nog echt gezag in Wallonië. Maar dat stopt aan de taalgrens. De Wever heeft dat in Vlaanderen. Ik zie ook Alexander De Croo groeien, maar ik denk dat die in Wallonië toch nog behoorlijk onbekend is.”

Gerlache: “Toch wel. De naam is bekend, maar dat komt ook omdat zijn vader nog steeds heel vaak in de Franstalige televisiestudio’s zit. De Croo is een merknaam geworden voor les bons flamands. Degenen die ons accepteren zoals wij zijn en ons niet te veel bekritiseren.”

Zijn naam valt wel eens als de nieuwe premier.

Bracke: “Waarom niet. Maar dat is dan in de redenering dat er een regering komt. Ik zou begot niet weten in welke constructie. Niet in een paars-gele, in ieder geval, want in dat scenario valt Open Vld uit de boot.”

Ik leg jullie nog een conclusie van Walter Zinzen voor. ‘Als deze crisis iets genadeloos heeft blootgelegd, dan wel hoe onwaar­schijnlijk inefficiënt dit land wordt bestuurd. Ik hoop dat men de komende vier jaar in het parlement eindelijk werk zal maken van de zevende en definitieve staatshervorming. Het maakt me niet uit of ze taken herfederaliseren dan wel regionaliseren, zolang er maar een einde gemaakt wordt aan de versnippering van bevoegdheden.’

Alain Gerlache: ‘Dat Maggie de block in het frans weinig empathie toont, ligt moeilijk. misschien is ze de taal niet machtig genoeg.'Beeld Aurélie Geurts

Bracke: “Ik ben eerlijk gezegd verbaasd door de verbazing. Ik zie Elio Di Rupo, over wie ik voor de rest niets kwaads wil zeggen, daar nog staan bij de aankondiging van de zesde staatshervorming. ‘Nous avons un accord’, zei hij. En in zijn handen een bundel van als ik me goed herinner 932 bladzijden. Zou ooit iemand hebben gedacht, dat als je 932 pagina’s nodig hebt om te beschrijven hoe je de taken verdeeld hebt, dat dat dan zou werken? Maar enfin.”

Gerlache: “Het Belgisch systeem is onvoltooid en onvolmaakt en wat je maar wilt. Maar de crisis is niet enkel zwaar geweest door toedoen van ons institutionele kluwen. Dat was ze ook geweest als alles hier wel perfect had gewerkt.”

Bracke: “Alain, ik ben vijf jaar voorzitter geweest van de Kamer. Ik heb minstens iedere maand brieven moeten schrijven naar de Raad van State om te vragen wie er nu eigenlijk bevoegd was voor problematiek x of y. En weet je wat het antwoord dan was? De twee! Ie-de-re keer weer.”

Gerlache: “Voor mij is de conclusie van deze crisis eens te meer: het is de bevolking die dit land in stand houdt. Niet onze politici, niet onze structuren, niet de experts. Het volk.”

Bracke: (lacht) “Nu zijn we er! Lang leve het marxisme!”

Gerlache: “Weet je wat het probleem is? Het doel van de staatshervormingen is nooit geweest het land beter te laten werken zodat de mensen er wel bij varen. Het doel was altijd: politieke problemen oplossen. Denk jij dat iemand aan tafel ooit gevraagd heeft of een maatregel leefbaarder zou zijn voor de bevolking? Is er ooit gekeken: maken we het de burger hier makkelijker mee? Nooit. De democratische efficiëntie is nooit het doel geweest van een staatshervorming.”

Walter Zinzen: 'Er is al decennia te weinig aandacht voor racisme. Over nieuwkomers spreken politici alleen in termen van een probleem.’ Beeld Eric de Mildt

Bracke: (verbaasd) “Dat vind ik geweldig interessant dat jij dat zo ziet vanuit Franstalige kant; ik heb juist altijd gedacht dat dat bij uitstek het doel was van een staatshervorming. In Vlaanderen geloofden we toch heel sterk dat het veel beter ging worden, staatshervorming na staatshervorming. Wat we zelf doen, zouden we beter doen, weet je wel. Quod non, natuurlijk. Alleen ons onderwijs is er veel beter en performanter op geworden. Maar voor de rest is Vlaanderen uitgegroeid tot een administratieve moloch.”

Gerlache: “Precies daarom ben ik pessimistisch. Want die grondige hervorming van de staat is absoluut nodig, maar dan wel om daarna beter ten dienste ten staan van de bevolking. Die bevolking verwacht ook van haar leiders dat ze het land beter maken voor hen. Maar aangezien ze niet eens in staat zijn om een regering te vormen, hoe moeten we dan van die politieke klasse verwachten dat ze een probleem van die aard zal aankunnen?”

PS-voorzitter Paul Magnette stak deze week nog eens de hand uit naar N-VA. Kan het dan toch nog?

