Zaterdag 03/12/2022

Narcisme met een knipoogKomisch dramal Los Abrazos Rotos

Regie: Pedro Almodovar Met: Penelope Cruz, Lluis Homar, Blanca Portillo, Jose Luis Gomez, Ruben Ochandiano, Tamar Novas Duur: 127 minuten Op het Festival van Cannes werd gisteren Los Abrazos Rotos, de nieuwe en intussen zeventiende film van Pedro Almodovar, voorgesteld in competitie. Het is een erg mooie en persoonlijke ode aan de film én aan Penélope Cruz. door Jan Temmerman In eigen land, waar Los Abrazos Rotos reeds midden maart aan zijn bioscoopcarrière begonnen is, werd de film door een deel van de Spaanse pers nogal negatief onthaald. De regisseur werd onder meer narcisme en mentale masturbatie verweten. Wellicht komt dat omdat scenarist-regisseur Pedro Almodovar voor deze film, waarvan het verhaal deels draait rond het maken van een andere film, een aantal sequenties van zijn eigen kleurige en succesrijke komedie Mujeres al borde de un ataque de nervios uit 1988 opnieuw geënsceneerd heeft. Die scènes zien er trouwens prachtig uit. Net als de rest van deze film.Op de persconferentie gisteren in Cannes, benadrukte Almodovar dat het hier nochtans niet om zelfbewieroking gaat. Hij somde ook een aantal redenen op waarom hij die beslissing om zichzelf te citeren genomen had. Hij moest geen auteursrechten betalen (maar dat was veeleer als een grapje bedoeld). En hij had een komisch filmverhaal nodig, als contrast met de drama’s in het echte leven van zijn (fictieve) personages.

Versplinterde chronologie

In het begin van Los Abrazos Rotos maken we kennis met Mateo Blanco (rol van Lluis Homar), een filmmaker die, sinds hij blind geworden is, alleen nog maar scenario’s kan schrijven. Als een jonge medewerker hem vraagt om iets meer te vertellen over zijn vroegere werk, zet die uitnodiging een soort kettingreactie van flashbacks in gang, onder meer naar de periode dat Mateo bezig was met het draaien van de komische film Chicas y Maletas (Meisjes en Valeizen). Dat blijkt hier dus een soort reconstructie van Mujeres al borde te zijn. Deze en andere flashbacks zorgen uiteraard voor een versplinterde chronologie, maar omdat Almodovar zo’n clevere en handige scenarist is, blijft het verloop heel makkelijk te volgen.

Passionele liefde

Het is op de set van Chicas y Maletas dat regisseur Mateo passioneel verliefd wordt op zijn hoofdactrice Lena (rol van Penélope Cruz). En vice versa. De filmcarrière van Lena werd mogelijk gemaakt door haar oude en rijke echtgenoot Ernesto Martel (rol van veteraan José Luis Gomez), die nu trouwens als producent van Chicas optreedt. In die functie laat de erg jaloerse Martel door zijn nogal excentrieke zoon een ‘making of’-documentaire maken, die in feite bedoeld is om het doen en laten van Lena in de gaten te houden.Er gebeurt nog heel wat meer in Los Abrazos Rotos en de complexe plot weerspiegelt zich uiteraard ook in de vormgeving, vermits Almodovar gekozen heeft voor een mengvorm van film noir, komedie en melodrama (of ‘Almodrama’ zoals men dat in Spanje inmiddels noemt), met tal van dubbele bodems, letterlijke spiegelbeelden en andere referenties. Maar uiteraard moet men die niet allemaal kunnen ontcijferen om toch van deze met zoveel meesterschap gerealiseerde film over passionele liefde en jaloezie, verraad, machtsmisbruik en noodlot te genieten. Narcisme en mentale masturbatie? So what!

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234