Dinsdag 31/03/2020

Muziek toont de weg

Desmond Badu is 20 en muzikant

Ik ben Desmond Badu, mijn artiestennaam is Hustle G. Ik ben oprichter van Y.A.M.E (Young Age Music Ent.), een collectief van jonge artiesten die bezig zijn met muziek. Zelf ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met muziek toen ik 13 was. Ik zag mijn oudere broer op een podium optreden. "Dit is wat ik wil", dacht ik bij mezelf.

Ik had nooit gedacht dat je in België op een podium kon geraken met rap-muziek. Ik ben pas echt begonnen met muziek maken toen mijn oudere broer in de gevangenis zat. Muziek maken was niet alleen een droom, ik wou ook tonen dat ik iets ging maken van mijn leven, zodat mijn broer in de gevangenis zich over mij geen zorgen moest maken.

Eerst was mijn muziek gewoon een bezigheid als een andere, maar als je er altijd mee bezig bent en je muziek beter leert kennen, kan het een uitlaatklep zijn voor alles waar je mee zit, en waar je al je energie en je dromen in kwijt kan. Onderwerpen of gevoelens waar je moeilijk over kan praten, kan je opschrijven en later kan je ermee doen wat je wil. Want als ik een slechte dag heb en ik wil er met niemand over praten dan zit ik thuis opgesloten in mijn kamer en probeer ik op te schrijven hoe ik me op dat moment voel. Je kan natuurlijk ook nog meer met muziek, je kan ook je mening geven over allerlei thema's. Dat deden we ook al eens, over Gaza en Palestina. Het is niet bedoeld als kritiek, maar we vinden gewoon dat het niet mogelijk zou mogen zijn dat daar in 2013 nog steeds oorlog wordt gevoerd. Als er dan naar ons wordt geluisterd, dan is onze missie geslaagd.

Het is jammer dat er zoveel stereotypes bestaan over rap. Dat rap zogezegd agressief is en criminaliteit stimuleert. Het spijtige is dat tegenwoordig ook politici zoals Bart De Wever een oordeel hebben over rap, terwijl ze nooit in gesprek gaan met de artiesten. Als ze willen oordelen over mijn muziek kunnen ze misschien eens aan ons, artiesten, vragen wat die muziek voor ons betekent. Misschien zouden ze ons dan begrijpen in plaats van de hele urban rap-wereld als één pot nat te zien. Of hebben Bart De Wever en andere politici liever dat wij geen muziek maken en op straat rondhangen?

Ik heb voor mezelf besloten om iets te doen. Muziek te maken en niet op straat te blijven. Ik begeleid verschillende rappers die in Borgerhout, Deurne en Berchem wonen. Dat zijn plaatsen waar vele jongeren in de criminaliteit zitten. Wat ik wil doen, is ze laten zien dat er andere mogelijkheden zijn en dat criminaliteit niet de enige oplossing is. Eens ze hun eigen teksten schrijven, een song maken en positieve kritiek krijgen, willen ze blijven werken aan hun muziek. Omdat er mensen naar hen beginnen op te kijken. Ze worden niet langer gezien als een hangjongere, die altijd op straat rondhing, maar als een rapper. Gewoon heerlijk om die verandering bij hen te zien en die vibe te delen.

Toen ik klein was vond ik dat er nood was aan een rolmodel waar iedereen naar kon opkijken. De positieve voorbeelden ontbraken vaak. De meest bekende waren de oudere jongeren die soms in de kleine criminaliteit zaten en die hun zomers vaak doorbrachten in jeugdinstellingen of gevangenissen. Mocht ik niet de stap hebben gezet om muziek te maken, zou ik waarschijnlijk ook die weg op zijn gegaan.

Dankzij mijn muziek kan ik vandaag een soort rolmodel zijn. Mijn grote broer, mijn moeder, mijn vader zijn allemaal blij dat ik mijn diploma heb gehaald en dat ik in veilige handen ben. Als ik nu zeg dat ik uitga, weten ze dat ik daarbuiten ben om te werken aan mijn muziek. En niet zoals vroeger toen ik geregeld met problemen thuiskwam.

Jongeren die hard werken kunnen met muziek zelfs hun brood verdienen. Soms verdienen ze al iets met een optreden. Het is toch leuk als je geld zou kunnen verdienen met iets dat je graag doet. Maar toch moedig ik ze toch altijd aan om hun diploma te halen. Dat is het belangrijkste. Nadien kunnen ze zelf kiezen of ze zich volledig aan hun muziek zullen wijden of niet.

Ik ben van plan om in de maand mei te werken aan mijn eerste officiële single. Mocht ik daarmee kunnen doorbreken, kan ik misschien van muziek mijn leven maken. Ik heb een diploma, dus daar kan ik altijd op terugvallen mocht het nodig zijn. Maar ik hou echt zo veel van muziek dat ik muziek op de eerste plaats wil zetten. Maar dan moet ik er ook voor zorgen dat er een zekerheid is voor de toekomst. Op dit moment heb ik er het volle vertrouwen in.

Ik heb niks tegen onze politici, maar als je bijvoorbeeld naar onze noorderburen kijkt, zie je verschillende podia die gesteund worden door de politiek en waar ook internationale artiesten naar toe willen. Het zou mooi zijn als beleidsmakers en anderen de urban culture-proberen te begrijpen en te ondersteunen. Investeren in urban culture is investeren in de jongeren. Wij zijn toch de toekomst?

Wat we zeker niet mogen vergeten is dat muziek mensen bij elkaar brengt. En dat is nodig met zoveel verschillende culturen en gemeenschappen in een stad zoals Antwerpen.

Elke donderdag laten De Morgen en politiek filosoof Bleri Lleshi Antwerpse jongeren aan het woord over hun ervaringen en verhalen in de tweede stad van België. Ben je tussen 16 en 26 jaar en woon, werk of studeer je in Antwerpen? Mail je brief naar brievenuitantwerpen@gmail.com. Wie weet wordt hij gepubliceerd in De Morgen of op de blog van Lleshi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234