Bracke: “Kijk, in Vivaldi (coalitie van liberalen, socialisten, groenen en christendemocraten, red.) heb ik nooit geloofd. Het overlijden van die piste is nu ook officieel geattesteerd. En paars-geel: ik denk dat het Magnette misschien wel menens is, en Bart De Wever ook. Maar hoezeer ik het ook hoop, het zal er niet van komen. Ze zullen niet kunnen door hun achterban. Het belang van wat Robert Vertenueil is overkomen (de voorzitter van de socialistische vakbond FGTB werd aan de kant geschoven nadat hij een interview gaf samen met MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez, red.), kan niet onderschat worden.”

Gerlache: “Nu, de FGTB bepaalt zeker niet altijd wat de PS doet. Ze zijn al eerder in regeringen gestapt tegen de zin van de vakbond. Maar het minste wat je kunt zeggen, is dat de reacties weinig enthousiast zijn. Ook binnen de PS zelf: voor de Brusselse afdeling blijft praten met N-VA heel, heel problematisch.”

Bracke: “Bart De Wever heeft dat achterban­probleem ook. Je merkt bijvoorbeeld dat hij bij bepaalde uitspraken zinnetjes toevoegt waarvan hij zonder twijfel beseft dat ze kwaad bloed zetten aan de overkant, maar hij moet. Als hij bijvoorbeeld zegt dat hij premier wil worden, maar dik tegen zijn goesting, dan is dat ten behoeve van een deel van de achterban die vindt dat een flamingant nooit premier van België kan worden.”

‘De Wever zal wel beseffen dat het nog zo gek niet is om met PS te besturen, maar zolang hij merkt dat er te veel tegenstanders in de partij zijn, zal hij niet beslissen.'Beeld Aurélie Geurts

Gerlache: “Terwijl: eigenlijk zouden die twee toch perfect een programma kunnen schrijven? Ik heb de indruk dat Magnette en De Wever elkaar heel goed begrijpen en in staat zouden zijn om tot compromissen te komen.”

Bracke: “Ik denk dat ook. Volgens mij is er tussen die twee een gigantische vorm van understanding. Nu, Bart De Wever is in die zin geen geweldige onderhandelaar, omdat hij zich heel snel kan verplaatsen in de positie van de andere. Hij ziet snel dat de andere ook wel minstens een beetje gelijk heeft.”

Toch is er de afgelopen jaren van beide zijden al ontelbare keren geroepen dat de kloof tussen N-VA en PS onoverbrugbaar is.

Bracke: “Er is in dit land een sociaal probleem. N-VA doet alsof ze dat niet ziet, maar wie op de markt gelopen heeft tijdens de kiescampagne, weet wel beter. Dat moet je aanpakken, je kunt niet anders. Maar tegelijk moet het bedrijfsleven groeien en bloeien, om welvaart te kunnen creëren.

“De Wever zal wel beseffen dat het nog zo gek niet is om met PS te besturen, maar hij gaat die beslissing ook niet snel nemen. Hij kan ontzettend lang wachten. Ik heb het zo vaak zien gebeuren: zolang hij merkt dat de groep tegenstanders in de partij nog te groot is, zal hij niet beslissen. Pas wanneer het nog over enkelingen gaat, zal hij doorduwen. Maar dat kan heel lang duren.”

Gerlache: “Dat N-VA heel graag wil besturen is wel duidelijk. De knoop ligt bij Magnette. De grote vraag is: weet die man eigenlijk wat hij wil? Magnette heeft altijd gezegd: nooit met de N-VA. Maar dan maakt hij in maart twee bochten in enkele dagen tijd. Eerst zegt hij met N-VA te willen samenwerken, enkele dagen later wordt hij teruggefloten door zijn partijbureau en blaast hij de gesprekken op. En nu is het opnieuw van dat. Zondag zegt hij nog in De zevende dag dat N-VA niet incontournabel is, op maandag vraagt hij aan zijn partijbureau of hij met N-VA mag praten. Dat is het probleem. Misschien is er te veel pokerspel.”

Heeft de coronacrisis dan niets veranderd?

Bracke: (stellig) “Neen. Er is alleen nog een gigantisch probleem bijgekomen: de relance.”

Gerlache: “Uiteindelijk zal de PS moeten kiezen. Een regering met N-VA, of nieuwe verkiezingen. Maar na nieuwe verkiezingen gaan we opnieuw in exact dezelfde situatie terechtkomen. Een vooraanstaand politicus van een andere partij heeft mij onlangs gezegd: de vraag is wanneer PS met N-VA een regering vormt, voor of na nieuwe verkiezingen. Dat lijkt me een goede samenvatting van de situatie.”

