Donderdag 21/01/2021

Mooie sferen vervliegen snel

BRUSSEL l Kwaliteit drijft boven. Maar soms kan ze te gesofisticeerd zijn om echt te boeien. Dat gevoel overheerste tijdens het optreden van de jazzzangeres Cassandra Wilson, donderdag in de AB.

Door Koen De Meester

De Amerikaanse is een van de juwelen aan de kroon van het befaamde Blue Notejazzlabel. Dit jaar maakte de dame uit Jackson samen met producer T-Bone Burnett Thunderbird, een plaat die meer bluesgericht is dan haar vroegere jazzpopwerk. De cd profiteerde onder meer van bijdragen van de legendarische drummer Jim Keltner en de gitaristen Colin Linden en Marc Ribot. Thunderbird wentelde zich in een heel rijke sound en het was dan ook uitkijken hoe Wilson dat live zou neerzetten. In de AB slaagde ze daar glansrijk in dankzij een uitgelezen begeleidingsgroep van zes muzikanten, waarin vooral bassist Norris Jones en gitarist Marvin Sewell schitterden.

Het begon nochtans niet helemaal zuiver met een zweverige synthesizerintro waarvoor het woord muzak nog te goed was. Gelukkig werden we op het verkeerde been gezet en serveerde Wilson nadien heerlijke triphopjazz met Jakob Dylans 'Closer to You'. Haar donkere, sensuele stem vloeide door de song als een brede, trage stroom en de speelse gitaarakkoorden die ze zelf toevoegde, zorgden voor heerlijke kringen in het kalme klankoppervlak. Een bleke versie van 'You Move Me', uit de soundtrack van Love Jones, volgde. Stukken beter was dan weer de interpretatie van Willie Dixons 'I Want to Be Loved' door de schitterende slidegitaarpartij van Marvin Sewell. De bij aanvang onherkenbare versie van Cindy Laupers 'Time after Time' was zonder meer groots. Jones en Sewell gaven de song een puur jazzy naspel mee.

Daarna sloeg de balans van het concert echter door naar te gladde jazz, waarin de synthesizer van Federico Gonzales Pena opnieuw veel te zoetgevooisd uit de hoek kwam. Ook de minder opmerkelijke songkeuze, met onder meer het zwakke 'It Would Be So Easy' gooide roet in het eten. Wilson communiceerde nauwelijks met het publiek en langzaam groeide er een onzichtbare muur tussen haar en het publiek. Daardoor dommelde het optreden een beetje in, al probeerde ze dat met een luide, bluesy gitaarsolo nog wat tegen te gaan. Wilson is een grote dame met een van de beste stemmen uit het genre, maar ze liet zich te veel door mooie sfeertjes meedrijven. En die vervliegen snel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234