Dinsdag 24/11/2020

Nele Reymen debuteert met vrouwenroman over liefde en seks

'Geloof niet alles wat in mijn columns staat'

Ze is niet alleen jong, mooi en intelligent, ze heeft ook, naast een diploma architectuur, een voortreffelijke pen. Daarmee schrijft Nele Reymen, jongere zus van MNM-presentatrice Ann, een wekelijkse column in Flair. Over vriendschap, relaties, seks en, euh, piemels. Vanaf vandaag ligt met Kit met peren haar eerste boek in de winkel. 'In mijn volgende boek wil ik harder en rauwer zijn.'

Door Brecht Decaestecker

Vlaanderen heeft eindelijk zijn eigen Carrie Bradshow, de columniste die Sarah Jessica Parker in de tv-serie Sex & The City vertolkt. Dat is geen toeval. "We waren op zoek naar een Vlaamse Carrie Bradshow", mailt Mie Van der Auwera, hoofdredactrice van Flair. "Een columniste die pittig en creatief kon schrijven over haar leven als single en geen blad voor de mond nam over pikantere onderwerpen en taboes." Daarom plaatste het blad een oproep voor haar lezeressen. Uiteindelijk zouden diezelfde lezeressen op de website van Flair ook mogen beslissen wie zes weken lang een column in het blad kreeg.

"Ik heb die oproep zelf nooit gezien", glimlacht Nele Reymen (25) in een café in haar thuisstad Hasselt. "Mijn vriendinnen wel, en die vonden dat ik een paar stukjes moest opsturen." Die hoefde Reymen niet snel nog te schrijven, want ze had er meer dan 200 liggen. Stukjes over imaginaire vriendjes, bedmanieren en onenightstands die ze neergeschreven had voor de website van Knack. Of all magazines. Omdat geen enkel ander tijdschrift haar opbelde nadat ze een paar columns naar alle hoofdredacteurs van Vlaanderen gemaild had.

Dat kwam zo: "Toen ik tijdens mijn studie architectuur in het vierde jaar zat, heb ik een half jaar in Lissabon gestudeerd. Ik had er zelden les en het strand was erg dichtbij. Daar schreef ik dagboekachtige verhaaltjes, die ik naar vrienden en familie mailde. Bij die stukjes had ik een goed gevoel. Maakte ik iets tijdens de opleiding architectuur, dan vond men het soms goed en soms slecht, maar zelf dacht ik altijd: 'Het zal wel.' Toen ik columns schreef, wist ik: dit is goed."

"Ik was de gemiddelde student. Ik blonk niet uit en ik kwam niet achter. Gemiddeld zijn, dat vond ik saai. Het laatste jaar heb ik tegen mijn goesting gedaan, al wilde ik wel nog mijn diploma halen. Ondertussen schreef ik stukjes. Die stuurde ik op naar alle kranten en magazines. Via Google vond ik een lijst van alle hoofdredacteurs van Vlaanderen. Ik dacht: 'Ik kan maar best zo hoog mogelijk proberen.' Voor hetzelfde geld lachten ze mij uit, maar hey, wat maakte mij dat uit?"

Scheten en boeren

Uiteindelijk zag alleen Knack iets in de stukjes. "Toen dacht ik: oei. Ik had eerder op Flair gerekend. Daar lieten ze me weten dat ze alleen met vaste columnisten werkten."

Tot aan die wedstrijd, dus. "Nele beschrijft de dingen zoals ze zijn", vindt Mie Van der Auwera, die haar na zes weken vroeg om vooral voort te doen. "Ze doet het op een fijne, humoristische manier die doorspekt is met pure vrouwenlogica. Heel herkenbaar maar tegelijk ook straf. Meer moet dat voor ons niet zijn."

Nele bloost, even, als je haar vraagt waarom zij denkt dat haar columns zoveel succes hebben, maar uiteindelijk zegt ze, recht voor de raap: "De meeste meisjes sturen iets in wat niet veel meer is dan een typisch dagboek. Ze schrijven: 'Vandaag ben ik naar daar geweest. Hij was er ook.' (lacht) Bij mij was het meer bam-bam-bam. Ik denk dat ik net iets stouter ben."

