Maandag 03/10/2022

Neko Case The Worse Things Get, the Harder I Fight, the Harder I Fight, the More I Love You

Met Middle Cyclone kende Neko Case in 2009 haar grootste succes, maar lang duurde haar vreugde niet. Herhaaldelijk sloeg het noodlot sindsdien toe: ze verloor beide ouders, zag vrienden sterven, en gleed steeds dieper weg in een depressie. Zoveel tegenslag kon de Amerikaanse dan toch niet nekken.

Op deze hartverscheurende country noir-plaat maakt ze een vuist, met songs die evenveel troost bieden als strijdlustig klinken. Dat leden van My Morning Jacket, M. Ward en Howe Gelb knappe gastbijdrages leveren, is bovendien mooi meegenomen. (Anti-)

Okkervil River

The Silver Gymnasium

De herfst slaat opnieuw zijn gure klauwen uit naar de kleuren van hemel en natuur. Okkervil River doet ongeveer hetzelfde met je gemoed: hun melancholieke americana en indierock lijkt ingekleurd met okertinten, vaalgrijs en roestig bruin.

De Texaanse groep werkt op deze zevende groepsplaat zelfs meer dan ooit op het gemoed, met een gulle blik in de achteruitkijkspiegel. Frontman Will Sheff gidst je doorheen het dorpje waar hij opgroeide, en passeert langs jeugdherinneringen, puberale dagdromerij en kleine dorpsdrama's. Die autobiografische reflex levert Okkervil River niet alleen hun persoonlijkste plaat op, maar ook hun sterkste werkstuk. (ATO)

The Weeknd

Kiss Land

Bij zijn doorbraak in 2011 wentelde Abel Tesfaye zich liefst in anonimiteit. Eens zo opvallend dat hij je twee jaar later recht in de ogen aankijkt op de hoes van Kiss Land. Verder blijkt niet veel veranderd. De r&b-zanger achter The Weeknd drijft nog steeds een groothandel in falsetto's, ijle synths en ritmes die een horrorfilm konden begeleiden. Ook de thema's bleven dezelfde: eenzaamheid, moreel verval, in roesmiddelen gemarineerde leegheid bewolken deze conceptplaat over zijn leven on the road.

De teksten verraden geen groot schrijver, maar toch is Kiss Land het emigreren waard: songs als 'Professional', 'Pretty' of de collaboratie met Kavinsky ('Odd Look') doen ons alvast direct grijpen naar een paspoort. (Universal)

Factory Floor

Factory Floor

Wedden dat Factory Floor geen voorstander is van modernisering op de werkvloer? Het Londense trio maakte zijn debuut volledig met analoge apparatuur, en toont daarbij een zwak voor het clubleven in het Manchester van de jaren '80.

Hun industriële disco, house en techno verraadt echter net zoveel liefde voor het verleden als een sterk gevoel voor sensationele hooks. Drijf het volume op, en je vege lijf wordt vanzelf gedirigeerd door de opwindende ritmes en hypnotiserende zang. Vaak lijkt Nik Colk alle vocals te manipuleren tot de losse lettergrepen als springballen stuiteren op de beat. Waarschuwing: eenzelfde effect sorteert Factory Floor op uw gestel. (DFA)

Sebadoh

Defend Yourself

Na bijna twintig jaar hebben Bakesale en Harmacy - de bekendste platen van Sebadoh - niets ingeboet aan kracht. Hun schurftige slackerrock bleef alleszins aan onze ribben kleven. Lou Barlow en co houden dan ook nog altijd vast aan de DIY-ethos van weleer. "I'm still the same" klopt de frontman zich op de borst in 'I Will'. Maar helaas bekent hij ook: "things have changed". De tijdsgeest bijvoorbeeld. Defend Yourself zal elke nostalgische dertiger langs waardevolle herinneringen aan 90s-romantiek leiden, maar zelfs de beste songs ('State of Mine', 'Listen') klinken soms een tikje passé. (Domino)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234