Vrijdag 16/04/2021

Neveneffecten

undefined

Rond de millenniumwissel had ik er plots genoeg van om mijn miserabel lichaam als een vod door de dag te slepen. Ik wou het organisme nog eens uit slaapstand jagen, vet verbranden en eindelijk zelf ervaren wat koersen echt is. Erover praten ging nog wel, maar zou het ook lukken in een peloton? Ik bevrijdde mijn racefiets uit de donkere garage, sopte hem naar nieuw en trainde anderhalf jaar als een gek... om deel te nemen aan een koers bij de WAOD (Wielerbond Openbare Diensten), een zogeheten nevenbond.

Mijn eerste wedstrijd rijd ik op 31-jarige leeftijd in Melsele. Om twee uur ’s middags (exact drie uur voor de wedstrijd) krijg ik het obligate bord spaghetti met bruine suiker en de halve liter fruitsap nauwelijks door mijn keel geklokt. Zenuwen. Anderhalf uur later haal ik - met knikkende knieën - mijn rugnummer op in Café De Mops aan de Gaverlandstraat en nog wat later zit ik op een stoel naast een leeg olievat in de werkruimte van de plaatselijke garagehouder. Een kleedkamer met Engelse sleutels, een verdwaalde uitlaatpijp en een reservewiel heeft zijn charmes. In dit kader je passie delen met zielsgenoten is een voorrecht. Hier gaat het niet om lachwekkend grote bekers en grof geldgewin (ik zou die dag twaalfde worden en 7,50 euro opstrijken), maar om de hang naar het snorren van de tubes. Echte sportbeleving, weg van alle extremen en uitwassen. Dacht ik. Niet lang. Jammer genoeg.

Mijn naïviteit wordt een kwartier later al vermoord. Bij het naar buiten gaan confronteert de smeerton die dienst doet als vuilnisbak me met de lege verpakkingen van medicatie waarvan ik de namen met een handig potloodje (van Ikea, maar dat geheel terzijde) in mijn fietsdagboek zou noteren en ’s avonds zou googlen. Het gaat voornamelijk om pijnstillers met cafeïne, type Optalidon. Naar de letter geen dopingproducten, maar wel kenmerkend. ‘Het zinderend effect zit in een pilletje’ als leitmotiv. Ook daar.

Het verbaasde me geenszins toen ik deze week dit nieuwtje opving en bevestigd kreeg: op 12 augustus 2010 zijn na de WAOD-wedstrijd in Heusden (die fungeerde als Kampioenschap van Vlaanderen) de heren W.D.V. uit Lochristi en P.V. uit Eeklo positief bevonden. W.D.V. (48 jaar en ex-amateurwielrenner) is net Kampioen van Vlaanderen bij de D’s geworden en laat zich betrappen op epo. P.V. (46 jaar) is in dezelfde categorie vijfde geworden. Ook in zijn urine vindt de Vlaamse Gemeenschap epo en nog vier (4!) andere verboden producten. Eat your heart out, Roy Sentjens!

Wat drijft mensen van 46 en 48 jaar om op die manier aan sport te doen? Het is zonde voor de hardwerkende organisatoren en voor de tegenstanders die van fietsen een levensstijl hebben gemaakt. Zielig zelfs. De weerstand tegen de verlokking kan duidelijk niet op tegen de werkelijkheid. De drang naar een nietszeggende zege in de marge van het officiële oeuvre laat zich niet kooien. Mensen als W.D.V. en P.V. creëren een wereld gemobiliseerd door ‘drog’ en bedrog, voor de eer van de dorpsgek.

Neveneffecten van nevenbonden. Ze gaan jammer genoeg de schaamte voorbij.

Ach, ze doen maar. Alhoewel. Zouden ze niet beter een pannenkoek gaan eten met de kleinkinderen?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234