Zaterdag 25/01/2020

Naar de zon vliegen is met vuur spelen

Normaal gezien zal de zon nog vijf miljard jaar blijven stralen. In Sunshine loopt het enigszins anders.

Door Luc Joris

In het scenario van Alex Garland (ook de scenarist van The Beach en 28 Days Later...) stevent de aarde in 2057 op haar ondergang af omdat de zon aan het uitdoven is. We krijgen dus geen klimaatopwarming, maar het leven op de aardkloot dreigt uit te sterven vanwege een gebrek aan licht en energie. Dus vertrekt een achtkoppig team van wetenschappers en astronauten op een missie. Doel: de uitdovende zon met een kernkop zo groot als Manhatthan bombarderen zodat er een nieuwe ster ontstaat en de mensheid en de aarde gered zijn.

Boyle verliest geen tijd met een nutteloze exposé. We pikken onmiddellijk in op het moment dat het ruimteschip Icarus II al zestien maanden onderweg is en zich op meer dan 80 miljoen kilometer van de aarde bevindt. Heel deze volledig in de Londense 3 Mills Studio opgenomen film speelt zich af aan boord van het ruimteschip, afgeschermd door een paneel in de vorm van een reusachtige satellietschotel. Van bij de aanvang is het duidelijk dat Boyle zich gaat concentreren op de psychologische verwikkelingen tussen de bemanningsleden en dat we een afvallingskoers gaan krijgen, verpakt in een hightech huis clos.

In de buurt van Mercurius loopt het inderdaad mis als er een vreemd signaal opgevangen wordt. De uitgedunde crew - opoffering, accidenten en heldenmoed hebben al voor enkele slachtoffers gezorgd - wordt geconfronteerd met een vreemde gebeurtenis. Daardoor evolueert Sunshine meer en meer naar een claustrofobische thriller en kan Boyle thema's als religieus fundamentalisme en ecologie in zijn epos binnensmokkelen.

Technisch is dit een film van hoogstaand niveau: de decors en design zijn futuristisch sober; fotografieleider Alwin Kuchler (Ratcatcher, Code 46) filmt alles in een palet van koel metaalblauw en fel oranje of wit.

De technosoundtrack van Underworld breekt met de stereotype bombastische score van Hollywoodspektakels en in de sterk Aziatisch gekleurde ensemblecast steekt 28 Days Later...-acteur Cilliam Murphy er bovenuit vanwege zijn coole charme.

Maar de echte vedette van Sunshine is de vuurbol. Aan boord van het schip is er een speciaal holodek van waaruit de bemanning de oranje gasbol in al zijn glorie kan bewonderen. Boyle geeft hun fascinatie voor het hemellichaam een enigszins mystiek cachet dat hij visueel overweldigend weet te vertalen door de helse gloed van de zon spectaculair op het bioscoopscherm te laten branden. JJJ

Regie Danny Boyle Vertolking Cilliam Murphy, Rose Byrne, Cliff Curtis, Chris Evans, Troy Garity, Hiroyuki Sanada

Land Engeland / VS

Speelduur 107 minuten

Voor liefhebbers van avontuurlijke reizen naar de zon en vertrouwde ruimte-epossen die zich laten inspireren door klassiekers als 2001 en Solaris

Te mijden door sf-fans die denken dat ze met films als Event Horizon, The Core en Dark Star al genoeg van hetzelfde gezien hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234