Dinsdag 24/05/2022

Moslimexecutieve

Het aantal discussies zonder voorwerp die de ware problemen en bekommernissen van mensen uit beeld houden, neemt zienderogen toe. Vandaag staat de Moslimexecutieve ter discussie. En terecht. Immers, geen moslim in dit land ligt wakker van de Moslimexecutieve, simpelweg omdat de islamitische massa geen vragende partij was voor een geïnstitutionaliseerde, islamitische 'clerus' in dit land.

Waar álle islamitische burgers van dit land wél van wakker liggen is het vroege schoolverlaten van onze jongeren, van de hoge werkloosheidsgraad bij onze jongeren, van het toenemende aantal gefaalde huwelijken bij onze jongeren, van de stijging van de energie- en huurprijzen, en van het racisme dat ze dagelijks ervaren.

De islamieten in België lagen niet wakker van het bestaan van de executieve, en ze zullen hun slaap niet laten voor het vergaan van dat orgaan. Dat de overheid religieuze organisaties als gesprekspartner verkiest, en zelfs in het leven roept, is problemen creëren waar er geen zijn. Er wordt voorbijgegaan aan de ware, materiële problemen van mensen; er wordt ook voorbijgegaan aan al die mensen die er een individuele geloofsbeleving op nahouden of helemaal niet gelovig zijn. Het is niet overal kermis waar 't vaantje uitsteekt, de moslimexecutieve vertegenwoordigt geen kat.

Bilal Benyaich, Brussel

Antidepressiva (1)

Dank je voor het artikel over antidepressiva (DM 27/2). Het is inderdaad zo dat heel wat patiënten enkel tevreden zijn als ze na een doktersconsultatie buitenstappen met een voorschrift in de hand. Toch zijn er ook heel wat artsen die het makkelijker vinden om patiënten die symptomen vertonen van depressie (of die zij zo interpreteren ) antidepressiva voor te schrijven, vaak met als uitleg dat antidepressiva het chemische onevenwicht in de hersenen herstellen.

In 2000 ging ik naar mijn toenmalige huisarts met uiteenlopende klachten: buikpijn, gewrichtslast, gewichtsverlies, geen eetlust, diarree, vermoeidheid. Na een klinisch onderzoek stuurde hij me door voor een aantal onderzoeken. Er rees toen al een sterk vermoeden voor een chronische darmziekte. Hoe dan ook, de dokter schreef mij Seroxat voor, waarvan ik nooit één pilletje heb genomen. Nog geen maand later werd in het UZ Gasthuisberg de diagnose op basis van een aantal onderzoeken gesteld: ziekte van Crohn. Eerlijk gezegd was ik ergens opgelucht: het zat niet in mijn hoofd, je kon het zelfs zien. Het klopt dat heel wat chronisch zieken periodes kennen dat het moeilijker gaat, ook psychologisch. Geldt dat niet voor iedereen? Maar om nu elke chronisch zieke meteen maar aan de antidepressiva te zetten, dat begrijp ik niet. En ik ben al lang van huisarts veranderd.

Elly Mattheus, Scherpenheuvel

Antidepressiva (2)

In zijn lezersbrief (DM 28/2) gaat dokter van Duppen heel kort door de bocht. De goede dokter is klassiek geschoold. Als hij zomaar de resultaten van iedere gepubliceerde studie aanneemt, kan hij beter zijn stethoscoop aan de wilgen hangen en natuurgeneeskunde gaan beoefenen.

Ik hoor de dokter, en eigenlijk niemand, iets zeggen over een structurele preventieve aanpak om psychische stoornissen te voorkomen. Er is een oorzakelijk verband tussen werkstress, workload, verkeer, bazige bazen, moeilijke gezinssituaties, kapotte relaties en de toename van het gebruik van onder andere antidepressiva, dus waarschijnlijk ook Prozac, Cipramil, Seroxat en Tranzolan en andere.

Ik ken daarover heel wat studies. Maar in plaats van de farmaceutische bedrijven is hier de politiek verantwoordelijk en ik vrees dat komen tot een politieke oplossing langer duurt dan een nieuw antidepressivum op de markt brengen.

Franci Larondelle, Hasselt

Antidepressiva (3)

Het feit dat Pharma.be zo snel reageert (ook in Terzake) illustreert dat ze zich ernstig bedreigd weten. Terecht. In 1984 (Wacht niet tot het donker wordt) en 1999 (Depressie is geen ziekte) heb ik in mijn boeken de werking van antidepressiva al ernstig in vraag gesteld. Na 25 jaar werken met depressieve cliënten heb ik nog géén noemenswaardige positieve resultaten mogen noteren van de vroegere én/of de huidige antidepressiva. Sommige wetenschappers noemen de hype over Prozac e.a. zelfs pure volksverlakkerij. Decennia heeft de farmaindustrie voor miljarden euro aan niet-effectieve medicatie door de strot van duizenden mensen met depressie geduwd. Het kost onze ziekenfondsen en de overheid jaarlijks honderden miljoenen. Telkens wordt hetzelfde vage verhaal over serotonine en 'stofjes op de hersenen' opgehangen terwijl niemand die 'stofjes' ooit heeft gezien. Artsen worden constant verleid en verkeerd geïnformeerd over de 'ziel en het ontstaan van een depressie'. Het verhaal van de 'therapietrouw' is dan des te schrijnender. De patiënt zou niet lang genoeg de middelen slikken? Van een 'geneesmiddel' mag je na enige tijd toch verwachten dat het ook geneest, niet? In de veronderstelling dat depressie een ziekte is, tenminste... Heel wat patiënten slikken jarenlang trouw antidepressiva en worden er helemaal niet beter van. Integendeel. De neveneffecten zorgen vaak voor nog méér problemen, zoals zelfmoordneigingen. In Engeland is er al een verbod op antidepressiva voor jongeren. De psychische afhankelijkheid is bij die middelen bijzonder groot. Niet het minst door de jarenlange marketing en foutieve voorstelling van 'dé gelukspil'. Depressieve mensen slikken immers alles, vanuit een noodsituatie. Hun slikgedrag en hun weinig assertieve houding zijn zelfs oorzaken van hun depressie! De farma-industrie heeft zich dus al die jaren verrijkt met nepmiddelen. In interviews hoor ik dan nu (Terzake) dat de patiënt erom 'vraagt'. 'Mensen willen instantoplossingen', heet het dan! Dus, de verantwoordelijkheid van de overconsumptie wordt nu volledig bij de (weinig assertieve en noodlijdende) patiënt gelegd! Dat is ongehoord en zelfs schandelijk. De depressieve zoekt hulp en ondersteuning maar vooral begeleiding op een menselijke manier. Het werd dus hoog tijd dat de luchtbel rond antidepressiva werd doorprikt. Eindelijk kan de échte discussie over wat een 'depressie' is beginnen... Hoewel dat onze manier van leven en ons economisch fundamentalisme in vraag zou stellen. Er zal dus allicht snel gezocht worden naar een nieuw 'geneesmiddel' dat de symptomen bestrijdt, maar niet aan de oorzaken raakt.

Bob Vansant, psychotherapeut

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234