Woensdag 20/01/2021

Niet echt een volbloed Spielberg

Als het op het verfilmen van spectaculair oorlogsgeweld aankomt, hoeft Steven Spielberg, regisseur van onder andere Saving Private Ryan, van niemand lessen te krijgen. Maar een film met een paard als oorlogsheld, bedoeld voor een familiepubliek, is toch nog een ander paar mouwen.

e film is gebaseerd op het gelijknamige kinderboek uit 1982 van de Britse schrijver Michael Morpurgo, dat eerder ook als basis diende voor een toneelstuk, waarbij weliswaar geen echte paarden maar levensgrote poppen gebruikt werden.Het verhaal van War Horse begint in het landelijke Devon, in het zuidwesten van Engeland. Het landschap oogt idyllisch, het harde buitenleven is dat iets minder. Zeker voor farmer Ted Narracott (rol van Peter Mullan), die aan zijn gedecoreerde deelname aan de Boerenoorlog (1899-1902) in Zuid-Afrika behalve aan een trauma ook een drankprobleem heeft overgehouden. Hij heeft het sowieso niet makkelijk om zijn pacht te betalen en dus vindt zijn vrouw Rose (rol van Emily Watson) het totaal onverantwoord dat Ted op een dag van de markt thuiskomt met een volbloed in plaats van een gewoon trekpaard. Als het paard in kwestie ook nog eens onhandelbaar blijkt, wil de veelgeplaagde pachter het zelfs neerschieten. Gelukkig is daar hun zoon Albert (rol van Jeremy Irvine) die wél met het paard overweg kan, het de naam Joey geeft en er zelfs in slaagt om het voor een ploeg te spannen. Niet zomaar natuurlijk.

Technisch perfect

Dit is tenslotte een Spielbergfilm en dus gebeurt dat allemaal tijdens een verschrikkelijke plensbui, terwijl zowat het hele dorp, eerst spottend en dan vol ongeloof en bewondering, staat toe te kijken. Zoveel is duidelijk: de band tussen Albert en Joey is er één voor het leven. Op zichzelf biedt zo'n verhaal al voldoende stof voor een bucolische familiefilm, maar er staat wel degelijk War in de titel en dus fungeert dit eerste pittoreske gedeelte voornamelijk als een soort contrapunt voor de horror die nog zal volgen. De Eerste Wereldoorlog breekt uit en vader Ted ziet zich genoodzaakt het paard te verkopen aan de Britse cavalerie, waarna het met vele tienduizenden lotgenoten verscheept wordt naar het front, in Flanders Field. Zoon Albert is zo wanhopig dat hij, alhoewel eigenlijk te jong, zelf ook dienst neemt.Vanaf dat moment wordt War Horse dus een echte oorlogsfilm, met naast een aantal spectaculaire actiescènes - een indrukwekkende charge van de Britse cavalerie, die blijkbaar geen weet had dat de Duitsers over moordende machinegeweren beschikten - ook enkele beklijvende sequenties. Zoals de soldaten die, vlak voor ze uit de modderige loopgraven moeten klimmen, hun meest persoonlijke bezittingen aan een officier afgeven. Als ze levend de dag doorkomen, krijgen ze die natuurlijk terug. Anders zullen ze aan hun nabestaanden bezorgd worden.

Of de scène waarin een soldaat, met paniek in de ogen, de opdracht krijgt om zijn makkers te executeren indien ze het in hun doodsangst zouden wagen terug te keren naar hun stellingen.

Maar de meeste aandacht gaat natuurlijk naar Joey, met als pièce de résistance het moment waarop het paard, ook in doodsangst, over het slagveld galoppeert tot het in niemandsland helemaal verstrikt raakt in prikkeldraad. Gelukkig blijken zich aan beide kanten van het front dierenvrienden te bevinden, want de vijandelijkheden worden even gestaakt zodat een Britse en een Duitse soldaat samen het panikerende dier kunnen bevrijden. Daarna is het weer business as usual en kan het afslachten (van mens en dier) gewoon doorgaan.

Technisch valt er op War Horse niets af te dingen. De film kreeg onder andere Oscarnominaties voor fotografie, art direction en muziek, maar het feit dat deze naar ouderwetse, epische grandeur strevende film ook meedingt in de categorie voor Best Motion Picture of the Year bewijst nog maar eens dat Hollywood zich nog altijd makkelijk laat verleiden door overdreven sentimentaliteit en gezwollen pathos. Tijdens de Grote Oorlog werd er onnoemelijk veel en nodeloos bloed vergoten, maar dat wordt in War Horse grotendeels gesuggereerd en/of buiten beeld gehouden, want het moest natuurlijk wel een film voor het hele gezin blijven.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234