Maandag 20/01/2020

'Naar de kritiek van kinderen luister ik wél. Zij hebben meestal gelijk'

Honderdvijfentwintig boeken in 25 jaar. Jeugdauteur Marc de Bel heeft niet stilgezeten. Op de Boekenbeurs werd gisteren zijn zilveren jubileum gevierd. 'Even heb ik overwogen om op mijn lauweren te rusten, maar na een uur begon het weer te kriebelen.'

DOOR JOZEFIEN VAN BEEK

Een oprechte vraag van een kind uit het publiek: "Waarom vind jij boeken zo leuk?" "Als je een boek leest, word je zelf diegene die alles wat in het verhaal gebeurt, beleeft", aldus Marc de Bel. "Je trekt bijvoorbeeld samen met Oom Trotter door de jungle van Papoea-Nieuw-Guinea. Wie geen boeken leest, leeft maar één leven, wie wel leest, beleeft veel meer."

Met Nelle, de heks van Cruysem verscheen onlangs de Bels 125ste boek. Dat deed hem even stilstaan bij zijn carrière, maar lang heeft dat niet geduurd. "Héél even heb ik overwogen om op mijn lauweren te rusten. Ik vond dat ik mezelf na 25 jaar wel eens mocht trakteren op een hele dag niets doen, maar na een uur begon het weer te kriebelen. Ik schrijf veel te graag, dus ik ben meteen aan een nieuw verhaal begonnen. Het is sterker dan mezelf."

Nooit last van writer's block

Vol trots voor de boekenkast staan blinken was er dus niet bij voor de Bel. "Het boek waarmee je bezig bent, is het enige dat telt. Ik werk altijd aan meerdere boeken tegelijk. Zo ben ik al achttien jaar bezig aan wat ik mijn 'In de Ban van de Ring' noem. Ik zit nu aan een dikke 1.000 pagina's. Het is een fantasyverhaal over een jongen met een handicap dat zich afspeelt in een niet nader bepaald verleden, in een andere wereld. Op dit moment is het boek nog niet levensvatbaar. En ik heb te veel respect voor de verhalen die ik binnenkrijg om ze prematuur de wereld in te sturen. Ik zal het wel voelen als ik moet beginnen te persen. En dan gaan ze naar de pers. (lacht)"

"Een writer's block ken ik niet. Ik heb eerder last van het omgekeerde: er komen te veel impulsen en verhalen binnen. Op dit moment liggen er 34 nieuwe synopsissen te wachten. Daarbij zitten korte inhouden voor een nieuw 'Kriegelboek', een nieuwe 'Blinker', een nieuwe 'Oom Trotter'. Er is altijd wel een nieuw verhaal dat zich aandient. Louis Paul Boon had dat ook: hij keek zelfs niet naar de drukproeven, hij begon zodra hij klaar was aan een volgend boek. Bovendien heb ik na 25 jaar het gevoel dat ik het begin te kunnen, schrijven. Dus nu ga ik niet ophouden."

Twintig jaar stond de Bel in het onderwijs. "Dat is een fantastisch geschenk. Ik heb les gegeven aan kinderen van alle leeftijden, dus ik weet van elke leeftijd wat ze grappig of spannend vinden. Zet mij voor een groep kinderen en na een halve minuut zit ik op dezelfde golflengte."

De Bel krijgt dan ook stapels fanmail. "Vroeger kreeg ik vijftien tot twintig brieven per dag. Nu nog zo'n vijf per week, maar ik krijg wel honderden mails. Negenennegentig procent daarvan is heel tof. Af en toe zit er iets minder aangenaams tussen. Zo kreeg ik bijvoorbeeld ooit een brief: 'Beste Marc de Bel, ik ben verkracht.' Blijkbaar vertrouwen kinderen mij genoeg om me zoiets te vertellen. Ik ben blij dat ze het kwijt kunnen, maar het is erg delicaat. Ik verwijs hen aan het einde van mijn brief altijd naar de Kindertelefoon, want daar zitten de specialisten."

"Er zijn nog dingen die me zijn bijgebleven. Met Jan De Smet van De Nieuwe Snaar heb ik lang opgetreden. Ik kreeg een brief van een kind dat heel erg had uitgekeken naar de voorstelling, maar niet kon komen omdat ze erg ziek was. Jan en ik zijn voor haar en haar vriendjes een privévoorstelling gaan geven. Veertien dagen later is dat kind gestorven. Daar moet je wel even van bekomen."

Dat hij populair is bij kinderen mag duidelijk zijn. Zijn eerste boek, Het ei van oom Trotter, werd meteen bekroond door de Kinder- en Jeugdjury. Maar nooit stond hij op de shortlist van pakweg De Gouden Uil Jeugdliteratuur. Steekt dat? "Ik heb een haat-liefdeverhouding met prijzen. Ik vind prijzen nogal Amerikaans. Als je wil winnen, moet je sporten, geen boek schrijven. Ik kan alleen maar proberen de beste Marc de Bel te zijn. Je schrijft toch niet om beter te zijn dan iemand anders?"

Dat niet alle volwassenen even enthousiast zijn over zijn boeken raakt de Bel niet meer. "Van de eerste negatieve recensie was ik wel geschrokken. Maar nu lig ik daar echt niet meer van wakker. Ik schrijf niet voor literair ingestelde mensen. Kinderen weten niet wat dat is, 'lieteraaituur'. Ik schrijf voor hen, zij zijn mijn publiek. En aan hen blijf ik trouw. Naar hun kritiek luister ik wel, want ze hebben meestal gelijk."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234