Zondag 15/12/2019

"Na mijn studies had ik geen enkele reden om uit Gent weg te gaan"

Twitter: altijd een amusante graadmeter voor wat tv-kijkend Vlaanderen fascineert. Zoals: "Hoe groot is die Liesa Naert uit #DIW (De Ideale Wereld) eigenlijk?!! Een kop groter dan de gemiddelde man. #whatawoman" en ook "Topactrice" en "Liesa Naert is giereeeee!" Kunnen we voor je bevestigen: de uit Brugge afkomstige, maar al 15 jaar in Gent wonende actrice is gróót (1m84 om precies te zijn), ook in het echt grappig, én een geweldige actrice.

Brugge is een idyllisch stadje. Had je er ook een idyllische jeugd?

"Idyllisch is te veel eer, maar het was er toch tof. Ik ging graag naar school, bij de Jozefienen (Sint-Jozef Humaniora, red.). Met een vast kliekje vriendinnen was dat altijd heel geestig. Voor mijn leraars was ik wel vaak de zondebok. Iederéén in de klas zat te babbelen en toch was het constant van "Liesa! Zwijg!" Er was één leraar Latijn die mij écht niet moest hebben. Ooit zei hij, luidop voor de hele klas: "Liesa Naert, jij moet nooit bezorgd zijn dat je voor mijn vak een buis zal krijgen. Ik zie namelijk véél liever jouw hielen dan jouw tenen. En ik zal er wel voor zorgen dat je erdoor bent, zodat je je jaar zéker níet moet overdoen bij mij." Erg, toch? Om eerlijk te zijn: ik babbelde inderdaad veel in de les, maar er waren een paar leerkrachten die wisten hoe ze ermee om moesten gaan en daar was ik dan een voorbeeldige leerlinge."

Een hardnekkig vooroordeel dat bij niet-Bruggelingen leeft over Brugge: het is een openluchtmuseum dat na zes uur 's avonds de deuren sluit, Gent is veel meer de hoofdstad van West-Vlaanderen dan Brugge het is...

"Tijdens mijn tienerjaren klopte dat zeker nog. Er waren een paar toffe cafés op 't Zand, we hadden de Cactus Club en het Cactus Festival en dan waren we rond. De cafés op de Eiermarkt waren te marginaal. Maar nu! Onlangs speelde ik een voorstelling in Brugge en nadien gingen we met wat vrienden iets drinken. De Kuiperstraat in Brugge, dat is nu haast de Overpoortstraat van Gent geworden: een lallende en brallende meute die uit die cafés barst, gevechten, overal gebroken glas en braaksel op straat... 'Ze komen nu zelfs van Oostende naar hier om te fuiven', fluisterde een winkelmeisje me de dag nadien vol trots toe. Brugge is dus kennelijk ineens een soort Ibiza geworden, of toch in die ene straat."

latex kaalkop

Toen je van de humaniora kwam, ben je eerst ingangsexamen gaan doen bij Studio Herman Teirlinck, waar je sneuvelde in de voorlaatste proefweek. Wringt dat nog?

"Dat was een heel slopende week, weet ik nog. Ik eindigde bij de twijfelgevallen, kreeg nog één kans om een tekst te brengen, en toen liep het door de stress mis. Het grappige is dat een van de belangrijkste kritieken die ik toen kreeg er een is die later nog veel is teruggekomen, zelfs nu nog: ik heb de neiging te veel te bewegen. "Je ontneemt je woorden kracht door heel veel overtollige lichaamstaalruis te produceren," zeiden ze toen. Het is nu al veel verbeterd. (lacht)

Daarna ben ik in Gent aan een opleiding Journalistiek begonnen. In het tweede jaar drong het toen tot me door dat ik écht toneel wilde doen, maar mijn ouders stonden erop dat ik eerst mijn studies Journalistiek afmaakte. Wat geen slecht advies was, en het was sowieso een toffe tijd. Toen ik dan uiteindelijk ingangsexamen ging doen op het Gentse Conservatorium stond ik veel steviger in mijn schoenen: een nee krijgen behoorde niet tot de opties. Ik moest en ik zou binnen geraken."

Theater aan Zee 2006. In een bloedhete theaterzaal blies jij, nog niet eens afgestudeerd, het publiek compleet van zijn sokken met 4.48 Psychosis, het 'zelfmoordstuk' van de Britse schrijfster Sarah Kane. Nog extra toen bleek dat er een kaalkop onder je hoodie zat.

"Die monoloog - in het Engels - was mijn eindwerk in het derde jaar Conservatorium, ik heb de Engelse tekst toen ook zelf naar het Nederlands vertaald in mijn laatste jaar. Ik denk zelfs dat ik sindsdien in het theater nooit meer iets gespeeld heb dat die intensiteit evenaarde.

Ik had mijn haar trouwens niet écht afgeschoren - het was een kaalkop van latex. Die werd elke voorstelling geplakt door een schminkster, dat duurde een uur. Floris, ondertussen mijn man, was er toen ook en die zei achteraf: 'Zodra je die kap afdeed en ik dat kaal hoofd zag, kon ik alleen maar 'Oh My God, ze heeft het écht gedaan' denken en heb ik alles van de inhoud gemist.' We waren nog geen koppel toen. Nog een geluk dat ik mijn haar niet écht had afgeschoren of ik had mijn kans misschien verkeken."

