Dinsdag 31/03/2020

'Niet-gelovige mensen bestaan niet'

Hoe oud voelt u zich?

"Ik voel me zo oud als ik ben en in mijn ogen is dat nog relatief jong. Elke leeftijd heeft zijn charmes, vind ik. Ik heb geen moeite om te aanvaarden dat je met ouder worden wat meer lichamelijke beperkingen krijgt. Een berg opfietsen ging 25 jaar geleden veel sneller. Maar waarom zou ik me fysiek meten met mensen die veel jonger zijn? Ik hoef niets meer te bewijzen, maar ik ben wel graag fit natuurlijk.

"Met de jaren bouw je heel wat intellectuele bagage op, je kunt je ervaring delen met jongere mensen, dat is het leuke aan mijn leeftijd. Ik hou ervan om een ondersteunende, coachende rol te spelen. Mensen helpen op hun pad vind ik het mooiste wat er is.

"Mijn kinderen zijn 22, 19 en 2,5. Nu ben ik veel rustiger in het opvoeden van mijn jongste zoon. Met de jaren vind je een soort innerlijke kalmte. Er zijn nog weinig dingen die je uit je evenwicht kunnen halen."

Wat vindt u uw belangrijkste eigenschap?

"Mijn grootste talent vind ik mijn communicatievermogen, dat heb ik de laatste 15 jaar wel ondervonden.

"Mijn sterkste eigenschap is dan weer dat ik makkelijk rustig kan blijven, zelfs in zeer stresserende omstandigheden. Dat is een stukje DNA: ik heb dat van mijn vader, de zaken goed en rustig kunnen uitleggen. Als ik debatten deed op radio of tv, kreeg ik vaak als feedback hoe verwonderlijk het wel was dat ik zo beheerst kon blijven in discussies.

"Op een bepaald moment is het wel een techniek geworden, maar ik kan ook goed relativeren. Ik kan spontaan verontwaardigd zijn, maar zal heel snel dingen in een context proberen te plaatsen, waardoor je per definitie relativeert."

Wat is uw grootste passie?

"Sport. Mijn ouders wilden dat ik economie of rechten ging studeren, maar ik wou per se lichamelijke opvoeding doen. Elke ochtend neem ik de kranten diagonaal door, maar de sportpagina's zal ik nooit overslaan. 's Avonds laat ga ik nog naar Sporza om het sportnieuws te bekijken. Toen ik vanochtend een afspraak had met Johan Van Overtveldt, ging een kwart van ons gesprek over sport. (lacht)

"Waarom ik geen functie in de sportwereld ambieer? Op een bepaald moment voelde ik dat de uitdaging bij Unizo zoek was, ik wilde weg uit mijn comfortzone en dan bekijk je de opties die er zijn. Een aanbieding in de sportwereld was er niet, wel een hier, bij Febelfin. Af en toe in je leven is er een momentum en moet je beslissen: doe ik het of doe ik het niet? En dat betekende een overstap naar de financiële wereld.

"Een rode draad in mijn professionele carrière is mijn passie om zaken op een hoger niveau te tillen. Hoe kan ik de samenleving vooruithelpen? Hoe kan ik zorgen voor stabiliteit? Hoe kan ik een breder draagvlak creëren?

"In de nasleep van de bankencrisis is de woede en het wantrouwen van de gewone man tegenover de financiële instellingen groot, maar die gevoelens zijn ook gevoed door mensen die hun verantwoordelijkheid hebben ontlopen. De banken hebben echt wel lessen getrokken na 2008, maar er is nog altijd één grote uitdaging: ze moeten leren nog meer transparant te zijn."

Wat beschouwt u als uw grootste prestatie?

"Mensen helpen. Ik herinner mij nog goed het moment waarop ik de eerste keer iemand professioneel heb kunnen helpen, dat gaf mij zo veel voldoening. Voor de persoon in kwestie was het probleem onoplosbaar. Goed luisteren en mensen samenbrengen met anderen, mensen verder op weg helpen, daar leef ik voor. Helpen maakt mij gelukkig. Je kunt dat niet als een grootse prestatie beschouwen, maar het geeft mij wel zeer veel terug.

"Dat verantwoordelijkheidsgevoel kreeg ik mee in mijn opvoeding. Ik heb twee heel zorgzame ouders: mijn moeder stond in voor ons gezin, mijn vader voor de samenleving. Elke dag kwamen mensen uit de gemeente (Bornem, red.) onze deur platlopen, voor van alles en nog wat kwamen ze bij mijn vader aankloppen. Mijn vader werd burgemeester toen ik 4 jaar was, 40 jaar later is hij gestopt. Mijn moeder was huisvrouw en sociaal zeer actief. Ik heb van mijn ouders niets anders gehoord dan dat je gelukkig wordt door anderen te helpen. Als je zelf het geluk hebt het goed te hebben, kun je anderen makkelijk helpen. Mijn ouders zijn zeer gelovig, hun gemeenschapszin komt vanuit hun geloof.

