Zaterdag 31/10/2020

Concertreview

Neneh Cherry in de AB: rauw als sushi, heet als een buffel

Neneh Cherry in ABBeeld Tine Schoemaker

Hits schrijft ze al jaren niet meer. Maar daar had u kennelijk ook lak aan in de AB. In Brussel werd Neneh Cherry op handen gedragen als het tijdloze icoon dat ze is. Nieuw werk werd enthousiast onthaald, en een streepje nostalgie in de laatste rechte lijn dreef de temperatuur nog wat hoger op.

Gimme a fuckin’ breakbeat!” 

In de bisronde klonk Neneh Cherry uitzinnig van euforie, toen haar zeskoppige groep ‘Buffalo Stance’ inzette. Wie had gehoopt op een getrouwe uitvoering van die classic, was evenwel meer gebaat bij een timewarp. Moedig van haar niettemin, om die monsterhit zo onconventioneel in stukken te houwen. De single-versie kan je vandaag nog altijd in een zucht terugvoeren naar 1988, maar de Zweeds-Britse deed er na een vrij compromisloze set juist goed aan om ook die classic een herwerking te geven.

Aan nostalgie bleek ze sowieso niet verknocht. Tijdens het rapgedeelte van ‘Manchild’ vergat ze zelfs haar tekst, hoewel ze die eighties-hit mogelijk duizenden keren heeft opgevoerd. Geen nood: dan werd de song doodleuk van voor af aan ingezet. “
This shows you how old school I am,” ginnegapte Cherry nog over die faux-pas. Elders in de set verwees ze nog eens naar haar lange staat van dienst: “I’m almost 55, motherfuckers!” Die leeftijd had je haar op zicht nooit aangegeven: als een dartel ding danste ze over het podium. 

Neneh Cherry in ABBeeld Tine Schoemaker

Onheil en ongein

Commercieel succes kan de popzangeres schijnbaar al jaren gestolen worden. Tot halverwege de jaren negentig reeg ze wereldhits aan elkaar. Nadien koos ze voor een veel grilliger, maar ook avontuurlijk parcours. Dat had natuurlijk zijn gevolgen. In Brussel bedankte ze het publiek bijvoorbeeld om haar een upgrade te gunnen: van de kleine AB Club, waar ze de laatste keer speelde, naar een stek in de grote zaal. Al bleek ze uiteindelijk ook maar een kleine box te kunnen vullen.

Echt verrassend was die bescheiden opkomst natuurlijk niet: de set stond eigenzinnig in het teken van haar laatste plaat Broken Politics. Een werkstukje dat aangedreven werd door alle onheil en ongein in de wereld vandaag, en een experimentele productie meekreeg. Ondanks de thematiek van de songs verloor ze zich gelukkig nooit in holle slogans in Brussel. “Life goes up and down… and sideways,” vatte ze de kern van die laatste langspeler subtiel en summier samen. Op eenzelfde manier pendelden alle songs ook tussen hoop en wanhoop, moed en ontmoediging.

Neneh Cherry in ABBeeld Tine Schoemaker

Uitdagend, verleidelijk en ontroerend

Thema’s als de vrije wapenverkoop in Amerika (‘Shot Gun Shack’), de vluchtelingencrisis (‘Kong’) en de Brexit (‘Deep Vein Trombosis’) passeerden de revue, maar té zwaar op de hand werd het nooit. Haar band, die meestal in het halfduister opereerde, zorgde dan ook dat je eerder aan dansen dan kniezen dacht. De inhoud was raw like sushi, om Cherry’s legendarische debuut er even bij te betrekken, maar in de laaiende finale van het funky ‘Natural Skin Deep’ werd je als een hete buffel richting dansvloer gedwongen.

Cherry’s wederhelft en partner-in-crime Cameron McVey was één van twee laptop-wizards, die de beats en loops regelden in de AB. Twee enthousiaste percussionisten namen dan weer de rol van een afwezige drummer over. De bassiste speelde op haar beurt ook al eens een streepje harp. Die vreemde mix van analoog en digitaal had makkelijk slordig of bij de haren getrokken kunnen klinken, maar het tegendeel was waar. Wàt een uitdagend, verleidelijk en spannend geluid zette deze groep neer! Op plaat durven de songs van Broken Politics al eens verloren te lopen in een veelheid van subtiele details, maar in Brussel kabbelde de set geen moment voort. Dit orkest verschafte de songs zelfs een grotere gloed dan op plaat. De vibrafoon in ‘Synchronised Devotion’ was bijvoorbeeld van een ontroerende schoonheid.

Verblijfsvergunning

Eén schoonheidsfout: wie McVey had wijsgemaakt dat hij de zang van Youssou N’Dour zelf wel zou kunnen opvangen in ‘7 Seconds’, en die tweede stem ook nog eens overdreven prominent in de mix stak, verdient op zijn minst een verbanning uit de volgende groepsvergadering.

Over verbanning gesproken: vlak voor ‘Deep Vein Trombosis’ haalde Cherry kort de Brexit aan. Een waarachtig probleem voor de zangeres, kennelijk. Cherry bezit alleen een Zweeds paspoort, en vreest dat ze na 29 maart het land misschien niet meer in mag. Als het ooit zo ver komt, kun je maar hopen dat ze hier een verblijfsvergunning afdwingt. Elke week mag u ons alleszins warm maken voor een topconcert als dat in Brussel.

Neneh Cherry in ABBeeld Tine Schoemaker
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234