Vrijdag 06/12/2019

Niet iedereen houdt nog van papa Daerden

De RTBF was er al wekenlang mee aan het pronken. De Franstalige openbare zender was erin geslaagd om met Michel Daerden een absolute klepper te strikken voor het variétéprogramma Les XII Travaux, de tegenhanger van De XII Werken die Rob Vanoudenhoven in betere tijden bedacht. Lang had de PS-politicus niet moeten nadenken. “Tot ik hoorde dat jij het programma presenteert”, vleide hij zich vanaf minuut één in de gratie van de knappe blonde gastvrouw. Daerden en pleine forme. Luid toegejuicht door het publiek, en dan kan een tribunespeler als hij altijd dat tikkeltje meer.Het moet gezegd, Daerden bracht het er uitstekend vanaf. Al kreeg hij af en toe wat hulp van de rest van de familie. Michel Daerden senior, heel zijn leven treinbestuurder, hielp zoonlief om een oude stoomwagon onder controle te houden. Dochter Aurore gaf hem een snelcursus plaatjes mixen en volksmennen. Zoon Frédéric hielp vader op een paard en op een fiets. En kleindochters Charlotte en Clara namen papy mee naar de kermis en mochten een geschikte attractie kiezen voor grootvader. Het werd de Xtrême. Voor andere uitdagingen had Daerden absoluut geen hulp nodig. Zo moest hij spaghetti maken voor de bewoners van het plaatselijke rusthuis in thuisbasis Ans. Dat had hij duidelijk al eerder gedaan. Niet iedereen weet dat je kan testen of de pasta al dente is door een paar slierten tegen de muur te kwakken en af te wachten of ze blijven plakken. Die van Daerden bleven plakken. De bewoners bleken onder de indruk. “Zeg tegen meneer Daerden dat hij geslaagd is. Zijn porties zijn alleen wat groot.” Zoveel gulheid zijn ze in Ans duidelijk niet gewend van de burgemeester.Daerden voelt zich als een vis in het water op een podium. Hij bracht het nummer ‘Vieille canaille’ van zijn idool Serge Gainsbourg met de flair van een door de wol geverfde chansonnier. Netjes in smoking, microfoon losjes in de hand, zelfverzekerde blik richting publiek. Aan Daerden is een charmezanger verloren gegaan. Of een acteur, want ook toneel spelen ging hem bijzonder goed af. Zelfs een vrouwenrol, in peignoir bovendien, wist hij met een zekere naturel neer te zetten.En dan zijn er nog uitdagingen die eigenlijk helemaal geen uitdagingen zijn. Daerden wijn laten proeven is, om even een kanjer van een understatement te gebruiken, niet bepaald een beproeving. De presentatrice wreef dat er ook nog eens lekker in. “Iedereen weet dat je graag een glas drinkt, Michel.” Ze mocht Michel zeggen, aan het begin van het programma was afgesproken dat ‘meneer’ niet bestaat in de variétésector. Daerden kon de vijf glazen rode wijn feilloos bij de juiste fles zetten. Een Bourgogne of een Bordeaux, maakt allemaal niet uit. Na het zuinig proeven, zoals dat moet, maakte Daerden de vijf glazen nog even snel soldaat. Kwestie van zijn imago toch kordaat in stand te houden.

Cijferwonder by day, feestneus by night

Een sobere cijferaar. Een begrotingsgenie. Een loyale ploegspeler. Politici die samen met Daerden regeren of geregeerd hebben, zijn door de band genomen bijzonder lovend over de huidige minister van Pensioenen. Daerden is helemaal niet de clown waar hij vaak voor versleten wordt. Toppers als Jean-Luc Dehaene en Herman Van Rompuy, die zowat de hele tweede helft van de jaren negentig ploeg vormden met hem, namen het op voor papa. Ja, hij kan feesten. Af en toe mogen de remmen eens los. Maar op zijn werk valt niets af te dingen. Dat was de voorbije jaren zo’n beetje de algemene teneur.Maar Daerden lijkt tegenwoordig kost wat kost het tegendeel te willen bewijzen. Zijn verschijning in Les XII Travaux is slechts de meest recente in een hele rij opgemerkte en omstreden mediaoptredens. Met elk optreden voedt Daerden de karikatuur die van hem wordt opgehangen, met elk optreden bevestigt hij de stereotypen. Zijn verschijningen in de media knagen aan zijn geloofwaardigheid.In Vlaanderen was die al niet bijzonder groot. Daerden had er al gelegen, eigenlijk al van bij zijn allereerste kennismaking met het grote Vlaamse publiek. Nadat de PS bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 een even onverhoopte als verpletterende overwinning had behaald in Ans verscheen plaatselijk boegbeeld Daerden in behoorlijk beschonken toestand - lees: ladderzat - op televisie. De beelden van een gelukzalig lallende Daerden gingen de hele wereld rond. Meer dan 1,2 miljoen surfers bekeken het filmpje op YouTube. Daerden tilde er niet al te zwaar aan. Hij had “niet meer gedronken dan gewoonlijk” en dat hij wat traag praat, komt doordat ze hem vroeger op school hadden verplicht om rechts te schrijven terwijl hij eigenlijk links was. In Wallonië hekelden ze de typisch Vlaamse moraal: drinken mag, zoveel als je maar wil, zolang je het maar thuis doet. Daerden had net de verkiezingen glansrijk gewonnen en dronk daar een glas op. Of een paar glazen. Mag het even, ja?Daerden liet nog van zich horen. Toen ‘zijn’ Standard kampioen werd, liet hij zich als een koning fêteren op Sclessin. “Tout le monde aime Papa”, triomfeerde hij met lichtjes glazige blik. Op de Olympische Spelen in Peking werd opnieuw schande gesproken van Daerden die zich, duidelijk boven zijn theewater, meer dan uitstekend vermaakte in de tribunes. De PS’er zag nogmaals het probleem niet. Hij kwam wat vrienden tegen - de voorzitter van de tennisfederatie, Eddy Merckx... - en dronk overal een glaasje mee. Weigeren zou onbeleefd zijn.Ondertussen bleef Daerden stemmen binnenhalen. In 2007 haalde alleen zijn voorzitter Elio Di Rupo meer voorkeurstemmen in Wallonië, afgelopen juni moest hij in de populariteitspoll helemaal niemand laten voorgaan. Wallonië pikte de fratsen van Daerden. De herkenbare sympathieke nonkel, dat imago. Hoe dan ook, zijn fel gemediatiseerde uitspattingen deerden Daerden electoraal absoluut niet. Misschien leverden ze hem zelfs stemmen op. Om even in de sector te blijven: Daerden is als wijn, hij wordt met de jaren alleen maar beter.

