Donderdag 22/04/2021

Niet het jaar van Suske en Wiske

2005 was een mooi jaar voor de strip. De grafische roman kreeg nog meer aanzien en naslagwerken over strips waren opeens niet langer taboe bij uitgeverijen. Verliezers waren er ook. Standaard Uitgeverij en Dupuis kregen een flinke tik door ondoordachte beslissingen. Ook voor Asterix was het geen goed jaar.

Brussel

Van onze medewerker

Geert De Weyer

Het afgelopen stripjaar werd gekleurd door verschillende jubilems. De prognose was dat 2005 vooral het jaar van Suske en Wiske zou worden. Het 60-jarig jubileum van de strip van Willy Vandersteen kreeg nog voor de festiviteiten goed en wel van start konden gaan een flinke opdoffer. Studio Vandersteen zette namelijk de recentste pleegvader Marc Verhaegen op straat. Het resulteerde in gezichtsverlies voor de erfgenamen van Verhaegen en voor de uitgeverij.

Verhaegen sloeg flink terug, vocht het ontslag publiekelijk aan en publiceerde zelfs een tekening in Vrij Nederland waarin hij Vandersteens dochter Helena als een egoïstische zeug portretteert. Subtiel kan je dat niet echt noemen. De inkt die over deze vete vloeide, vulde wekenlang de kranten. Verhaegen kondigde niet veel later aan dat hij een eigen nieuwe strip ging publiceren (Senne en Sanne) met een afgekeurd scenario uit Suske en Wiske als rode draad. De eerste boreling van het nieuwe Suske en Wiske-team bleek te snel en te ondoordacht op de markt gebracht, ook daarom vierde Studio Vandersteen zijn jubileum een tikkeltje in mineur.

Jef Nys tekent ondertussen ook al vijftig jaar Jommeke. Hij kreeg een expo in het Brusselse stripmuseum en later op het jaar een kleine tentoonstelling in Turnhout, waarin zijn stripfiguren naast die van Panamarenko werden geëxposeerd. Op het stripfestival van die stad ontving hij vorige maand ook de Gouden Adhemar, een oeuvreprijs. Het gouden jubileum van Rik Ringers ging in het Nederlands taalgebied dan weer onopgemerkt voorbij. In Frankrijk verschenen er twee interviewboeken met de makers.

Een opvallende trend was ongetwijfeld het sérieux waarmee de uitgeverijen nu ook naslagwerken over strips aankondigden en/of publiceerden. Biografieën van stripauteurs, bij onze zuiderburen al jaren in trek, lijken zo bij ons aan een inhaalmanoeuvre bezig. Naslagwerken die specifiek gewijd zijn aan één auteur, deden ook hun intrede. Jef Nys, Paul Geerts, Willy Vandersteen en William Vance vielen die eer te beurt.

Ook de opmars van de grafische roman, die drie jaar geleden begon, gaat voort. Met de komst van de nieuwbakken Amsterdamse uitgeverij Xtra worden nu ook bekende internationale werken vertaald. Denk maar aan de Japanse klassiekers Barefoot Gen en Adolf en het Amerikaanse Stuck Rubber Baby en Palestine. Tot de verliezers van het jaar behoren ongetwijfeld weer de waspoederstrips (X!nk, W817, Zornik, De Planckaerts...), die beter zouden thuishoren in de reclamewereld.

Uitgeverij Dupuis maakte ook geen goede beurt. Terwijl het weekblad Spirou in Frankrijk en Wallonië een gretig publiek vindt, werd de Nederlandstalige tegenhanger Robbedoes ten grave gedragen, na jaren van wanbeleid en desinteresse voor de markt boven de taalgrens. Heel even had Vlaanderen geen enkel stripblad meer, tot half december Parcifal verscheen, een blad dat een onconventionele koers wil varen, talent van eigen bodem op handen draagt en alvast opviel door zich kokhalzend uit te spreken over de platvloerse commerciële Vlaamse strips. Nieuwkomers kregen afgelopen jaar sowieso al meer publicatiekansen. Link en Sabbatini van respectievelijk Steve van Bael en Thomas du Caju werden bijvoorbeeld meteen naar het Frans vertaald door uitgeverij Mezzanine.

Aan het meest teleurstellende album van 2005 ging de grootste Europese mediahype in de strip vooraf. De persconferentie rond de nieuwe Asterix dreef meer dan 500 journalisten van over heel Europa (en zelfs verder) in Brussel bijeen, waar onder meer een festival en expositie rond de Romeinse stripheld werden geopend. Bijna een week lang domineerde Asterix de media, maar toen het album uiteindelijk verscheen, sabelde de verzamelde pers 'Het geheime wapen' zonder gêne neer. Toutatis hield zich ver van al dat strijdgewoel en naar verluidt hadden zelfs de gebraden everzwijnen een bitter nasmaakje.

In 2005 namen we ten slotte afscheid van twee grootmeesters en heren van stand: Will Eisner (The Spirit, en zowat de geestelijke vader van het begrip grafische roman) en Marten Toonder (bedenker van Tom Poes en Olivier B. Bommel).

Alternatieve/ literaire strip

De dagelijkse worsteling 1 & 2, Manu Larcenet

(Oog & Blik)

De zang van de walvissen

Baudoin

(Dupuis)

Hiroshima 1

Keiji Nakazawa

(Xtra)

De muzikant

Marjana Satrapi

(Atlas)

De eerste kus

Conz

(Oogachtend)

Traditionele/ klassieke strip

Voorbij de grenzen van de tijd, integraal

Abolin & Pont

(Dargaud)

Donjon Monsters

Jan-Jan de boeman, Sfar, Trondheim en Mazan

(Uitgeverij L)

Jerome K. Jerome Bloks 18

De gravin, Dodier

(Dupuis)

Blacksad 3

Rode ziel, Guarnido & Canales

(Dargaud)

Pandora Box

De hoogmoed, Pagot & Alcante

(Dupuis)

1 Asterix het geheime wapen (Uderzo)2 Zornik (Mario Boon & Freek van Haagen)3 De Planckaerts (Studio Max)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234