Zondag 04/12/2022

Niets kon Johan Devriendt bij zijn Braziliaanse vlam weghouden

null Beeld BELGA
Beeld BELGA

De relatie tussen Johan Devriendt en Christel Van Bourgogne liep in de periode van het overlijden van de vrouw op de laatste benen. Dat verklaarde Devriendt vandaag voor het hof van assisen van Vlaams-Brabant in Leuven. Twee maanden voordien had hij Libia Chaves leren kennen en niets kon hem weghouden bij zijn Braziliaanse vlam.

EB

Johan Devriendt (46) werd vorig jaar schuldig bevonden aan moord op zijn partner Christel Van Bourgogne (29) in Linkebeek in de nacht van 24 op 25 augustus 2003. Bij verstek werd hij daarvoor tot levenslang veroordeeld. Tegen dat arrest tekende de gewezen politie-inspecteur verzet aan, waardoor de procedure over de strafmaat moet worden overgedaan.

Devriendt had twaalf jaar lang een relatie met de drie jaar jongere Van Bourgogne. "Respect en vriendschap vormden de basis van ons samenzijn", zei hij. Ze zijn nooit getrouwd, hadden geen kinderen en officieel bleef zij bij haar ouders wonen. Maar ze kochten samen wel het appartement in Linkebeek. "Afspraak was dat de langst levende eigenaar zou worden", zei Devriendt. "Uiteindelijk is het appartement verkocht en toegewezen aan haar ouders."

In 2003 beleefde Devriendt naar eigen zeggen een moeilijke periode. "Ik was 33 jaar, de leeftijd waarop mijn ouders aan hun vechtscheiding begonnen. Dat had een bedrukkend effect op mij. Ik zat niet goed in mijn vel, door plots weer opduikende conflicten in mijn familie. Daardoor verslechterde onze relatie. Bij het begin van de zomer van 2003 was het al duidelijk dat onze wegen gingen splitsen."

Met de komst van Libia Chaves had die evolutie niets te maken, verzekerde Devriendt. "Ik leerde haar kennen op 20 juni. Vóór het overlijden van Christel hadden we geen relatie. Die is eerst ontstaan na haar dood. Toen zijn we dichter bij elkaar gekomen."

Van Bourgogne wist niets af van de zeer frequente contacten van haar partner met Chaves. Devriendt had in 2001 gedurende een zestal maanden een relatie gehad met een vrouw die werkte in een snackbar tegenover het Brusselse politiecommissariaat. "Dat was stom van mij. Ik wilde het bij die eenmalige misstap houden." Chaves en Devriendt traden in het huwelijk op 6 november 2004. In januari 2005 werd hun enig kind geboren. "Op een dag in 2012 kreeg ik een brief in de gevangenis dat zij het voor bekeken hield. Ik legde mij daar bij neer."

De scheiding werd uitgesproken op 24 juni 2014. "Nadien schreef Libia me veel brieven waarin ze vertelde dat ze me terug wilde. Dat eindigde in stalking en slagen en verwondingen aan Erika Costa." Zij is de ex-schoonzus van Chaves, met wie Devriendt in 2014 een relatie begonnen was. Hij ruilde de ene Braziliaanse voor een andere en trad begin 2016 met Costa in het huwelijk.

Johan Devriendt houdt onschuld staande

Johan Devriendt houdt intussen zijn onschuld staanden. Heel even leek hij op weg naar een bekentenis, maar zover kwam het niet. Het arrest over de schuldvraag van vorige zomer noemde hij een "juridische waarheid". "Maar ik blijf erbij: ik heb mijn vriendin niet gedood."

Voorzitter Peter Hartoch onderwierp Devriendt aan een ongewoon verhoor. De schuldvraag werd immers al op 29 juni 2016 beantwoord. "Het luik van het eigenlijke overlijden gaan we vluchtiger behandelen dan tijdens het verhoor vorig jaar", zei Hartoch. Maar de voorzitter kon er natuurlijk ook niet omheen en peilde andermaal naar de omstandigheden waarin Van Bourgogne om het leven kwam.

"Als u wilt weten hoe ze overleden is: dat staat allemaal in het arrest over de schuldvraag", stelde Devriendt. "De jury kan die eerste beslissing lezen. Dat is wat ik noem de juridische waarheid. Daarmee zeg ik niet dat het een juridische dwaling is, maar ik mag niets anders zeggen." Voor de assisenvoorzitter volstond die uitleg niet. "Er was geen opzet in het spel. Ik heb haar niet gedood", zei Devriendt.

Natuurlijk wilde de voorzitter weten waarom Devriendt de vlucht had genomen op 29 juni 2016, terwijl de jury aan het beraadslagen was over de schuldvraag. Devriendt was als een vrij man verschenen op zijn tweede assisenproces. "Een van de voorwaarden was dat u dagelijks de zitting bijwoonde. Dat hebt u ook gedaan, tot die 29ste juni", zei Hartoch. "De spanning was te groot", antwoordde Devriendt. "Ik ben in Leuven beginnen stappen en had geen flauw idee waar ik naartoe zou gaan."

De eerste vijf dagen van dat tweede proces was Devriendt na de middagschorsing trouw teruggekeerd naar de assisenzaal. "Maar die schorsingen waren korter en nu zat de uitspraak eraan te komen. Ik nam de vlucht, maar had eigenlijk geen bestemming. Ook niet Frankrijk, zoals u suggereert." Bij zijn verschijning voor de kamer van inbeschuldigingstelling na zijn arrestatie op 3 juli 2016 verklaarde Devriendt dat hij gewoon bleef wandelen en zo in Ciney beland was. De waarheid blijkt anders. "Ik ben eerst naar huis in Dilbeek gegaan. Daar heb ik snel een valies gemaakt."

Voorzitter Hartoch vroeg Devriendt aan het einde van het verhoor wat hij van de jury verwacht op dit derde assisenproces. "Veertien jaar na de feiten moet de pagina omgedraaid worden. Het wordt tijd voor uitzicht op een toekomst en een leven."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234