Dinsdag 19/10/2021

standpunt

Niemand is honderden malen het gemiddelde maandloon waard

null Beeld yann bertrand
Beeld yann bertrand

Afscheidnemend CD&V-politicus Stefaan De Clerck wil geen afstand doen van de bijzonder leuke vertrekpremie van ruim 270.000 euro bruto, waarop hij na een carrière van 23 jaar recht heeft. Volgens hem heeft hij daar al die jaren immers een premie voor betaald, en is dit niet meer dan de uitkering van een soort groepsverzekering. Ook al verkast hij naar een evenmin slecht betaalde nieuwe overheidsjob, het voorzitterschap van Belgacom, waar zijn voorganger 182.000 euro bruto per jaar voor ving.

Er zijn ook andere voorbeelden: Jannie Haek, grote baas van de Belgacomholding liet een nog grotere vertrekpremie aan zich voorbij gaan, ook al had hij daar wettelijk en contractueel recht op. Maar omdat hij bij de overheid bleef, in een nieuwe topfunctie bij de Nationale Loterij, kon hij het voor zichzelf en zijn familie niet uitgelegd krijgen dat er plots wat miljoenen op de bankrekening bij zouden komen. Ook Sven Gatz, in net hetzelfde geval als Stefaan De Clerck, deed in het verleden afstand van zijn vertrekpremie.

Moet de ene daarom, met pek en veren overgoten, naar een liefst met malaria besmet eiland worden verbannen, en dienen de anderen tot nieuwe heiligen te worden uitgeroepen?

Het probleem is dat voor beide opstellingen iets te zeggen valt. Er is in vele sectoren in de samenleving een loonspanning gegroeid die moreel niet langer aanvaardbaar is. Hoe goed ook, niemand is honderden malen het gemiddelde maandloon waard. De graaicultuur van deze toplonen heeft bovendien, zo leerde de financiële crisis, meer risico's en schade opgeleverd dan meerwaarde gecreëerd. Sterker, net de toplonen hebben in belangrijke mate bijgedragen aan kortetermijndenken en te veel risico's nemen.

Anderzijds hebben zij die de afgunstcultuur aanklagen, waarbij direct ieder hoog loon en iedere cumul als verdacht en onrechtvaardig worden aangeklaagd, ook een punt. De opvatting dat iedereen die niet meer doet dan zijn contractuele voorwaarden op te eisen, per definitie een zakkenvuller is, neigt ook naar een karikaturaal populisme.

Al die argumenten pro en contra kunnen alleen tot een strikt individueel en dus arbitrair oordeel leiden. Voor u verdient iemand te weinig, voor mij te veel. Zeker in de publieke sector moet en kun je zoiets oplossen door regels te laten vaststellen door een meerderheid. En kun je vervolgens moeilijk iemand verwijten dat hij die regels toegepast wil zien. Dura lex, sed lex, geldt ook hier. Verander het systeem, en mekker niet over diegenen die het systeem toepassen.

Maar wat dat dan weer zegt over de politicus en de mens Stefaan De Clerck, of over Jannie Haek en Sven Gatz, is een appreciatie die u volledig zelf mag maken.

Yves Desmet
Hoofdredacteur

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234