"Politiek bedrijven vind ik zeer nobel. De perceptie die leeft over politici bedroeft mij. Er wordt een beeld opgehangen dat ik niet ken en dat niet bestaat, denk ik. Ik vind het droevig dat politici kapotgeschreven worden. Ik heb politici ten onder zien gaan, omdat ze een overtuiging hadden die volgens een bepaalde publieke opinie niet kon. Als je getalenteerd bent en rijk wilt worden, moet je zeker niet in de politiek gaan."

Wat was het gelukkigste moment in uw leven?

"Alle momenten waarop ik besef dat ik heel veel gelukkige momenten heb."

Welke kleine alledaagse gebeurtenis kan u blij maken?

"'s Morgens opstaan met mijn zoontje vind ik zalig, hij met zijn papfles, ik met mijn potje yoghurt. Van dat moment kan ik zo genieten. Ik vergeet dan alle kwesties waar ik overdag mee bezig ben. Een kind vraagt tijd, maar ik heb dat snel als momenten van rust beschouwd. Ik ben blij dat ik weer vader geworden ben. Ik beleef het vaderschap anders. Ik bekijk het rustiger, omdat ik meer ervaring heb, en beleef het ook intenser."

Wat is uw grootste zwakte?

"Ik zal niet snel mijn emoties uiten. Mensen met wie ik samenleef of met wie ik werk, zullen heel moeilijk kunnen lezen hoe ik over iets denk. Zeker relationeel is dat een zwakte. Ik ben heel rationeel. Ik zie mijn vrouw en kinderen doodgraag, maar ik zeg dat bijna nooit. Het is een gemis in mijn karakter. Twintig jaar geleden vond ik dat onzin, maar nu doe ik wel inspanningen om wat opener te zijn. Een karaktertrek fundamenteel wijzigen is natuurlijk moeilijk.

"En niet in bed geraken, ook een zwak punt. Terwijl iedereen al ligt te slapen, blijf ik nog wat werken, en daarna wil ik nog wat ontspannen of lezen en dan begin ik te snoepen." (lacht)

Waar hebt u spijt van?

(stilte) "Van niets. Ik ben altijd een leiderstype geweest, heb altijd verantwoordelijkheid gezocht en genomen. Ik maak graag keuzes en neem graag beslissingen. Als je een beslissing neemt, kun je winnen of verliezen, maar uit foute beslissingen kun je leren. Ik kijk altijd vooruit. De enige reden waarom ik achteruitkijk, is om te zien: wat heb ik hieruit geleerd? Maar spijt heb ik niet.

"Soms kwets ik mensen onbewust, omdat ik heel hard kan zijn in mijn argumentatie. Ik ben een rationalist en geef altijd flink onderbouwde meningen. Hoe mondiger je bent, hoe meer tegenstanders je krijgt, zeker als je impact hebt. Mensen voelen zich beschadigd, en dat vind ik natuurlijk jammer.

"Alles wat je in je leven meemaakt, tekent je. Zeven jaar terug zat ik in een privésituatie die niet oké was, die me geen stabiliteit gaf en als compensatie stortte ik me volledig op mijn werk, waardoor ik er fysiek onderdoor ben gegaan. Toen ik besefte dat het zo niet verder kon, was de klik er vlug. Ik heb dat heel rationeel benaderd en er lessen uit getrokken."

Wat is uw grootste angst?

"Dat mijn kinderen iets overkomt."

Waarvoor wilt u vechten?

"Voor mijn kinderen. Fysiek ben ik geen vechter. Ik heb nooit gevochten op de speelplaats. Maar als mijn kinderen kwaad berokkend wordt, zou ik wel fysiek vechten.

"Met woorden wil ik vechten voor rechtvaardigheid, tegen onrechtvaardigheid. Verbaal vechten heeft een veel grotere impact dan fysiek vechten. Martin Luther King heeft gevochten met woorden, naar zulke mensen kijk ik enorm op."

Wanneer hebt u voor het laatst gehuild?

"Toen ik onlangs een ui pelde zonder mijn lenzen in. (lacht) Ik ben geen blèter. Mij zien huilen is bijna ondenkbaar. Emotionele momenten heb ik natuurlijk wel. Het afscheid bij Unizo heeft mij enorm geraakt. Al die mensen die hun dankbaarheid toonden. Ik ben ervan geschrokken dat mij dat zo getroffen heeft."