Kameraad Porsche

Maar ook in Wallonië lijkt er een kentering op komst. Ook aan de andere kant van de taalgrens krijgt Daerden steeds meer kritiek te verwerken. Hij balanceerde al een tijdje op een slappe koord. Dat ging lang goed. Want in Wallonië kennen ze de flamboyante Daerden al heel wat langer dan vandaag. Toen hij eind jaren tachtig zijn opwachting maakte op het nationale politieke toneel liet hij zich opvallen door in razendsnelle sportwagens door de Wetstraat te paraderen. Het leverde hem de bijnaam ‘Kameraad Porsche’ op. Daerden maakte ook geen geheim van zijn passie voor wijn en mooie vrouwen. Zijn woordvoersters, bijvoorbeeld, leken meestal zo weggelopen uit een missverkiezing.Daerden was Daerden. Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Maar de sympathieke underdog waar iedereen zich in herkent - wie nooit eens te diep in het glas kijkt, mag nu zijn hand opsteken - kreeg het een beetje hoog in zijn bol. Eerst liet hij zich onder handen nemen door een plastisch chirurg. Dat filmsterren en charmezangers zich op een facelift trakteren, tot daar aan toe, maar politici? Nu goed, Di Rupo liet zijn vel ook wat strakker trekken. De echte druppel was een fotoreportage in het societyblad Paris Match. Daar moest volksjongen Daerden echt niet mee afkomen.In Paris Match meet de pensioenminister zich letterlijk keizerlijke allures aan. Daerdens knappe dochter Aurore kronkelt zich als Cleopatra in allerlei verleidelijke poses om haar vader heen. Als Aurore Cleopatra is, dan is papa Julius Caesar. En waren Cleopatra en Caesar volgens de overlevering geen geliefden? Dat gaf de fotoreportage ook nog eens een ietwat ranzig kantje. De Franstalige media vonden dat Daerden de grenzen van het fatsoen overschreed. Ze verweten hem “megalomanie”, La Libre Belgique noemde de minister “de clown van dienst”. Zijn wat warrige verdediging dat hij zijn dochter kwam bezoeken en compleet verrast werd door de fotosessie hielp ook niet echt.“Het wordt echt tijd dat Daerden zich eens inhoudelijk laat opvallen. Hoog tijd”, vindt een prominente partijgenoot. “Er leeft al langer wrevel over zijn optredens. Ze geven niet alleen zijn eigen geloofwaardigheid een deuk, maar ook die van zijn partij. Zolang Daerden veel stemmen haalt, worden zijn folies oogluikend toegelaten. Zijn electoraal potentieel is zijn levensverzekering. Maar als hij het ook bij de publieke opinie verkorven heeft, staan er flink wat mensen klaar om hem de rekening te presenteren.”Bij RTBF, RTL, Paris Match en consoorten mogen ze zich stilaan zorgen beginnen maken. De impact van Les XII Travaux kan er wel eens voor zorgen dat hun chouchou voortaan toch net iets langer gaat nadenken voor hij toehapt om het grote publiek te entertainen. Hopen zowel partijgenoten als concurrenten. Al is lang niet iedereen ervan overtuigd dat Daerden wat kieskeuriger gaat worden. “Hij doet dingen als Les XII Travaux niet om stemmen te scoren, hij doet ze gewoon omdat hij ze graag doet”, klinkt het bij de mensen achter Les XII Travaux. “Hij geniet van de aandacht, hij amuseert de mensen graag. Als hij geen politicus was, dan was hij de showbizz ingegaan. Hij probeert de twee gewoon optimaal te combineren.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234