Donderdag 08/12/2022

Monotoon als een stofzuiger

Als Bad Religion een rechtvaardige wereld predikt, moeten ze de hand eerst in eigen boezem steken

punk l Bad Religion brengt boze boodschap in brussel H

Gunter Van Assche

Twee decennia bestaan ze ondertussen, de balorige punkers van Bad Religion. Ze trotseerden de Republikein Reagan met hun linkse gedachtegoed, overleefden zelfs Bush senior moeiteloos, maar eergisteren mocht het niet meer baten: in de AB leed de groep een eerloze, reutelende ondergang.

Niet dat het jonge volkje zich daar veel van aan scheen te trekken: moeiteloos bracht Bad Religion de zaal naar een kookpunt, zelfs vooraleer hun set goed begonnen was. Van bovenaf gezien leek de zaal gevuld met veelkleurige stuiterballetjes, waarbij armen en benen een tegennatuurlijke charleston ten berde brachten, alsof iedereen paniekerig zocht naar een verloren contactlens op de grond.

Het publiek bestond voornamelijk uit schoolgaande jongeren, die wellicht een uitlaatklep voor de examenstress vonden. Ondertussen zag je authentieke punkers met hanenkam en kettingen doodgemoedereerd buiten zitten met een pint. Je afzijdig houden van de grootste gemene deler is evengoed punk.

Het uit Californië afkomstige Bad Religion is binnenkort al aan zijn zestiende cd toe. Daar kun je aan toevoegen dat de vorige vijftien onderling inwisselbaar zijn. Dat scheelt weer een hap uit je budget. De groep ontkende zelf nooit dat hun songs eeneiige tweelingbroertjes zijn. Bad Religion bestaat immers voornamelijk omwille van De Boodschap. De groep houdt zich sinds begin jaren '80 op aan de linkse zijlijn en stelt elke vorm van autoriteit ter discussie.

Het publiek mocht zich de trechter gewillig als een gans in de keel laten rammen voor een golf propaganda, overtuigen deed de boodschap allerminst. Een gruizig geluid waar af en toe een vage melodie doorheen schemert, is een vast ingrediënt in hun punkreligie, maar er zijn grenzen aan de goede wil. Hetzelfde nummer leek na een half uur nog altijd bezig, terwijl ze verzekerden net hun negende song te hebben ingezet. Op plaat stoort die muzikale uniformiteit niet zo erg, maar op het podium klonken de punksongs na een kwartier even monotoon als een stofzuiger, een stofzuiger die weliswaar verdomd pissig op de wereld leek.

De laatste noot van het ene nummer was nog maar net uitgeperst, of een nieuwe song werd al afgetrapt: een routine die vele punkbands van de Ramones kopieerden, met dat verschil dat die New Yorkse punks zichzelf op de korrel durfden te nemen. Zanger Greg Graffin trekt echter telkens opnieuw bloedserieus van leer tegen zijn eigen president en tegen de kleine geest van diens volk. Die Amerikaanse domheid bewees hij helaas zélf, toen hij vroeg hoe een uitspraak werd vertaald 'in Belgian'. Eerlijk is eerlijk, vorig jaar hebben we Beth Orton diezelfde blunder graag vergeven op Dranouter, maar op de heren van Bad Religion zijn we niet stiekem verliefd. Graffins schoolmeesterachtig wijzende vingertje leek verdwaald in de verkeerde tijd. Als Bad Religion toch een rechtvaardige wereld predikt, is het geen slecht idee dat het de hand eerst in eigen boezem steekt. In het andere geval mogen ze hun rode boekje stilaan sluiten. Als dit is wat er anno 2004 van punk overblijft, is het genre een gewisse dood gestorven. Het lijkluchtje dat Bad Religion in de Ancienne Belgique verspreidde was een teken aan de wand. Bloemen noch kransen, graag.

WIE Bad Religion WAAR EN WANNEER Ancienne Belgique, 19 mei

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234