Zondag 01/11/2020

‘Mourinho: ‘Het is zo oneerlijk om Inter een defensief team te noemen’

<27

De eerste vraag gaat over de revolutie in het spel van Inter - de metamorfose van een ploeg die vorig jaar in de Champions League werd overklast door Manchester United, tot een ploeg die intenser voetbal speelt dan gelijk welke Engelse ploeg. Het antwoord komt vlot en volledig, en neemt meer dan vijf minuten in beslag.

“Het verleden van Inter was eenduidig. Ze haalden nooit de laatste zestien en weenden altijd na hun verlies”, begint Mourinho. “Na de nederlaag tegen Manchester, vorig jaar maart, kreeg ik kritiek in de Italiaanse pers. Ik voelde binnen de club ook dat mijn commentaren op Old Trafford niet goed ontvangen werden. Ik zei op een heel objectieve en pragmatische manier: ‘Ik weet waarom we uit de Champions League liggen. Ze zijn beter dan wij.’ Maar waarom waren ze beter dan wij? Waarom kon Inter niet doorstoten? Waarom kon Inter niet verscheidene jaren Champions League spelen? Waarom presteert Inter in Italië en niet in Europa? Wat kunnen we doen om het team beter te maken en het antwoord op die vragen te vinden?

“Ik ging stap voor stap. Ik kan geen Champions Leagueniveau aan zonder twee heel sterke centrale verdedigers. We kunnen geen Champions League spelen zonder een specialist in stilstaande fasen, omdat de wedstrijden erg vastzitten en je soms zo’n man nodig hebt om het verschil te maken. We hebben een middenvelder nodig die de bal kan houden en de meeste matchen kan controleren. We kunnen niet slagen in de Champions League zonder een aanvaller die er staat op grote momenten. Geen aanvaller die drie goals puurt uit vijftien kansen, maar een aanvaller die uit twee kansen één goal puurt.

“We werkten eraan om die vragen te beantwoorden. De club stond heel open voor mijn ideeën, daar moet ik eerlijk in zijn. Daarna moesten we alleen nog over de psychologische muur. Dat was de grootste confrontatie, de grootste tegenstander.

“Dat ogenblik kwam er met Chelsea in de laatste zestien. We klopten de ploeg uit Londen, en vooral de manier waarop dat gebeurde, met twee overwinningen, maakte indruk. Er bestond geen twijfel over dat we het verdienden. Dat was wat het team nodig had, wat vooral sommige spelers nodig hadden, na jaren en jaren van teleurstellingen bij Inter. Nadat ze Chelsea geklopt hadden, konden ze iedereen verslaan.”

En nu we het toch over Chelsea hebben: Carlo Ancelotti deed nog beter dan Mourinho door al in zijn eerste seizoen op Stamford Bridge de titel winnen. Die triomf ging gepaard met een recordaantal doelpunten en volgens sommigen met mooier voetbal dan dat van de zogezegd defensieve robotten, die Mourinho de titel bezorgden in 2005 en 2006.

“Mensen mogen schrijven wat ze willen”, reageert hij. “Ten eerste ben ik blij dat het Chelsea gelukt is. Ik wil dat het heel duidelijk is dat ik blij ben dat ze de titel gewonnen hebben. Ze hadden een recordaantal goals. Maar vergelijk alstublieft niet dit Man United met mijn Man United. Vergelijk dit Arsenal niet met mijn Arsenal. Mijn Arsenal was een team dat in 2003-2004 de titel gewonnen had zonder één nederlaag. Vergelijk dit Liverpool niet met mijn Liverpool. En vergelijk deze Premiership niet met mijn Premiership. Vergelijk niet, want je kunt niet vergelijken.”

Je kunt er weinig tegen in brengen. United liep schade op door de verkoop van Cristiano Ronaldo aan Real Madrid, Arsenal rijdt zich vast in zijn pogingen om Barcelona qua mooi voetbal naar de kroon te steken, en Liverpool is een zelfdestructieve puinhoop. Het is geen toeval dat Chelsea de titel won met het laagste aantal punten sinds 2003. Ook hoef je er Mourinho niet op te wijzen dat de topscorer in Europa dit jaar Ajax Amsterdam was - dat er niet in slaagde de titel in Nederland te winnen.

