Donderdag 14/11/2019
Mark Coenen Beeld rv

Column

Net niet zuchtend kweet Wilmès zich van haar publicitaire taak, luidop hopend dat de kelk snel leeg moge zijn

Afgelopen weekend lanceerde de Nieuw-Zeelandse eerste minister Jacinda Ardern een videoboodschap die viraal ging. Een voorbeeld van handige zelflof en daarmee een beetje een raar filmpje: meer dan twee minuten lang raasde ze over het parcours van haar regering, dat, als wat ze zegt waar is, behoorlijk indrukwekkend is. 

Op het einde was ze buiten adem.

De Nieuw-Zeelandse variant van het Engels – denk aan het dialect van Tienen, maar dan tien keer erger qua tweeklanken – weerhield er ongeveer de hele wereld niet van om enthousiast te reageren. Of het daar allemaal rozengeur en kiwi’s is: geen idee.

Opgepompt hoeraverhaal 

Jacinda zou de president van iedereen moeten zijn, tweette een fan. Geen probleem, ze is vrij na de verkiezingen van volgend jaar, tweette een tegenstander. Twitter: op goeie dagen blijft het lachen.

Een opgepompt hoeraverhaal zoals er zovele zijn, of waait er aan de achterkant van de wereld een andere wind?

Politiek is pr geworden waar verzinsel en werkelijkheid, leugen en waarheid niet meer van elkaar te onderscheiden zijn. Haar forse standpunten over de klimaatopwarming had ze eind september tijdens haar ontmoeting met Trump blijkbaar al in haar aktetas laten steken.

Maar toch: het enthousiasme was groot en de verwezenlijkingen lijken substantieel.

Haar reactie op de aanslag in Christchurch was uit het boekje: warm tegenover de nabestaanden, maar ook krachtdadig. Er kwam meteen een wet die het soort wapens die bij de aanslag gebruikt werden verbood. Je moet er 24 uur voor vliegen, maar je komt toch in een andere wereld terecht, blijkbaar.

Je gelooft je oren niet

Het contrast met onze eerste vrouwelijke eerste minister – la première première – bij haar eerste contact met de pers kon niet groter zijn. Net niet zuchtend kweet Wilmès zich van haar publicitaire taak, luidop hopend dat de kelk, die haar jammer genoeg niet was voorbijgegaan, snel leeg moge zijn. Haar arme bloedjes van kinderen moeten hun mama nu al zo veel missen. Je gelooft je oren niet.

Haar ambitie is beperkt – wat logisch is in een regering van lopende zaken – maar ik zou dat toch op een andere toon en met enige trots gecommuniceerd hebben. Na 189 jaar wachten op een dame in het pluche van de Zestien: faut le faire.

Dat ze zich daarmee ook al half buitenspel zet voor die volgende regering lijkt geen bezwaar. Hoewel ze bij de MR nauwelijks nog volk genoeg vinden om een avondje te bridgen.

Geen plan B 

Het geeft aan dat de politiek lijdt aan een gigantisch gebrek aan gekwalificeerd personeel. Als er bij de MR twee man naar Europa gaat, is er geen plan B en moet moeder de vrouw, die al geen sterke beurt maakte op Begroting, tegen haar zin de was doen. Lethargie is her middle name.

Vlaanderen deed niet beter. De eerste vrouwelijke minister-president Liesbeth Homans viel vooral op omdat ze de Belgische vlag een vod noemde.

Armoe troef.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234