Vrijdag 10/04/2020

New Yorkse agenten vaak onder vuur maar zelden veroordeeld

Nicole Paultre, de verloofde van de ongewapende zwarte New Yorker die op zijn vrijgezellenavond door de politie doodgeschoten werd, is ervan overtuigd dat gerechtigheid zal geschieden. Toch gingen bij gelijkaardige incidenten in het verleden de agenten meestal vrijuit.

Door Evy Ballegeer

Drie dagen nadat ze haar toekomstige man en de vader van haar twee dochtertjes had begraven, gaf Nicole Paultre (22) op maandagavond haar eerste interview over de schietpartij die het leven kostte aan Sean Bell (23) en die zijn twee vrienden ernstig verwondde. Tijdens het CNN-programma Larry King Live zei Paultre: "Ik ben, om eerlijk te zijn, echt niet kwaad. Ik probeer gewoon sterk te zijn. Ik wil gerechtigheid. Mijn familie en ik willen gerechtigheid. En dat is waar we voor bidden en op hopen."

Paultre droeg een jasje met daarop een button met een foto van haar, Sean Bell en hun twee dochtertjes, 3 jaar en 6 maanden oud. Ze droeg ook de ring die Bell normaal gezien op hun trouwdag over haar vinger zou schuiven. Bell zelf was met zijn trouwring begraven. Paultre vertelde tijdens het interview over hoe ze Bell leerde kennen op school en over hun zesjarige relatie en hun twee kinderen. Ze zei dat ze wist dat Bell die vrijdagavond naar een vrijgezellenfeestje ging en dat ze hem de volgende dag zou zien tijdens hun huwelijk waarop meer dan honderd gasten uitgenodigd waren. Maar een telefoontje van een familielid op de ochtend van haar trouwdag maakte een einde aan die plannen. En in de plaats van in haar witte bruidsjurk stond Paultre in het zwart gehuld voor het altaar van de Community Church of Christ, haar betraande ogen verborgen achter een donkere sluier.

In haar allereerste reactie op Bells dood had Paultre de agenten die vijftig kogels afvuurden moordenaars genoemd, maar tijdens het gesprek met King liet ze zich gematigder uit. Ze zei dat de agenten buitensporig geweld hadden gebruikt, maar voegde eraan toe dat ze niet het hele politiedepartement verantwoordelijk hield voor de acties van enkelingen.

Intussen probeert de openbare aanklager van Queens te achterhalen wat er precies gebeurd is die zaterdagochtend twee weken geleden. Volgens het verhaal van de slachtoffers verlieten Bell en zijn twee vrienden Joseph Guzman (31) en Trent Benefield (23) om vier uur 's ochtends de stripclub waar ze Bells vrijgezellenfeest had gevierd. Toen ze in hun wagen zaten, werden ze benaderd door een gewapende undercoverpolitieagent die zichzelf niet identificeerde. De mannen vreesden dat ze gecarjackt werden en probeerden op de vlucht te slaan. Daarop reageerden de undercoveragent en zijn vier collega's met een kogelregen.

De versie van de politie stelt daarentegen dat de undercoveragent zich wel identificeerde en dat iemand in Bells gezelschap net voor de schietpartij zei: "Yo, haal mijn pistool." Er werd nadien echter geen wapen gevonden. Ook Trent Benefield, die dinsdag het ziekenhuis kon verlaten, bevestigde dat hij en zijn vrienden ongewapend waren. Hij ontkende tevens het gerucht van de aanwezigheid van een vierde man die met het wapen gevlucht zou zijn.

"Alles wat er gebeurd is, was verkeerd", zei Nicole Paultre maandagavond terwijl ze vocht tegen haar tranen. "Het was allemaal voor niets. Dit is een tragedie. Hij verdiende dit niet. Niemand verdient het dat zoiets met hen gebeurt. Dit was verkeerd, dat ziet iedereen in. Maar ik geloof dat we gerechtigheid zullen krijgen."

Paultre werd tijdens het interview vergezeld door de bekende dominee Al Sharpton, die de raadgever is van de familie Bell. In 1999 stond Sharpton een andere zwarte New Yorkse familie bij die hun zoon verloor aan politiegeweld. Toen werd Amadou Diallo, een straatventer afkomstig uit Guinee, doorzeefd met 41 kogels. De vier agenten die Diallo neerschoten voor zijn appartement in de Bronx dachten dat hij een wapen uit zijn jas haalde. De jongeman greep echter naar zijn portefeuille.

Kadiatou Diallo, de moeder van het slachtoffer was aanwezig op Bells begrafenis. Kort nadat ze over zijn dood gehoord had, zei ze: "Ik wist dat de veranderingen waarop we gehoopt hadden er niet gekomen waren." Diallo verwees naar de trieste traditie waarbij onschuldige jongemannen door de politie doodgeschoten worden.

Zo werd de dertienjarige Nicholas Heyward in 1994 door de NYPD gedood toen hij met een speelgoedpistooltje zwaaide. Gidone Busch, een gestoorde chassidische man, stierf in 1999 nadat agenten twaalf keer op hem hadden geschoten omdat ze dachten dat hij een wapen trok. Busch bleek echter een religieus hamertje in zijn handen te hebben. En in 2000 werd de 26-jarige Patrick Dorismond doodgeschoten in Manhattan. De zoon van Haïtiaanse migranten werd benaderd door undercoverdetectives die drugs wilden kopen. Ze beweren dat Dorismond woest reageerde op hun verzoek en dat ze hem tijdens de daaropvolgende schermutseling per ongeluk doodschoten.

Bij elk van die incidenten gingen de betrokken politieagenten vrijuit. In de zaak van Nicholas Heyward en die van Patrick Dorismond werden de agenten zelfs niet aangeklaagd. Een jury in Brooklyn oordeelde dat politieofficieren terecht geschoten hadden op Gidone Busch. En in het geval van Amadou Diallo werden de vier agenten die terechtstonden voor doodslag vrijgesproken.

Experts die betrokken zijn bij het onderzoek naar de zaak-Bell bevestigen dat het erg moeilijk is om een jury ervan te overtuigen dat politieagenten, die als het nodig is het recht hebben om het publiek te verdedigen met dodelijk geweld, te ver zijn gegaan. "Wat zaken als deze zo moeilijk maakt, zijn problemen die verder reiken dan het incident zelf", zei een topmedewerker van de openbare aanklager van Queens aan The New York Times. "Het gaat om de raciale spanning die nog altijd bestaat in de stad. Het is het wantrouwen dat leeft in de gemeenschappen van minderheden. Het zijn agenten die elke dag geconfronteerd worden met geweld en in luttele seconden moeten reageren. Het is veilig om te stellen dat als zij een fout maken, er iemand sterft, of het nu een burger is of een agent."

Hoewel de moeder en stiefvader van Amadou Diallo geen veroordeling verkregen voor de mannen die hun zoon gedood hadden, werd hen in maart 2004 wel 3 miljoen dollar schadevergoeding toegekend. Aanvankelijk hadden ze 61 miljoen geëist: 20 miljoen plus een miljoen voor elk schot. Ook in de rechtszaak van de familie van Patrick Dorismond betaalde de stad 2,25 miljoen. Volgens de moeder van Dorismond zit het geld in een fonds voor zijn twee dochters.

Ik ben echt niet kwaad. Ik wil gerechtigheid

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234