Zondag 28/11/2021

Myriam Ullens . Véronique Leroy 'Er is een harmonie tussen ons. Als die er niet was, zou de samenwerking niet slagen'

Comfortabel én stijlvol de wereld afreizen was geen sinecure, ondervond Myriam Ullens, en ze nam ontwerpster Veronique Leroy in de arm voor een modelijn op maat van mondaine nomaden. 'Veronique begreep me onmiddelijk. Intussen zijn we bezig aan de vierde collectie.'

"Ik ben driehonderd dagen per jaar op reis, en ik had moeite om kleren te vinden die tegelijk elegant waren en praktisch. Met een spannende jeans in het vliegtuig zitten is niet aangenaam, en ik ga geen joggingpak aantrekken om te reizen. Bovendien kwamen mijn kleren vaak gekreukt uit de koffer. Als wij landen in Beijing, gaan we snel naar het hotel, we douchen, en wegzijnwe al naar het museum (Het Ullens Center for Contemporary Art UCCA, AG). Er is dan geen tijd om onze kledij te laten strijken en... je riskeert altijd dat er een heet strijkijzer te lang op blijft staan.

"Zo kwam ik op het idee: waarom niet zelf een travelkit maken? Maar ik ben geen styliste of ontwerpster. Toen ik door mijn persattaché aan Veronique Leroy werd voorgesteld, was hetin twee seconden beklonken. Ze begreep me meteen. We zijn intussen bezig aan de vierde collectie, en we hebben nog nooit woorden gehad. Veronique is extreem eerlijk. We hebben elk onze positie, en we kennen onze competenties. Zij is de designer, ik geef een richting aan. Wat ik doe, is sferen creëren. Ik maak collages van dingen die ik zie in magazines van de jaren 50, 60, 70, en ik stel me verschillende situaties voor. Wat heeft een vrouw nodig die 's morgens haar kinderen naar school brengt? Een vrouw die naar een vergadering moet in het buitenland? Voor die situaties maak ik platen. Die sferen noemt Veronique les bibles de Mimi, en daar vertrekt ze mee. Wij zien elkaar zo'n twee dagen per week, hier, bij me thuis. We gaan samen naar Firenze voor de Pitti, waar Véronique de materialen en de draden uitzoekt. Om te kunnen beginnen, moet zij de stoffen kunnen voelen. Dan ziet ze ook de kledingstukken al voor haar ogen. Ook in een latere fase blijven we elkaar ontmoeten, voor de pasbeurten. In het begin hebben we heel veel ideeën, en als je alles samen legt, moet het ook nog kloppen.

"Ik heb altijd belangstelling gehad voor mode, hoe het geknipt was, hoe het gebreid was, maar ik heb nooit het plan gehad om er zelf iets mee te gaan doen. Ik heb mijn man leren kennen toen ik taarten bakte voor restaurants. Ik heb het geluk gehad om te werken met Gaston Lenôtre. Hij zei me: 'Mimi, wat je ook onderneemt in je leven, il ne faut jamais tricher avec la qualité.' Véronique denkt ook zo. Ze is streng en veeleisend. Dat vind ik heel belangrijk. Men zegt me soms dat MUS te duur is. Ja, het is duur. Omdat we nog niet bekend zijn. Maar als ik zou gaan morrelen aan de kwaliteit van mijn stoffen, dan zouden we mislukken. Nu denk ik dat we op termijn zullen winnen.

"Haute couture vind ik het einde, ik bewonder Galliano en Karl Lagerfeld. Ik heb twee haute-couturejurken van Chanel, die ik met veel zorg bewaar in hoezen. Een ervan heb ik gedragen bij het huwelijk van mijn dochter, en die bewaar ik voor mijn kleindochter. Maar ik draag nu meestal MUS. Ik heb geen extreem grote garderobe, neen. Ik heb twaalf jaar op internaat gezeten, we droegen een uniform, daar leer je strikt te zijn.

"Het is een groot geluk om naar Véronique te kijken als ze uitlegt hoe ze de dingen gaat aanpakken. Ze heeft een magistrale coup de crayon. De collectie heeft al een hele evolutie doorgemaakt. We begonnen met enkel kasjmier, in de zomer zijde, katoen en kasjmier. We proberen veel om- keerbare dingen te maken, altijd volgens het principe van de reis: in één mantel kun je er eigenlijk twee of drie hebben, door hem om te keren en bijvoorbeeld een kraag toe te voegen. Belangrijk is dat de stukken weinig plaats innemen in je koffer, en dat ze er smetteloos uitkomen.

"Straks komt Véronique, alle bijbels liggen klaar, en we gaan aan de zomercollectie voor 2013 werken. We stallen alles uit, en we gaan aan de slag. Véronique is heel levendig, heel intelligent, heel precies in alles wat ze doet. Ze heeft nog haar eigen collectie, maar met Léonard is ze vorig jaar gestopt. Die tijd kan ze aan MUS besteden, en daardoor kunnen we nu tot het uiterste gaan.

"Onze relatie gaat verder dan werk. We brengen soms de weekends samen door, haar man is adorabel en haar dochtertje om op te eten. Stel - wat niet zal gebeuren - dat weuit de business stappen, dan zoudenweelkaar zeker nog blijven zien.

"Als we in Italië langs de fabrieken gaan, zijn we soms van 's ochtends vijf uur onderweg. Na zo'n intensieve dag moeten we 's avonds ontspannen. Dan gaan we naar ons vaste restaurantje in Firenze, waar we kind aan huis zijn. Heel eenvoudig, met papieren tafelkleden, maar de beste pasta's. We zijn dan vaak helemaalóp. Niet zelden hebben we dan de slappe lach en zitten we te giechelen als schoolmeisjes.

"De mensen reageren soms geschokt als ik zeg dat mijn kanker een geluk was. Ik heb de ziekte overwonnen, en ik heb mijn leven in handen genomen. Ik zou wellicht nooit met MUS begonnen zijn of een boek geschreven hebben (dat dit jaar verschijnt, AG), ik zou mijn stichting niet gecreëerd hebben als ik die ziekte niet had doorgemaakt. Het heeft me doen beseffen dat we maar één leven hebben, en dat we ervan moeten genieten."

"Myriam liep met het idee van een collectie rond, ze was er al op kleine schaal aan begonnen, maar ze voelde dat ze een ontwerper nodig had. Omdat ik veel met tricot werk en dat ook het uitgangspunt was van MUS, had haarpersattaché ook aan mij gedacht. Zo heb ik Myriam ontmoet. Zowel haar persoonlijkheid als het concept spraken me onmiddellijk aan. Het idee om een nichecollectie te maken, heel duidelijk afgelijnd, vind ik interessant. Het verschilt van wat ik voor mijn eigen collectie doe. En dan het concept, luxebreiwerk, in de nobelste materialen ... mmm, j'adore. Bij Léonard deed ik iets vergelijkbaars. Het was ook heel gekaderd: bedrukte jersey. Maar vorig jaar heb ik beslist om te stoppen bij Léonard en die tijd in MUS te investeren. Het merk groeit en wordt elke seizoen belangrijker.

"Het is een job, ja, maar het gaat verder. Ik doe dit echt graag. Ik investeer er even veel in als in mijn eigen merk, ik denk dat Myriam dat van mij verwacht. Als ontwerper van je eigen collectie ben je erg op jezelf aangewezen. Ik werk graag met anderen. Ik ben de créateur die tekent, maar Myriam is de stichtster. Het is haar merk, ik hou rekening met haar smaak, en die rol bevalt me. Ik lever een dienst, en ik vergeet niet dat ik ten dienste ben van haar, maar ik bepaal wel mee het DNA van MUS. Ik begin altijd met een zoektocht naar materialen. Voor MUS is het heel spontaan, want het is vooral breiwerk, je maakt dus je eigen materiaal. Als we aan een collectie beginnen, hebben we allebei beelden gezocht, kleuren, en we leggen de dingen samen die we mooi vinden. Dan beginnen we dat te organiseren, te structureren, en maak ik samen met Myriam families van kleuren en steken. We zijn allebei even hard betrokken, elk op onze eigen manier. Ik breng mijn kennis in, mijn eigen stijl die ik voor MUS heruitvind. MUS is een ander facet van Véronique Leroy.

"MUS is een collectie die beantwoordt aan Myriams levenswijze. Gemak- kelijk, luxueus in de nobele zin van het woord, kledingstukken die je kunt omkeren, leder en tricot, een jogging in kasjmier die je zelfs op straat kunt dragen zonder er marginaal uit te zien. Natuurlijk draagt zij haar eigen merk. Ons gemeenschappelijk doel is te maken dat het merk succes heeft, dat we aan het einde van het seizoen allebei tevreden zijn.

"Er is een vorm van vriendschap, we hebben plezier in de samenwerking. Ik ben aan dit avontuur begonnen met het vooruitzicht dat het lang zou duren. Ik heb deze keuze niet gemaakt om veel geld te verdienen, dan had ik al honderd jobs kunnen aanvaarden. Myriam is iemand met wie ik in andere omstandigheden ook vriendschap had aangeknoopt. Het is iemand voor wie ik respect heb, die ik aangenaam, intelligent vind. Natuurlijk zijn er momenten dat het niet zo gemakkelijk is, dat je samen oplossingen moet vinden. We werken nu een jaar of twee samen, en we hebben nog nooit woorden gehad. Mijn smaak is... bochtiger, omdat ik al zo lang in het vak zit, en mijn blik op de mode zich mettertijd heeft verfijnd. Maar als het over de dingen van het leven gaat, hebben we eenzelfde gevoeligheid. We houden van lekker eten, goede wijn, mooie tuinen. Toen ik hier de eerste keer kwam, lag de tuin onder de sneeuw. 't Was magisch. Je voelt ook dat er warmte hangt in dit huis, een gelukkige sfeer tussen de mensen die hier werken, en dat is gebonden aan Myriams persoonlijkheid.

"Wat ik aan haar waardeer, is dat ze vertrouwen heeft, en geeft. Ze is geruststellend. Somskom ik hier stijf van de zenuwen aan voor een pasbeurt. Welnu, twee uur later ben ik geheel ontspannen. Soms zeg ik tegen mezelf: ik had 'r vroeger moeten tegenkomen. Ze deelt ook, en ze heeft daar plezier in. Als we in Firenze hard gewerkt hebben, zegt ze aan 't eind van de dag: 'Kom, we gaan lekker eten. En wijn drinken.' En het is goede wijn! (lacht)

"Ze weet hoe ze mij moet aanpakken, omgekeerd ook. Er is een harmonie tussen ons. Als die er niet was, zou het niet lukken. Ja, de stijl van mijn eigen collectie staat ver van de hare, maar Myriam is een avonturierster. Ze durft. Waarschijnlijk heeft dat te maken met de kunst waar ze midden in zit. Dat opent de geest."

• Bakt eerst thuis taarten voor restaurants, zoekt later een zakenpartner en leert haar tweede man kennen, zakenman Guy Ullens de Schooten

• Sticht met haar man in Peking het Ullens Center for Contemporary Art

• In Nepal richt ze weeshuizen, een school en een centrum voor verloskunde op

• Getroffen door kanker, richt ze de Stichting Mimi op.

• Begint een eigen modelijn: MUS

• Geboren in Luik in 1965

• Volgde mode aan de Studio Berçot in Parijs

• Assistente van Azzedine Alaïa in 1987

• Wint de Gouden Spoel in 1989

• Werkt voor Alaïa en Martine Sitbon

• Eerste eigen collectie in 1991

• Naast haar eigen collecties tekent ze van 2005 tot 2011 de collecties van het huis Léonard

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234