Donderdag 25/02/2021

'Na al dat geploeter doet de erkenning deugd'

DUBBEL WERK. Marco Z (35) nam drie jaar geleden een vliegende start met 'I'm a Bird', een hit die hem de MIA voor doorbraak van het jaar opleverde. Nu heeft hij niet één, maar twee nieuwe platen klaar, die onder de noemer Hold Me like the World Is Ending worden uitgebracht. 'Ik moest dit ei kwijt.'

Dat Marco Z - voluit Zanetton - voor zijn tweede plaat meteen met een dubbelaar uitpakt, wordt links en rechts op gefronste wenkbrauwen onthaald. Er vallen woorden als pretentieus, overdaad en - vooral - commerciële zelfmoord. Wie hem ontmoet stelt evenwel meteen vast dat de Limburgse zanger de bescheidenheid zelve is, dus die stelling is bij deze weerlegd.

Dat een artiest in één worp twintig nieuwe nummers presenteert is daarentegen niet min. En toegegeven: het vergt enige volharding om de rit in één luisterbeurt uit te zitten. Maar of zo'n plaat in deze fase van zijn carrière hem écht de das om zal doen, valt momenteel nog af te wachten. "Ik heb eigenlijk geen enkel moment stilgestaan bij de commerciële repercussies van een dubbelaar", geeft de singer-songwriter toe wanneer we elkaar ontmoeten in Hasselt. "Toen de eerste plaat klaar was, had ik niet het gevoel dat die een representatief beeld gaf van het soort artiest dat ik wil zijn", legt hij uit. "Dus ik ben blijven schrijven."

Op de eerste plaat hoor je de Marco Z zoals we hem kennen van 'I'm a Bird' en 'Endlessly Be Together': rijkelijk gearrangeerde folkpop met een voorliefde voor sterke melodieën. Ear candy, noemt Marco het zelf. Snoepgoed voor de oren. Die nummers staan dan weer haaks op de tweede plaat, waar de liedjes opzettelijk ruw en rudimentair werden gelaten. Daar profileert de zanger zich nadrukkelijk als een traditionele singer-songwriter.

Inhoudelijk blijken de thema's grotendeels dezelfde. De meeste nummers bevatten verhalen van personages die op zoek zijn naar liefde, naar warmte, naar een connectie. Want dat wordt in deze moderne tijden steeds moeilijker. 'Supercomputer' gaat bijvoorbeeld over de razendsnelle vooruitgang van technologie en de stortvloed aan informatie die daar het gevolg van is. In 'Overpopulation Blues' staat Marco Z stil bij de vaststelling dat luxe niet alleen meer gemak, maar ook meer problemen oplevert. En in 'Solar Power' blijkt propere energie een metafoor voor pure liefde. "De onderwerpen zijn uit mijn dagelijks leven gegrepen", stelt de zanger resoluut. "En dus ben ik ervan overtuigd dat veel andere gewone mensen zich daar ook in zullen herkennen."

Rafelige sound

Toen drie jaar geleden The Ordinary Life of Marco Z verscheen, wilde de zanger naar eigen zeggen al een soort parapluplaat maken waarop al zijn stijlen verenigd werden. Dat is, zo concludeert hij vandaag, niet helemaal gelukt. "Het resultaat was achteraf beschouwd iets meer poppy dan ik voorop had gesteld. We zaten toen ook in een echte opnamestudio waar je de tijd - en dus ook het geld - voortdurend ziet wegtikken. Dit keer heb ik bij me thuis opgenomen. Dat was veel relaxter werken. Ik maak me trouwens sterk dat je dat er niet aan kunt horen. De technologie is intussen zover gevorderd dat je in je slaapkamer een perfect klinkende plaat kunt opnemen voor een fractie van de prijs. En als de nummers links en rechts toch wat rafeliger aandoen, is dat niet erg. Lofi maakt sowieso deel uit van mijn esthetiek, en gevoel primeert op een technisch volmaakte take. Ik ben opgegroeid met indie-rock. Pavement, Lemonheads, Buffalo Tom, Dinosaur Jr: dat zullen altijd invloeden blijven. Maar tegelijk spiegel ik me aan Neil Young, Ray Davies, Billy Bragg en The Beach Boys. Dus dat zit er dit keer ook in, naast wat subtiele eighties-accentjes."