Wanneer schrok u van uzelf?

"Op de momenten waarop ik zeer rationeel en hard reageer, een beetje ongecontroleerd zelfs. In situaties van spanning ben ik geneigd om al mijn technieken te gebruiken om gelijk te halen. Tegen rationele argumenten kun je moeilijk op. Ook een rustige toon hanteren is een vorm van wapen.

"Thuis doe ik dat soms ook en dat is niet eerlijk, want met harde woorden haal je mensen naar beneden."

Wanneer bent u ooit door het lint gegaan?

"Ik ga zelden door het lint. Als ik mij bedrogen voel, of als iemand zijn woord breekt, kan ik ongecontroleerd reageren. Als het vertrouwen geschaad is, kun je me beter niet tegenover je hebben. Niet fysiek hè, mijn woordenschat is rijk genoeg." (lacht)

Welke kunstvorm beroert u het meest?

"Virtuoze muziek. Van muziek kom ik tot rust. Ik kan enorm genieten van gitaarsolo's. Ik kijk ook graag naar The Voice, soms zitten daar talenten tussen die het zelf niet beseffen."

Hebt u ooit een religieuze ervaring gehad?

"Ik kan ervan genieten helemaal alleen in een berglandschap te wandelen tussen hoge pieken. Je bewust zijn van je eigen nietigheid, de relativiteit van jezelf ervaren, vind ik een soort religieuze beleving.

"Ik geloof in veel. Niet-gelovige mensen bestaan niet volgens mij. Op momenten dat ik mezelf nietig voel en me afvraag waar alles vandaan komt, besef ik dat er ergens iets is wat wij niet begrijpen, de samenhang in de kosmos.

"Ik geloof in de toegevoegde waarde van vele godsdiensten. Ik heb de ziekelijke neiging om naar het goede te kijken en het slechte te negeren. Het is niet omdat er kwalijke dingen gebeuren, dat je de waarde van godsdienst moet ontkennen. Een rode draad door alle godsdiensten heen is: het collectieve belang primeert op het individuele. Elkaar helpen is daar een facet van. Geloof helpt de samenleving vooruit. We zouden niet zijn wie we zijn en staan waar we nu staan, hadden we de godsdiensten niet gehad. Mensen die geloof afbranden, hebben er problemen mee dat bepaalde waarden nog in de samenleving bestaan. Je kunt je afvragen voor welke waarden zij staan."

Wat biedt u de ultieme ontspanning?

"Mijn fiets."

Hoe kijkt u naar uw lichaam?

"Dankbaar. Ik ben blij met mijn lichaam, ondanks de beperkingen die je begint te voelen als je 50 bent. Mocht ik geen sterk lichaam hebben, zou ik mijn dromen niet kunnen realiseren. Aan 6 uur slaap heb ik genoeg. Wel werk ik minder uren dan vroeger. Ik weet dat ik moet oppassen. Mijn capaciteit om ver te gaan krimpt stelselmatig. Ik compenseer dat met ervaring. Een jonge voetballer loopt heel het veld rond maar weet nog niet hoe zich juist te positioneren, alleen ervaring leert je dat.

"Stel dat ik een ongeluk zou hebben en fysiek verlamd zou zijn, ik weet niet of ik dat zou aankunnen."

Wat vindt u erotisch?

"'s Morgens dicht tegen mijn vrouw aankruipen in het donker. Erotiek is voor mij niet visueel, veeleer spiritueel en tastbaar."

Wat is uw goorste fantasie?

"Dat is de enige van jullie vragen die ik niet opgelost krijg. Ik denk niet in zulke concepten. Ik ben geen man van fantasieën. Zelfs mijn vrouw zou ze uit mij moeten sleuren." (lacht)

Welk dier zou u willen zijn?

"Een konijn. Ik ben een groepsbeest, ik kruip heel graag in de groep, heb dat nodig om goed te kunnen functioneren. Ik vind een konijn ook gezellig en speels. Bij mensen die ik heel graag heb, toon ik graag mijn speelse kant. En het is beweeglijk."

Aan wie bent u schatplichtig?

"Aan mijn ouders, die me hun waarden hebben meegegeven, en aan alle mensen die mij dingen hebben geleerd en in mij geloofden.

"Ik ben niet altijd een even goede student geweest. Op het einde van de humaniora was het met de hakken over de sloot. Het studieadvies was naar de hogeschool gaan. Maar mijn laatste leraar Latijn zei mij: 'Ga maar naar de universiteit, je hebt karakter genoeg'."

Hoe is/was de relatie met uw ouders?