“Arsenal won op een ongelofelijke manier en dacht daarna dat het ook op een andere manier kon winnen”, zegt Mourinho. “Ze kunnen niet winnen op een andere manier. Ofwel keren ze terug naar waar ze vandaan kwamen, ofwel zal het niet lukken.

“Man United verloor Ronaldo. Oké, ze hebben een fantastische coach, het team loopt vol fantastische spelers, maar Ronaldo is Ronaldo, en hij scoort dertig goals per seizoen. Ronaldo wint punten en punten en punten. Als een club en een competitie een speler als Ronaldo verliezen, dan verliezen ze veel.

“Liverpool is een ongelofelijk fenomeen. Van 2004 tot 2010 leek het een team dat in plaats van beter slechter wordt. Totten- ham komt eraan, Aston Villa komt eraan, Man City komt eraan. Er is de magie van een gevecht der titanen, met allemaal sterke ploegen aan de top van de rangschikking, maar zo’n seizoen werd het niet.

“Chelsea lag al heel snel uit de Champions League. Ze konden zich concentreren op het kampioenschap - en dat deden ze heel goed. Carlo heeft veel ervaring, hij hield het team kalm en geconcentreerd, en stond niet toe dat het zelfvertrouwen en de concentratie weggingen. Ze concentreerden zich heel, heel goed tijdens de titelrace en verdienden het kampioenschap.”

Dat Mourinho zich in tegenstelling tot Ancelotti en andere Intermanagers moet bezighouden met zowel de titelrace als de Champions League heeft veel te maken met het feit dat hij zijn team vorige zomer grondig door elkaar haalde. Niet onder de indruk van zijn prestaties in grote wedstrijden schoof hij Zlatan Ibrahimovic door naar Barcelona in ruil voor Samuel Eto’o. Met wat er nog aan geld overbleef, haalde hij Wesley Sneijder bij Real Madrid en Lucio bij Bayern. Diego Milito en Thiago Motta werden overgenomen van Genoa, Goran Pandev kwam nadat zijn contract met Lazio ontbonden was.

Tegelijkertijd liet Mourinho een paar dertigers gaan die hij niet in staat of bereid achtte trainingsmethoden te accepteren die totaal verschilden van de norm in de Serie A. Zo verdwenen mensen als Adriano, en met hen een hele rist problemen.

Mourinho ontwikkelde een standaardopstelling met drie aanvallers in een vlotte halve cirkel rondom de visionaire Sneijder. Op het eind van het seizoen had Inter meer Serie A-goals gescoord dan alle tien vorige kampioenen. Maar Mourinho blijft dat stempel van negativiteit dragen.

“Het is zo oneerlijk dat mensen vinden dat Inter een defensief team is”, zegt hij, verwijzend naar de Champions League. “We hebben ook een heel moeilijke groepsfase doorstaan. Daarna versloegen we twee keer Chelsea, en ik herinner me geen team dat ooit speelde zoals wij op Stamford Bridge. We spelen thuis tegen Barcelona en komen 0-1 achter, dan walsen we over hen heen en verslaan ze met 3-1. En na een speciale wedstrijd, een wedstrijd die bepaalt wie naar de finale gaat, waarin we met tien moesten spelen, en met 3-1 winnen, zeggen de mensen dat we defensief zijn. Ik vind dat we het fantastisch gedaan hebben.

“In commentaren van vele echte voetbalkenners lees ik dat ze begrijpen hoe goed we die wedstrijd gespeeld hebben en hoe goed de spelers waren. Maar als ik commentaren lees van sommige… Ik zal niet zeggen onnozele mensen… Ik las bijvoorbeeld een commentaar van een van de beste basketbalspelers in de NBA, Steve Nash. Hij zei dat Inter evengoed tien doelmannen had kunnen opstellen. Gelukkig speelt hij basketbal. Hij begrijpt niets van voetbal.