Eén ding is zeker: niemand die je toen in dat stuk zag, had ooit kunnen vermoeden dat je je tien jaar later zou ontpoppen tot een van de betere komische actrices van het moment.

"Puur toevallig. Na Willy's en Marjetten zijn het vooral die rollen geworden die mijn pad kruisten, en bovendien gaat het komische mij van nature goed af. Natuurlijk zou ik graag eens een dramatisch personage willen spelen. Maar: teksten als 4.48 Psychosis zijn al dun gezaaid in het theater, voor televisie lijkt het nog minder evident. Misschien is er niet genoeg interesse voor zulke wat zwaardere kost? Al kan dat ook niet kloppen, als je kijkt naar het succes van series als True Detective of de Scandinavische misdaadreeksen of In Treatment."

Zou je je ooit wagen aan zelf iets schrijven?

"Hmmm. Ooit. Misschien. Als het zich opdringt. Maar er bestaat al véél, je moet dan ook werkelijk iets toevoegen, vind ik. En ik denk niet dat ik het talent heb om het soort tekst te schrijven dat ik nu als actrice wil spelen. Maar dat kan evolueren natuurlijk."

babbeltjes

Ondertussen ben je, na heel lang in het centrum van Gent te hebben gewoond, inwoner van de Bloemekeswijk.

"Dit is een diverse, kleurrijke wijk. Hier woont van alles door en naast elkaar: jonge en oude mensen en gezinnen, mensen van heel diverse achtergronden, ... En het is een actieve buurt geworden, met dekenijfeesten en veel lokale initiatieven en elke zondag markt op het Van Beverenplein ... zalig. In een wijk als deze leer je trouwens je buren kennen - voor mij meteen de eerste keer sinds ik in Gent woon, in het centrum zijn mensen gewoon niet zo geneigd tot babbeltjes. Mijn dochter gaat nu al eens bij de buurkinderen spelen. En het is nu niet dat ik zo'n ongelofelijk sociaalbewust persoon ben, maar ik vind dat toch een verrijking."

Was het voor jou altijd een uitgemaakte zaak dat je in Gent zou blijven wonen?

"Ik heb daar nooit veel over nagedacht, dat is gewoon gebeurd. Tijdens mijn drie jaar Journalistiek en mijn vier jaar Toneel woonde ik in Gent, er was geen enkele reden om weg te trekken na mijn studies. Ik vind Gent tof, maar ik ben zeker geen heel chauvinistische Gentenaar. En ik hecht me ook maar oppervlakkig, maar wel snel aan plekken. Waar mijn pyjama en mijn tandenborstel liggen, dat wordt rap benoemd als 'thuis', ook als dat bijvoorbeeld mijn-hotelkamer-voor-de-week is."

"Gezond eten vind ik heel belangrijk en ik ben daar zeer bewust mee bezig: alles biologisch en amper vlees. Ik kan mij echt vuil voelen vanbinnen als ik niet gezond gegeten heb.

Mijn favoriete vegetarische restaurant in Gent is Pacha Mama: een topper, kraakverse ingrediënten. En dan is er De Zuidkant: 'Gentbrugges elegantste Veggie Take Away & huiskamerrestaurant', waar je heerlijke gerechten kan meenemen. Voor de lunch richt ik me vaak tot het piepkleine Soup'r: die hebben niet normáál lekkere soep. Mag het eens wat chiquer zijn, dan tref je me in J.e.f (foto boven), Publiek (foto rechts) of Alberte."

Geboren in 1982 in Brugge.

Haar eerste rol voor tv was in cultfenomeen 'Willy's

en Marjetten' als Saskia (bekijk vooral 'Saskia's Trouwfeest' op YouTube, met de onnavolgbare DJ Nico).

In 2012 speelde ze hoofdrollen in 'Quiz Me Quick' en 'De Zonen van Van As'.

Sinds het najaar van 2014 is ze vast gezicht van 'De

Ideale Wereld', het satireprogramma op VIER.

"Toen ik nog klein was, wilde ik óf actrice óf modeontwerpster worden - voor dat laatste kon ik helaas niet goed genoeg tekenen. Mode is altijd een passie gebleven, al zou ik niet weten welke ontwerpers nu hip zijn. Wel: voor mij zijn mijn kleren meer dan een loutere bedekking van mijn naaktheid. (grijnst)

In Gent ga ik shoppen bij Twiggy (foto boven), voor de straffe merken. Bij Zoot hebben ze mooie wolcollecties. Voor lingerie moet je bij Potiau (foto rechts) zijn. Nu & Other Stories in Gent een filiaal heeft, kan ik niet anders dan daar elke week naartoe gaan. Daarnaast ben ik een verwoed internetshopper. Mijn beste tip is www.theoutnet.com, de outletsite van Net-A-Porter: schoon en betaalbaar."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234