De vergelijking met Carrie Bradshow vindt ze niet correct. "Zij is een koket vrouwtje. Ik denk niet dat zij ooit scheten of boeren zou laten. Ik ben Nele: rauwer, en minder naïef. Zij gelooft in een prins op het witte paard. Ik niet."

De verhalen uit de columns spelen zich af in het leven van Nele. Zo staat het er ook bij. "Maar geloof niet alles wat ik schrijf", antwoordt ze op de vraag of de Nele in Flair dezelfde is als diegene die voor ons zit. "Mensen vragen me vaak of het allemaal echt gebeurd is wat ik schrijf. Sommige dingen wel, andere niet. Ik heb vriendinnen. Die maken ook veel mee. En ze hebben ook een seksleven. Ik vertel nooit wat wel en wat niet waar gebeurd is. Anders is de fun eraf. Achteraf krijg ik soms mailtjes van vriendinnen. 'Ging het over mij?', vragen ze dan. (lacht) Dat is een goed teken. Als zij zich dat afvragen, dan denken honderden andere vrouwen misschien ook dat het over hen had kunnen gaan."

De Gouden Uil zal ze er niet mee winnen, dat weet ze zelf ook, maar sinds vandaag ligt haar allereerste boek in de winkel. Een roman, zo heeft Standaard Uitgeverij het genoemd. Flair gaf het de stempel 'chick-lit met een edge'. Zelf lijkt het haar niet veel te kunnen schelen hoe je het benoemt. "Ik zie het alleszins niet als chick-lit", zegt ze. "Daarin staan niet zulke rauwe dingen. Sommige vrouwen zullen mijn boek misschien zelfs niet graag lezen omdat het té expliciet is."

Het feit dat het boek verschijnt, is straf genoeg. "In de literatuur is een boek hetzelfde als een gebouw in de architectuur: iets om lang naartoe te werken", vertelt ze. Hoe je daaraan begint? "Alweer: googelen", lacht Nele. "Deze keer op 'uitgeverijen'. Ik heb de grootste eruit gepikt en gevraagd of ze mijn blogs wilden bundelen. Dat zagen ze niet zitten, maar ze vroegen of ik geen boek wilde schrijven. Ik twijfelde of ik dat wel kon. 'Probeer het', zeiden ze. Als die mensen jou dat vragen, dan mag je ze ook niet ontgoochelen."

Kit met peren vertelt het verhaal van Kitty en de twee vriendinnen met wie ze samenwoont. "Kit heeft veel van mij, maar ze heeft ook dingen die ik niet heb. Als iemand haar irriteert, dan wil ze die persoon met haar hoofd tegen de muur bonken en haar van de trap gooien. Soms wil ik dat ook denken, maar dat durf ik niet, want zo hoort het niet. Kit mag dat wel, want ze is een papieren personage. Ik vind trouwens dat ze nu nog braaf geweest is. In een volgend boek wil ik harder en rauwer zijn. Ik weet dat het kan. Het werkt bevrijdend."

Spannend

Wat Nele wel met Kit gemeen heeft, is dat beiden vrijgezel zijn. "Ik weet het écht niet", antwoordt ze op de vraag of ze zou kunnen doen wat ze nu doet, mocht ze een vriend hebben. "Ik wel, denk ik, maar de vriend in kwestie zou er misschien meer problemen mee hebben. En dan zou het mijn vriend niet meer kunnen zijn."

De vraag is hoe spannend en interessant haar columns nog zouden zijn, mocht ze een vaste relatie hebben. Zelf ziet ze daarin geen problemen. "Als ik een vriend zou hebben, zouden we toch geen typisch koppel vormen. Althans, dat vermoed ik. Eigenlijk zou ik het moeten proberen om het te weten. (lacht)"

Nele Reymen:

Misschien zullen sommige vrouwen mijn boek niet graag lezen omdat het té expliciet is

n Nele Reymen is columniste bij Flair en heeft nu ook een roman op haar naam staan. 'Nele beschrijft de dingen zoals ze zijn', zegt Mie Van der Auwera van Flair.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234