Zaterdag 31/10/2020

Nederlands wielericoon Gerrie Knetemann (53) gisteren overleden aan hartstilstand

Michael Boogerd: 'Dit valt rauw op je dak. Zijn dood is een grote schok'

'De Kneet' geknakt

De Nederlandse oud-wielrenner Gerrie Knetemann is gisteren aan een hartstilstand overleden. 'De Kneet', zoals zijn bijnaam wil, was bondscoach van de Nederlandse wielerbond, maar ook ex-renner, specialist tijdrijden, generatiegenoot van Raas en Zoetemelk, ex-wereldkampioen, grappenmaker, en oh ja, ex-kasseilegger. Een icoon van het Nederlandse wielrennen is niet meer.

Brussel

Eigen berichtgeving

Kristof Windels / Tony Landuyt

De tranen waren gisteren nog niet opgedroogd om het verlies van regisseur Theo van Gogh, of men kwam in Amsterdam gisteravond al met het nieuws over een nieuw groot verlies aanzetten. Al even onverwacht. Gerrie Knetemann was gisteren amper 53 jaar toen hij aan zijn einde kwam. Hij werd onwel tijdens een mountainbike-tochtje in het Nederlandse Bergen en overleed later in een hospitaal. De oorzaak van zijn dood? Een hartstilstand, luidt het bij de Nederlandse wielerunie.

Eerder was Knetemann al eens heel dicht bij de dood, maar toen was hij nog renner. In 1983 tijdens Dwars door België zag hij in de afdaling van de Taaienberg een geparkeerde auto over het hoofd. Hij knalde met een rotvaart tegen de bumper en werd met een gecompliceerde beenbreuk en een slagaderlijke bloeding afgevoerd. Maandenlang vertoefde hij in een ziekenbed en meermaals werd gevreesd voor zijn leven. Hij keerde uiteindelijk een jaar later terug in het peloton, maar haalde nooit meer zijn oude niveau.

Nog één keer liet hij van zich spreken. Toen hij in 1985 de Amstel Gold Race won, elf jaar na zijn eerste profoverwinning. Beelden om nooit te vergeten: Knetemann die in de gietende regen over de finishlijn reed, huilend als een klein kind. Vier jaar later zou hij afscheid nemen van het wielrennen. Om in 1992 uiteindelijk bondscoach te worden. Iets wat hij tot op de dag van gisteren nog steeds was. Naast eigenaar van pannenkoekenhuizen overigens, en gastspreker op lezingen.

Dat laatste lag Knetemann best wel. Grappen en grollen moest niemand hem leren. Gevat reageren al zeker niet. En daarbij deed Knetemann zeker geen beroep op een grote achtergrondkennis. Toen 'De Kneet' door Amsterdam reed en zei dat de kasseien waar ze over reden door hem waren gelegd, loog de man niet. "Ik weet het omdat er geen water op blijft staan", voegde hij er ook nog aan toe. Knetemann was een simpele werkmanszoon uit Amsterdam. "Een kasseilegger, die later een kei van een renner zou worden", zoals Walter Pauli en Jan Wauters het in deze krant in hun top-100 van de Tour anderhalf jaar terug nog verwoordden.

In 1973 werd Knetemann prof, in Frankrijk bij Gan-Mercier, en hij liet meteen van zich horen. Als neoprof won hij de Amstel Gold Race en in 1975 volgde zijn eerste Tour-rit. In dat jaar werd hij ook derde in Parijs-Nice, een wedstrijd waarin hij uiteindelijk vijfmaal het podium in Nice haalde, in 1979 zelfs als winnaar. Een jaar eerder was hij ook al wereldkampioen geworden.

Het was liefde op het eerste gezicht tussen Gerrie Knetemann en la Douce France en dat gevoel werd alleen maar heviger toen hij in 1976 een contract tekende bij Peter Post. Jan Raas was daar de kopman, Knetemann cumuleerde de taken van schaduwkopman en wegkapitein, en vooral, de bezieler voor de Tour. Knetemann won tien ritten, Raas twaalf, maar 'de Kneet' was wel de architect van de ijzeren reputatie die de ploeg Post haar uitstraling gaf.

Hij was een specialist tijdrijden, leerde de Post-ploeg in molentjes rijden en ging als eerste boven de magische grens van 50 kilometer per uur tijdens een tijdrit. Het is geen toeval dat Ti-Raleigh in 1983 voor het eerst een ploegentijdrit verloor, net het jaar dat de Kneet er niet bij was, nog altijd herstellend van zijn verschrikkelijke val in Dwars door België. Zijn tijdritbenen leverden hem niet alleen gele truien op tijdens de eerste week van de Tour, en dus veel publiciteit, hij kon er ook echt mee uithalen. In 1982 versloeg hij Bernard Hinault in een grote tijdrit, een nederlaag die de Bretoen slechts node aanvaardde. Alleen had Knetemann een broertje dood aan klimmen. Hij was er niet echt slecht in (anders was hij geen vijf keer bij de topdrie van Parijs-Nice geëindigd), maar boven de 1.500 meter moest hij toch passen.

Voorzitter van de Nederlandse wielerunie Joop Atsma noemde Knetemann in een eerste reactie een uniek sportmens en een voorbeeld voor iedereen. Michael Boogerd, een van de boegbeelden van de Nederlandse wegploeg, reageerde ontdaan op het nieuws. "Dit valt rauw op je dak", luidde het bij de Rabo-renner. "Heel erg, ook als je bedenkt wie hij achterlaat, een vrouw en drie nog vrij jonge kinderen. Zijn dood is een grote schok."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234