Marco Z maakt er geen geheim van dat het succes van 'I'm a Bird' zijn leven gevoelig veranderd heeft. Niet alleen waagde hij de sprong om voltijds van de muziek te gaan leven, maar na jarenlang aanploeteren in allerlei bands werd hij ook plots op alle zenders gedraaid. "Dat vond ik in het begon heel raar, want al bij al is dat echt zo'n doe-het-zelfsong die helemaal niet gladjes klinkt. Ik besef natuurlijk wel dat ik nu veel kansen krijg dankzij dat nummer. Ik heb met Jonathan Jeremiah door Europa kunnen toeren, voorprogramma's van Nick Lowe en Kris Kristofferson mogen doen, en kreeg een plek op de affiche van Pukkelpop cadeau. Als je, zoals ik, lang in de marge hebt zitten ploeteren, doet dat soort erkenning deugd. Ik heb heel lang in dezelfde situatie gezeten als veel van mijn mede-muzikanten: veel geïnvesteerd en weinig geld teruggezien. Maar eens je een hit scoort, sta je plots vier verdiepingen hoger. Natuurlijk is het fantastisch als je van je passie je beroep kunt maken. Al is het niet zo dat je ooit écht jobzekerheid hebt als muzikant."

Toch heeft Marco Z aan de verleiding kunnen weerstaan om nadien het succes te bestendigen door een handvol doorslagjes van 'I'm a Bird' te maken. "Volgens mij is de druk veel groter als je nog jong bent, en geen back catalogue hebt om op terug te vallen. Maar ik heb thuis kasten met tapes vol eigen songs liggen, en op mijn leeftijd - de dertig al een tijdje voorbij - is de rust veel groter. Ik hoef mijn broek niet af te steken. Zeker: ik heb mijn eigen stijl. Maar tegelijk is er toch evolutie. Daarom heb ik op dit moment nog geen enkel idee waar de volgende cd me naartoe zal brengen. Ik maak de laatste tijd namelijk ook vaker elektronische nummers. Maar ik zal altijd wel eerder bij songs dan bij abstracte soundscapes uitkomen."

Schlagerstem gezocht

Er komt een opvallende gast langs op Hold Me like the World Is Ending, en zijn naam is Guido Belcanto. "Ik heb zijn werk eigenlijk heel laat ontdekt", verduidelijkt Zanetton. "Een vriend van me had Een man als ik gekocht, en toen we daar in de auto naar zaten te luisteren stond ik ervan versteld hoe goed dat was. Het lijkt misschien wat gek, maar ik voel me in België veel sneller aangetrokken tot Nederlandstalige songschrijvers. Als Vlamingen in het Engels zingen, voel je op de een of andere manier toch vaak dat het hun moedertaal niet is. Belcanto's teksten staan niet alleen op een zeldzaam hoog niveau, maar op de koop toe komen ze ook helemaal overeen met wie hij zelf is. Ik had hem al een paar keer ontmoet - we zaten vroeger bij dezelfde platenfirma - en ik vond hem van meet af aan een merkwaardig figuur. Toen heb ik, zonder dat ik me daar bewust van was, eigenlijk- een song geschreven met hem in het achterhoofd: 'Autobanden in de slipstream', geïnspireerd op zijn 'Langs de pechstrook van het leven'. Het was de bedoeling dat hij het voor zijn nieuwe plaat zou opnemen, maar daar paste het uiteindelijk niet. Dus toen hebben we het als duet voor de mijne gedaan. Het was de eerste keer dat ik een tekst in het Nederlands schreef, en ik ben er heel blij mee. Hij komt trouwens ook meedoen in de Ancienne Belgique, binnenkort."

Eén en ander heeft Marco Z zin gegeven om vaker voor anderen te schrijven, en kijk: ook Natalia nam met 'Putting on the Brakes' al een van zijn nummers op. "Een eightiesballad", lacht hij. "Een beetje Kylie meets Bonnie Tyler. Daar was ik zelf ook wel tevreden over. En ondertussen heb ik een supergoed schlagernummer klaar waar ik nog een goeie stem bij zoek. Onlangs hoorde ik Nick Lowe vertellen dat hij een nummer voor Diana Ross had geschreven, en met de opbrengst een zwembad had aangelegd. Dat leek me wel wat. Volgens mij duik je nadien toch met net iets meer voldoening het water in."

Hold Me like the World Is Ending van Marco Z is verschenen bij Folk Spit en wordt verdeeld door News. Live te zien op 16/4 (Ancienne Belgique, Brussel), 24/4 (Cactus, Brugge) 12/5 (Depot, Leuven) en 22/5 (Muziekodroom, Hasselt)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234