Zondag 29/11/2020

Kinderfilm

Molenbeekse tieners acteren in verfilming 'Rosie en Moussa': "Een kinderfilm mag hard zijn"

Regisseur Dorothée Van Den Berghe op de set van Rosie en Moussa.Beeld Alexander D'Hiet

Rosie en Moussa, het jongerenboek met verrassend ‘volwassen’ thema’s, wordt een film. Gedraaid in Molenbeek, met kinderen uit de buurt. ‘Ik moet Moussa niet spelen, ik bén Moussa. Maar dan stoerder.’

“Help! Waarom zitten de vlinders en mieren nog niet in hun pak?” In De Vaartkapoen, hartje Molenbeek, heerst net iets meer chaos dan anders. Het Brusselse gemeenschapscentrum doet dezer dagen dienst als filmset. Regisseur Dorothée ­­Van Den Berghe, bekend van Meisje en My Queen Karo, draait hier enkele sleutel­scènes van Rosie en Moussa, naar het gelijknamige kinderboek van Michael De Cock, baas van de Koninklijke Vlaamse Schouwburg, en tekentalent Judith Vanistendael. Over Rosie dus, een meisje dat met haar moeder naar een woonblok in Brussel ­verhuist nadat haar vader in de gevangenis belandt. Daar leert ze Moussa, de grootstad en andere mensen en culturen kennen.

Vandaag wordt de scène ingeblikt waarin Rosie en Moussa samen in een theaterstuk op school opdraven. Moussa speelt een rups in een toneelstuk. En dus moet acteur Imad Borji (13) zich in een knalgroene onesie hijsen. Aan zijn gezicht te zien niet geheel naar de zin van de ­tiener. “Normaal draag ik veel coolere kleren hoor”, klinkt het wat gegeneerd.

Van Den Berghe zocht een jaar naar de perfecte Moussa. Een jongen van de straat met de nodige verbeelding. Ze vond Borji uiteindelijk in een ­toekomstatelier, waar jonge Brusselaars beroepen leren. Het is de eerste keer dat hij acteert. Maar zijn outfit baart hem meer zorgen dan zijn tekst of spel. “Het is niet moeilijk om Moussa te spelen. Ik bén Moussa. Hij is van Molenbeek, mijn kwartier. Ik woon zelfs in het appartementenblok dat de tekenares van het boek als inspiratie gebruikte. Moussa is van Marokkaanse afkomst. Ik ook. Al ben ik wel stoerder.”

Authenticiteit is voor dit ­project belangrijker dan acteer­ervaring, vindt Van Den Berghe. Rosie en Moussa vertrekt immers vanuit het standpunt van de kinderen. Hoe zij naar de wereld kijken. “En naar elkaars wereld. Moussa brengt Rosie bijvoorbeeld in de zijne binnen, en andersom.”

Savannah Vandendriessche (11), dochter van danseres Charlotte Vanden Eynde die al het meisje in Van Den Berghes Meisje speelde, bleek perfect als Rosie: kwetsbaar en weerbaar tegelijk. “Al zijn er toch wat verschillen”, vindt Savannah zelf. “Rosie heeft een puntneus, ik een wipneus. Zij is ook nogal ernstig, geen zotteke zoals ik.” Ze holt weg richting make-up. Het schema is bijzonder strak. Van Den Berghe en haar ploeg hebben genoeg middelen voor een maand draaitijd. “De hel”, zegt ze, al lachend.

Volwassen

Rosie en Moussa won als boekenreeks verschillende prijzen en werd in zes talen vertaald, van het Duits tot het Turks en het Japans. Maar hier en daar deed het ook wat wenkbrauwen fronsen. Want zijn ‘volwassen’ thema’s als gebroken gezinnen, vaders achter tralies en sans-papiers wel ­kindermaterie?

Imad Borji (13) en Savannah Vandendriessche (11) vertolken de hoofdrollen in de ‘vanzelfsprekend’ diverse cast.Beeld Alexander D'Hiet

Voor Van Den Berghe is het net de reden om de reeks te verfilmen. “Mijn zoon van tien is er gek op”, vertelt ze, tussen twee kledingwissels door. “Het sluit net heel erg aan bij wat kinderen ­vandaag beleven. Je hebt veel meer gemixte ­klassen en kinderen met gescheiden ouders.” Je moet in kinderboeken en -films de hardheid van de wereld niet uit de weg gaan, vindt ze. “Rosies mama ­probeert ook voor haar dochter te verbergen dat haar vader in de gevangenis zit. Waarop Rosie zelf op zoek gaat. De conclusie is: ­het lukt niet altijd om kinderen tegen alles te beschermen.”

Vanzelfsprekend divers

Er wordt een confettikanon aangesleept. De glinsterbom pakt prachtig op beeld. Maar de regisseur is (nog) niet tevreden. “Nee, opnieuw.” Enkele jonge figuranten trokken blijkbaar ­smoelen in de camera. Het zou niet mogen ­verbazen, maar de diversiteit onder de cast en figuranten valt op. Net als in de boeken. Jong, oud, man, vrouw, wit, zwart, met en zonder hoofddoek. Ruth Beeckmans en Titus De Voogdt spelen naast Mourade Zeguendi en Zouzou Ben Chikha.

Schrijver Michael De Cock kijkt goedkeurend vanuit de coulissen toe. Hij komt “maar even ­piepen”, klinkt het wat verontschuldigend. Hij wil niet “die bemoeizieke auteur zijn die zijn boeken niet kan lossen”. Ook al schreef hij zelf het scenario voor de film. “In de voorbereidende fase heb ik veel met Dorotheé overlegd. Daar merkte ik al dat zij ideaal is om dit verhaal naar cinema te ­vertalen.”

Zo vinden regisseur en schrijver allebei dat kleur en diversiteit vanzelfsprekend moeten zijn in de film, zoals dat ook het geval is in de grootstad. Zonder dat het een thema op zich moet worden. “Anders problematiseer je het weer en dat is absoluut niet de bedoeling”, zegt De Cock. “Eigenlijk is het niet gepermitteerd vandaag nog verhalen te vertellen die die diversiteit níét in zich dragen. Rosie en Moussa gaat natuurlijk wel over culturele ontmoetingen en samenleven in de grootstad, maar ook over vriendschap, liefde, eenoudergezinnen en zoveel meer.”

Als alles goed loopt is het resultaat volgend jaar te bekijken in de cinemazalen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234