"Mijn moeder is altijd een rustpunt voor mij geweest, bij haar kan ik altijd terecht.

"Met mijn vader heb ik vaker discussies gehad. We zijn beiden sterke karakters, de richtingen waar we heen willen, lopen niet altijd parallel. Niet dat mijn vader mij ooit in de politieke richting geduwd heeft, daarvoor heeft hij me te vaak de keerzijde van de medaille uitgelegd. Maar hij vond wel dat ik rechten of economie moest studeren, en daar heb ik tegen gerebelleerd.

"Ik heb mijn vader wel altijd bewonderd om wat hij deed. Ook al was hij weinig thuis, we hadden relatief veel gezinsmomenten. Dan aten we samen en vertelde hij over wat hij nu weer in de gemeente had meegemaakt. En soms waren dat hilarische verhalen.

"Mijn familie is heel belangrijk voor mij en ik koester de momenten waarop we samen zijn."

Aan wie hebt u leed berokkend?

"Als je je verantwoordelijkheid neemt, keuzes maakt en beslissingen neemt, maak je bepaalde mensen gelukkig en anderen ongelukkig, dat besef ik. Maar liever dit dan mijn verantwoordelijkheid niet te nemen.

"Toen ik van Unizo overstapte naar Febelfin, is er heel wat bagger over mij verschenen. Maar dat raakte mij niet, want ik lees bijna niets wat over mij geschreven wordt, zeker niet op sociale media. De commentaren op onlinepagina's van kranten lees ik nooit. Ik beschouw de bagger op sociale media als waardeloos. Dat is niet de stem van de samenleving. Mocht het wel zo zijn, dan zou het heel erg gesteld zijn met de wereld."

Welke eigenschappen waardeert u in anderen?

"Relativeringsvermogen. Humor."

Hoe definieert u liefde?

"Het woord 'onvoorwaardelijk' is voor mij heel belangrijk. Liefde is voor mij er onvoorwaardelijk zijn voor elkaar en onvoorwaardelijk vertrouwen hebben in elkaar."

Hoe wilt u bemind worden?

"Onvoorwaardelijk. Als mijn kind mij vastpakt, als mijn dochter mij een knuffel geeft, als mijn vrouw mij een kus geeft en mij zegt dat ze mij graag ziet, weet ik: dit is liefde."

Welk maatschappelijk probleem kan u woedend maken?

"Ik heb het heel moeilijk met kortetermijnbeslissingen die de samenleving niet vooruithelpen. Voor een langetermijndenker is het zeer frustrerend om te zien hoe bepaalde politici kortzichtige oplossingen bieden. In samenlevingen met minder materiële welvaart is er minder kortetermijndenken. Hier primeert het individuele belang, mensen zijn te veel op zichzelf gericht.

"De korte termijn leidt tot niks. Mensen eventjes gelukkig maken, dat kan ik niet. Het brede middenveld, de politiek en het onderwijs creëren te weinig kader om uit dat kortetermijndenken te raken. Onze sociale zekerheid bijvoorbeeld, is een heel belangrijke pijler van ons systeem, maar kinderen krijgen op school niet mee waarom het er is, hoe het in elkaar steekt en hoe het werkt. Hoe kun je sociale zekerheid duurzaam maken in een wereld die verandert? Dat zou verplichte materie moeten zijn.

"Ik heb een bloedhekel aan populisme. Leiders die een volk meenemen in een destructief verhaal, enkel om hun eigen positie te vrijwaren, vind ik verfoeilijk. Ik heb moeite met macht an sich. Mensen die macht zoeken om de macht, daar heb ik een probleem mee. Als je macht hebt, moet je je telkens opnieuw een spiegel voorhouden en jezelf relativeren en je ervan bewust zijn dat macht altijd tijdelijk is."

Hebt u zichzelf ooit betrapt op racistische gevoelens?

"Nee. Ik geloof heel sterk in de toegevoegde waarde van multiculturaliteit. Als je ziet hoe de economie evolueert, moet je je als onderneming heel snel kunnen aanpassen. Als bedrijf moet je investeren in maximale diversiteit, zo niet fnuik je je eigen flexibiliteit. Wie zich daarvoor openstelt, is de winnaar van morgen. Een racistische houding werkt alleen maar verlammend."

Wat zoekt u op reis?

"Beweging, rust, verwondering en herbronning. Op die manier komt er weer ruimte vrij in je hoofd."

Hoe werkt u mee aan een betere wereld?

"Mijn vrouw en ik zijn coöperant van een biologische plukboerderij. Als we kunnen, kopen we lokale producten. Ik geloof heel sterk dat kleine dingen helpen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234