'Waarom hebben wij nog geen duidelijk gekleurde nieuwslezer? Ja, Aster Nzeyimana, maar sorry dat ik dat zo zeg: die jongen is niet bruin genoeg.'Beeld Aurélie Geurts

Bracke: “Dat hoor je nu vaak: het zal paars-geel zijn, of nieuwe verkiezingen. Maar daar ben ik het niet mee eens. Voor die nieuwe verkiezingen heb je ook een meerderheid nodig die die uitschrijft. Die is er niet.”

Wat is dan het alternatief volgens u?

Bracke: “De totale blokkage. En dan gaan we Europa op ons dak krijgen, schrijf het maar op. Dan landen er hier mannetjes van de Europese Commissie om de zaak hier over te nemen. Er is sinds eind 2018 geen deftige begroting meer opgesteld. Sindsdien werken we met voorlopige twaalfden, maandelijkse budgetten die berekend zijn op de begroting van twee jaar geleden. Dat is zo fake als wat, hè.”

Gerlache: “Een land kan zich toch niet permitteren om de helft van zijn legislatuur zonder regering te zitten? Al is dat precies waar we nu op afstevenen. Stel dat we in september nog geen regering hebben. Dat er in het najaar nieuwe verkiezingen komen. Voor je het weet is het december en dan zullen we twee jaar zonder regering zitten. Dat kan niet.”

Ondertussen is de boosheid om het uitblijven van een regering omgeslagen in gelatenheid. Het lijkt alsof we er ons bij hebben neergelegd dat onze politici niet in staat zijn om een akkoord te sluiten.

Bracke: “Het ligt niet aan die politici, het ligt aan het systeem dat niet in staat is om de verschillen tussen de landsdelen op te vangen. Dat is het punt. Dit is niet de schuld van Magnette of van De Wever. Dit is de schuld van het systeem. Ik versta dat de kiezer wanhopig roept: ‘Hoe is het mogelijk, zijn ze er nog niet uit?’ Maar het stoort me mateloos dat Wetstraat-watchers dat ook doen. Die moeten de werkelijkheid toch ook zien?”

Gerlache: “Er is inderdaad een breder probleem, denk ik. We hebben onze verschillen, ook in cultuur en geschiedenis. Maar ik denk dat die nog uitvergroot worden door het politieke systeem. Ik ben geen unitarist of geen belgicist, verre van. Alleen is het bijzonder moeilijk om een federaal systeem in stand te houden zonder federale partijen.”

Bracke: “We zijn op het punt gekomen dat Robert Houben, de laatste voorzitter van de unitaire CVP, in 1965 al heeft voorspeld. Overigens: degenen die pleiten voor herfederalisering, moeten echt hun geschiedenis herlezen. Het boterde toen al niet echt. Maar Houben was dus visionair. Hij zei: het einde van België zal zijn wanneer men geen regering meer kan vormen. Wel, daar zijn we dus.

“We gaan tot een soort van latrelatie moeten komen. Wij doen het zo, we accepteren dat jullie het anders doen, en we verbinden ons tot financiële solidariteit en financiële verantwoordelijkheid.”

U bedoelt: het confederalisme.

Bracke: “Ik gebruik dat woord niet meer. Het is besmet.

“Elke hervorming die men uittekent voor dit land zal moeten uitgaan van de regio’s. Dat is trouwens ook een ontwerpfout in het programma van de N-VA: iedere regio heeft haar identiteit en je moet die durven erkennen. Brussel is iets aparts. Net zoals onze Duitstalige vrienden dat zijn, ook al zijn ze maar met een kleine 80.000.”

'Een België met vier volwaardige gewesten, dat zou volgens mij veel simpeler zijn. Maar dan moet in Vlaanderen de vrees verdwijnen dat ze zouden terechtkomen in een situatie van drie tegen één.'Beeld Aurélie Geurts

Gerlache: (knikt heftig) “Ik heb de indruk dat Wallonië en Brussel uit elkaar aan het groeien zijn. En dat loopt parallel met de toenadering die je ziet tussen de Nederlandstalige en de Franstalige Brusselaars en al die andere gemeenschappen daar. Laat dat gewest groeien, zijn toekomst kiezen en iets sui generis uitbouwen.

“Een België met vier volwaardige gewesten, dat zou volgens mij veel simpeler zijn. Maar dan moet in Vlaanderen de vrees verdwijnen dat ze zouden terechtkomen in een situatie van drie tegen één. Dat is niet zo. In een België met vier gewesten zouden Vlaanderen en Wallonië juist heel goed kunnen samenwerken op veel gebieden. Ze hebben als gewesten meer met elkaar gemeen dan met Brussel of met de Duitstaligen.”

U mag dat zien zitten, aan Franstalige kant knallen de meeste deuren nog steeds onverbiddelijk dicht zodra het woord staats­hervorming nog maar valt.