“Een voetbalploeg is balans - ik geloof niet in een fanatiek aanvallend team, ik geloof niet in een fanatiek verdedigend team. Mijn Porto had die balans, mijn Chelsea had die balans, en we hebben die balans in dit team. Voetbal gaat over evenwicht.”

Er zijn dit seizoen momenten geweest dat de Portugees voelde dat er weinig balans was in de manier waarop zijn team behandeld werd. Gefrustreerd door de spelleiding (er was bijvoorbeeld een grensrechter die juichte toen Inter belangrijke punten verloor) en op stang gejaagd door kritiek in de media, had Mourinho soms het gevoel dat hij het moest opnemen tegen een hele natie. Het is hem niet ontgaan dat de eerste minister van Italië, Silvio Berlusconi, de twee grootste rivalen van Inter bezit, namelijk AC Milan en het merendeel van de media in het land. “Het is makkelijk lief te hebben als je zelf geliefd bent. Iedereen wist dat ik verliefd was op het Engelse voetbal, met de Engelse strijd en de Engelse mentaliteit. In Italië was het een beetje het tegenovergestelde. Net zoals ik eerlijk was over Engeland ben ik eerlijk hier. En heel veel dingen in het spel aanvaard ik niet, begrijp ik niet.”

“Als mensen dit soort commentaar horen, dan is het waarschijnlijk makkelijker om mij antipathiek te vinden. Maar vorig weekend, Genoa-Milan: zero toeschouwers, een wedstrijd voor een leeg stadion om veiligheidsredenen. Wat is dat? Is dit voetbal? Is dit oorlog? Bekerfinale in Roma: de Intersupporters zijn bang om te gaan.

“Wat is dat? Is dat een bekerfinale? Sommige beslissingen in de wedstrijd, de manier waarop ik weggestuurd word op een manier dat niemand anders weggestuurd wordt, de manier waarop voorzitters over andere voorzitters spreken, de manier waarop managers over andere managers praten… Dit is niet mijn natuurlijke habitat.

“Ik las een paar woorden van Ancelotti een paar dagen geleden. Hij is Italiaan en zegt dat hij gek is van het Engelse voetbal. Hij hoopt nog vele jaren te blijven. Hij is zo blij dat hij in Engeland niet heeft wat hij had in Italië, met die hele rotzooi na de wedstrijden: wat de televisie en de verborgen camera’s en de mensen creëren na een wedstrijd vanwege een scheidsrechterlijke beslissing. Dit is niet mijn natuurlijke habitat.”

Het ‘goede’ aan Italië was Inter, het enige ding dat Mourinho nog doet twijfelen als hij zijn toekomstige carrière overweegt. Real Madrid dingt het nadrukkelijkst naar zijn hand, maar ook Liverpool en Manchester City worden genoemd. Mourinho heeft gezegd dat hij ooit Real Madrid zal coachen, maar zei er niet bij wanneer, net zoals hij gezegd heeft dat hij ooit terugkeert naar de Premier League.

Ziet hij zich nog een seizoen in Italië spelen? “Moeilijk, heel moeilijk”, antwoordt hij. “Maar Inter geeft me een heel goed gevoel, geeft me het gevoel geliefd te zijn, en nog één seizoen met hen vechten is zeker een mogelijkheid, ook al is het niet mijn natuurlijke habitat.

“Na de finale zal ik erover nadenken. En dan zal ik een beslissing nemen, want tot nog toe heb ik geen seconde aan mijn toekomst gedacht. Ik ben geen egoïstisch persoon, ik ben een groepsmens. Ik ben een clubmens, en op dit ogenblik denk ik alleen aan spelers, Inter, supporters, kampioenschap, Champions League. Na de Champions Leaguefinale zal ik een paar dagen denken aan mijn toekomst.”

Eén ding is zeker: het zal een glorierijke toekomst zijn.© The Times

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234