Dinsdag 22/06/2021

Nieuw talent, voor de durvers onder u

Ook die traditie maakt van Theater aan Zee mee wat het is: u kan allerlei artiesten aan het begin van hun rit bezig zien, producties die nog niet zomaar overal spelen. Griet Op de Beeck

Het is natuurlijk altijd een beetje voor de avonturiers onder u, de mensen die graag willen weten wat er leeft in het artistieke veld. In het verleden soms misschien wat ongelijkmatig van kwaliteit, maar altijd met minstens hier en daar een heerlijke ontdekking. Ook dit jaar is het aanbod groot. Van kortere intermezzo's tijdens een van de parcours, tot volwaardige producties, al dan niet van afstuderend volk. Ik kies er een paar uit die mij aanspreken.

1. 'Trip!'

Nick Steur was vorige editie een van die jongens die een mens verstomd deden staan, als vanzelf, zo simpel én indrukwekkend was zijn performance. Hoe muf het ook moge klinken, het was van het spannendste wat ik op het festival toen zag: de Nederlander bouwde torens met stenen. Maar wat voor torens met wat voor stenen. Op glazen platforms zocht hij voorzichtig het punt waarop zo'n zelfgevonden kei zou blijven staan, tot verbazing van iedereen. En nog een, en nog een. Daar hoorde een geluidsband bij met geestige, zelfrelativerende commentaren in het Engels. Een echte belevenis die hem de prijs van het Jong Theater opleverde. En dus centen om iets nieuws te maken. Dat is nu te zien: Trip! wordt een reis weg van de chaos en de rust, blijkbaar. Dat kan alles betekenen, maar het maakt ook niet uit. Als zo'n gast iets nieuws doet, wil ik het alvast meemaken.

2. 'Waar het met de wereld naartoe gaat, daar gaan wij naartoe'

Met een topper van een vader als Peter Van den Eede, is de kans al groter dat het wel wat wordt met dat jong geweld. Zijn dochters Ans (25), actrice, en Louise (27), schrijfster, regisseur en dramaturg, richtten met hun broer het gezelschap Hof van Eede op. Waar het met de wereld naartoe gaat, daar gaan wij naartoe is hun eerste voorstelling. Ans brengt met Greg Timmermans een bewust warrig verslag van hun ontspoorde leeservaring van Jacques de fatalist en zijn meester van Denis Diderot. Ze vatten samen wat er in die roman staat, en er duiken almaar problemen op. Ondertussen blijft het onduidelijk wat precies de verhouding tussen deze jongen en dit meisje is, net zoals het liefdesverhaal in het boek ook nooit verteld geraakt.

Een geestige tekst, lekker spel, een concept dat klopt. Dat er soms wat te weinig fond lijkt, en dat de hand van hun vader behoorlijk voelbaar is, weze hen vergeven. Deze club wil ik alvast in 't oog houden.

3. 'Parkin'son'

Dat kan verschrikkelijk prachtig zijn: artiesten die geweldig dichtbij zichzelf en de hunne blijven en zich van hun kwetsbaarste kanten tonen. Ik herinner me Susan & Darren van Quarantine die samen een voorstelling maakten, hij de zoon die nog altijd bij haar, zijn moeder, in huis woonde. Ik kijk uit naar wat Clara van den Broek gaat doen als ze een productie in mekaar gaat boksen over haar te jong aan kanker overleden liefde Roel Verniers. En nu staat er op TAZ: Parkin'son, een project van Giulio d'Annna, een choreograaf met een vader van 63 die lijdt aan parkinson. Hij gaat samen met zijn papa op de scène staan om alle taboes te doorbreken. Twee generaties, twee levens, verleden en toekomst in een verhaal dat gegarandeerd het hunne ver zal overstijgen, vermoed ik dan. Ik ga zeker kijken.

4. 'A Journey

Into Space'

Robbert & Frank/Frank & Robbert noemen ze zich, en ze maken deel uit van de stereo nomaden, die stukjes TAZ waar u voor moet wandelen van de ene naar de volgende locatie. Deze laatstejaars van de opleiding multimediale vormgeving in het KASK werden opgepikt door CAMPO met hun afstudeervoorstelling, waarlijk een nieuw uitgevonden kunstvorm.

Met bakken verbeelding en een volstrekt eigen logica, met het uitvergroten van hun gebrek aan acteer-ervaring en spelerscharisma maakten ze een prettige trip vol humor en kleine tederheden. Daarbij gebruikten ze nieuwe digitale middelen alsof het kinderspeelgoed was, en die bedrieglijke eenvoud zie je ook terug op scène. Bijzonder, vond ik. Voor al wie eens iets anders wil.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234