Dinsdag 20/08/2019

Mythisch gruwelsprookje ‘Roodkapje’ krijgt gekunstelde make-over

Roodkapje, waarin een lieve grootmoeder opgepeuzeld wordt door een grote boze wolf, is altijd al een gruwelsprookje geweest. Maar in deze nieuwe versie komt de griezelfactor erg laag te liggen, terwijl het idyllische postkaartgehalte van decor en aankleding de hoogte inschiet.

Red Riding Hood ziet er met andere woorden allemaal bewust gekunsteld en gemaakt uit. Dat geldt bijvoorbeeld voor de modieuze haarsnit van sommige personages in deze toch erg middeleeuws ogende fantasysetting, maar ook voor de manier waarop een soldaat zijn kruisboog hanteert alsof hij met een machinegeweer rondloopt in Irak. Bedoeling is wellicht om jonge tieners te overtuigen dat ze niet naar een ouderwets, maar een keicool sprookje zitten te kijken.

Het hoofdpersonage Valerie (Amanda ‘Mamma Mia!’ Seyfried), is al haar hele jonge leven verliefd op de zoon van de arme houthakker, maar haar ouders willen haar liever uithuwelijken aan de zoon van de rijke smid. Dat conflict zal in het verdere verloop van het verhaal weliswaar een rol blijven spelen, maar de klemtoon verschuift vrij snel naar de dreiging van de lokale weerwolf. Dat gruwelijke beest werd sinds jaar en dag door de dorpsbewoners van Daggerhorn bij elke volle maan koest gehouden met dierenoffers, maar begint nu plotseling weer mensen aan te vallen.

De vermaarde wolvenjager Father Solomon (Gary Oldman) wordt gesommeerd om de bange bevolking voor eens en altijd te bevrijden van het monsterlijke schepsel. Maar de boodschap van Father Solomon zorgt in eerste instantie voor nog meer paniek. Volgens hem is de weerwolf in staat om overdag een menselijke vorm aan te nemen. Met andere woorden: iedere dorpsbewoner wordt plots een potentieel gevaar, wat meteen voor wat extra suspense zorgt vermits iedereen een mogelijke verdachte kan zijn.

De symboliek van bijgeloof, paranoia en religieus geïnspireerde vervolgingszucht wordt, samen met het moeten opgeven van allerlei rechten en vrijheden in de oorlog tegen terreur, niet bepaald subtiel doorheen de vertelling gevlochten door regisseuse Catherine Hardwicke. Hardwicke werd voor deze job meer dan waarschijnlijk ingehuurd omdat zij met haar vorige film, het eerste deel van de populaire Twilight-franchise, bewezen had iets romantisch te kunnen doen met vampierenliefde. In tegenstelling tot Twilight wordt er hier in Red Riding Hood minder gedweept met maagdelijkheid, wat daarom nog niet betekent dat de vrijpartij in het hooi van Valerie erg opwindend kan genoemd worden. En de computeranimatie waarmee de weerwolf tot leven wordt gewekt, is zonder meer lachwekkend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden