Zondag 20/06/2021

Muziek voor zieke geesten

Wie zijn arme moedertje de gordijnen in wil jagen, weet meteen welke plaat aan te schaffen. Maar wie eens ongebreideld wil trippen, raden we dezelfde plaat aan. Mutant van Arca verlegt de grenzen van elektronica en goede smaak.

Flash forward naar het jaar 2087. De toekomst lijkt angstaanjagend erg op de dystopische fantasie van Ridley Scott. Het regent doorlopend. De stad ziet zwart van de smog. Enorme industriële torens spuwen steekvlammen tientallen meters de hoogte in. Maar verder blijven de inwoners van daglicht verstoken.

Moreel staat het er al niet beter voor: deze verlopen wereld is volkomen onbestuurbaar, en het milieu is failliet. De naargeestige personages die je tegen het lijft loopt in dit labyrint van nauwe straten zwelgen in eenzaamheid.

Net zoals Blade Runner een blikt werpt op uitzichtloze grauwheid, en de droefenis onafgebroken van het scherm laat druipen, tekent Arca met Mutant voor een duister werkstukje dat minstens zo erg onthecht, bevreemdt, angst inboezemt en mateloos intrigeert.

Arca is de roepnaam van Alejandro Ghersi, een Venezolaanse producer die de voorbije jaren hand-en-spandiensten verleende aan Yeezus van Kanye West, LP1 van FKA twigs, Dean Blunt en Vulnicura van Björk. Indien je zo snel als hij het geweer van schouder kunt veranderen, kun je eigenlijk niet verrast zijn dat ook Mutant voortdurend - welja - muteert.

Op zijn langspeeldebuut Xen (2014) koos Ghersi nog voornamelijk de route van atmosferische droomdance, die nu eens warm en wollig klonk, maar je ook bij wijlen uitnodigde tot de dansvloer. Zo geinig wordt het dit keer niet. Mutant bezegelt een gedwongen huwelijk tussen nucleaire hiphop en elektronica uit een parallelle dimensie. Op die manier raak je verstrikt in een kluwen van digitale waanzin, barokke interpretaties van allerhande emoties. Angst, boosheid en verdriet? Check!

De romantische kamermuziek van 'Sever' wordt bijvoorbeeld al na een anderhalve minuut doorkliefd met een zieke beat. In de titeltrack lijkt het op zijn beurt alsof een futuristische tank met nucleaire wapens hortend opgestart wordt. De motor verzuipt net niet, maar dat valt dan weer niet te zeggen van uw zintuigen. Die zullen vroeg of laat wél kopje onder gaan. Sirenes loeien, in de verte hoor je doffe explosies. Maar tegelijk is er ook een gestroomlijnde chaos te horen in de vooruitgestuurde instrumental 'Vanity'. En elders hoor je latino-oprispingen opboksen tegen industrial in 'Anger'. Aan deze plaat valt soms geen touw vast te knopen. Maar wie zich gewillig op sleeptouw laat nemen, beleeft tenminste een grandioze trip.

Voortdurend maakt Arca een smaakspagaat tussen genres. Van dubstep tot industriële techno, van ambient tot wereldmuziek: alles kan in de microkosmos die de Venezolaan, die geestesverwanten vindt in Aphex Twin ('Front Load'), Tim Hecker ('Extent') en Boards of Canada ('Hymn'). Pas étonnés de se trouver ensemble. Maar net zo goed stuurt de plaat je de richting uit van een warehouse party in het vagevuur. Ouverture 'Alive' jakkert bijvoorbeeld voort met de ongebreidelde energie van een acid kid: springerige techno uit de oude doos neemt het op tegen ambient soundscapes.

"Mensen kunnen niet bekeerd worden, men moet er ziek genoeg voor zijn", stelde Nietzsche ooit. Arca maakt muziek voor zieke geesten. Komt dat even goed uit bij uw kerstening.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234