Gerlache: “Ik heb de indruk dat meer en meer mensen beginnen in te zien dat dat een mogelijke piste zou zijn. Kijk naar de persconferenties van de Nationale Veiligheidsraad. Je zag daar socialisten, een N-VA’er, liberalen, iemand van ProDG – de regionalistische partij in de Duitse gemeenschap. Die mensen hebben toch samengewerkt? Zij hebben samen het land bestuurd.”

Bracke: “Die Veiligheidsraad, dat is de latrelatie in de praktijk. Er zat in het midden een notaris, Sophie Wilmès, met naast haar degenen die de macht hebben. Daar hebben we de toekomst gezien. Maar we beseften het niet, zoals zo vaak.”

Eén prangend actueel thema hebben we nog niet behandeld: Black Lives Matters. Het is een onderwerp dat zeker Zinzen en Gerlache zeer nauw aan het hart ligt. Gerlache groeide op in Centraal-Afrika en kwam op zijn negende terug naar België, Zinzen trok na zijn afstuderen naar Congo om er les te geven.

“Het is heel normaal dat de frustratie groeit”, zegt die laatste. “Er is nog steeds bijzonder veel discriminatie op de arbeidsmarkt, in het onderwijs, op de woonmarkt, en de politiek doet daar veel te weinig aan. Sowieso is er de afgelopen decennia veel te weinig aandacht geweest voor racisme in onze samenleving. Maar ik heb de afgelopen jaren ook smartelijk politici gemist die een alternatief uitwerkten voor het beleid van Francken (N-VA). Er is enkel gesproken over nieuwkomers in termen van een probleem, dat is zeer schadelijk.”

Beeld Aurélie Geurts

Gerlache: “Er is zowel maatschappelijk als politiek absoluut veel te weinig aandacht voor racisme, maar ook voor ons koloniale verleden. Dat is wat het verhaal van de mensen van Afrikaanse origine in ons land nog zo verzwaart: het probleem van de kolonisatie is nooit voldoende geanalyseerd. En dat mag echt verder gaan dan Kuifje in Congo, hè. Het beeld leeft nog bij veel te veel mensen dat die kolonisatie dan wel een misdaad was, maar dat we daar ook veel goede dingen gedaan hebben. ”

Bracke: “Ik weet niet goed wat men nu van de politiek verwacht. Wat niet wegneemt dat racisme absoluut een zeer reëel en heel aanwezig probleem is. We hebben er ook de nodige wetten tegen; alleen helpen ze niet.”

Dat maakt het probleem toch alleen groter? Hoe los je dat op?

Bracke: “Veel meer dan wetten en verboden, werken goede voorbeelden. Waarom hebben wij nog geen duidelijk gekleurde nieuwslezer? Ja, Aster Nzeyimana, maar sorry dat ik dat zo zeg: die jongen is niet bruin genoeg. In mijn tv-tijd was er eens een kandidaat-anker met zeer duidelijke Marokkaanse trekken. Die sprak geen perfect Nederlands, maar alleen specialisten konden dat horen. Die kandidaat is daarop afgekeurd. Tja. Dat is tekenend en problematisch.”

Gerlache: “Sorry, maar ik ben het er echt niet mee eens dat dat voldoet. Ja, het is belangrijk dat er maatschappelijke voorbeelden zijn. Maar Pierre Kompany is burgemeester in Ganshoren. De RTBF heeft een zwarte weervrouw. Is het probleem daarmee weg? Zij wordt nog steeds belaagd op sociale media met racistische commentaren. Het stemt me wel zeer blij dat het kolonialisme voortaan opgenomen zal worden in de eindtermen van het secundair onderwijs. Dat is toch al een eerste stap.”

Wat zijn jullie plannen met de column?

Bracke: “De consensus doorbreken.”

Gerlache: “De clichés doorbreken. Ik wil niet de woordvoerder zijn van mijn gemeenschap, maar wel uitleggen wat er leeft bij de bevolking.”

Bracke: “Dat zou ook mooi zijn.”

Walter Zinzen heeft ook een duidelijke missie: hij is van plan om mild te zijn voor de personen, maar streng voor het systeem en het beleid.

Gerlache: “Oh, dat is mooi.”

Bracke: “Ik vind het De Morgen sieren dat ze mensen gevraagd hebben van wie ze weten dat die niet denken wat de geest van de krant is. Of toch zeker in mijn geval. Als media iets moeten doen, dan is het wel de deuren openzetten en totaal andere geluiden laten horen en onvoorspelbaar zijn. Dus dat wil ik nog even zeggen: merci.”

Gerlache: (lacht) “Je wil zeggen, Siegfried, dat je blij bent dat er een krant is die Waalse luieriken en rechtse zakken aan het woord wil laten?”

Bracke: “Exact.”

Alain Gerlache, Siegfried Bracke en Walter Zinzen overschouwen elke maandag om beurten de politieke actualiteit.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234