Dinsdag 09/03/2021

Mokerslagen in het luchtledige

Sheryl Crow en Roddy Frame in de Ancienne Belgique

Zelden zoveel volk bij elkaar gepakt gezien als zondag in de Brusselse Ancienne Belgique, waar Sheryl Crow haar nieuwe cd The Globe Sessions kwam voorstellen. Het concert was al maanden uitverkocht, en de vraag naar tickets bleek zo groot dat de Amerikaanse zangeres de zaal moeiteloos twee keer had kunnen vullen. Wie toch een kaartje kon bemachtigen, had dus al een beetje gewonnen. En toen moest het concert nog beginnen.

In de jaren tachtig bracht Roddy Frame met Aztec Camera de ene perfecte popplaat na de andere uit. Hij scoorde hits, prijkte aan slaapkamermuren en kreeg links en rechts een gouden plaat. Maar mettertijd raakten de klassieke popsongs die hij argeloos uit zijn gitaar schudde, enigszins uit de mode. Zo kwam het dat de Camera-man zondagavond als voorprogramma van Sheryl Crow het podium op moest, en voor een halflege zaal een handvol songs uit de indrukwekkende liedjesschat selecteerde. Ook in deze ondankbare omstandigheden kwam zijn talent tot uiting, en van zodra hij de eerste akkoorden van 'Stray' aansloeg, wist je dat hij beter verdiende. Frame, die sinds '81 in het vak zit maar er nog altijd zestien uitziet, ontwikkelde een voorliefde voor goed in het oor liggende jazz, en zelfs het samen met Clash-voorman Mick Jones geschreven 'Good Morning Britain', klonk alsof het voor Frank Sinatra was bestemd. Met covers van Fred Neil (het prachtige 'Dolphins') en Van Halen (een vrolijk meegescandeerd 'Jump') bewees Roddy Frame zijn veelzijdigheid. Achteraf waren er nogal wat mensen die zich hardop afvroegen wie dat kleine kereltje toch mocht wezen. Wel, hij heeft net een plaat uit die The North Star heet, en veel te goed is om te negeren.

Over gebrek aan succes mag Sheryl Crow niet klagen. Na een carrière als achtergrondzangeres debuteerde ze eind '93 met het succulente Tuesday Night Music Club. Sindsdien verkoopt ze miljoenen platen, mag ze zowel de Rolling Stones als Bruce Springsteen tot haar fans rekenen, en kreeg ze onlangs nog een nummer cadeau van Bob Dylan. Crows songschrijverstalent staat evenmin ter discussie: minstens de helft van haar jongste twee platen is zonder meer briljant, maar afgelopen zondag putte ze te vaak uit de andere helft om een volledig concert te blijven boeien. De set was grotendeels opgebouwd rond het recente The Globe Sessions. De single 'My Favorite Mistake' werd al vroeg prijsgegeven, en in het op een gesamplede beat voortdrijvende 'Leaving Las Vegas' zat zowaar een flard van World Party's 'Is It Like Today?' verweven. Beide songs klonken sober en doorleefd, maar daarna haalde de zangeres een reeks songs uit de kast die niet tot de sterkste in haar repertoire moeten worden gerekend. Het monotone 'Sweet Rosalyn' haperde als een ouderwetse plaat, en 'Am I Getting Through' bood weliswaar een gespierde portie gitaargeweld, maar het waren mokerslagen in het luchtledige.

Sheryl Crow liet zich omringen door een zeskoppige begeleidingsgroep, maar wist de mogelijkheden die zich daardoor aanboden, zelden te benutten. Zo kregen cello en viool nauwelijks ademruimte achter de door Todd Wolfe opgetrokken gitaarmuur, en steunden de nummers te vaak op een rechtlijnige groove, daar waar een goede melodielijn doeltreffender zou zijn geweest. Vanzelfsprekend waren er passages waar Crow haar kunde wél demonstreerde. Tijdens het melancholieke 'The Difficult Kind' profileerde ze zich bijvoorbeeld als een geloofwaardige folkzangeres, en 'Everyday Is A Winding Road', gecultiveerd op een streng dieet van funk en soul, werkte op de beenspieren. Helaas hadden prachtsongs als 'Home', 'Run Baby Run' of 'I Shall Believe' huisarrest gekregen. Het klonk allemaal best wel aardig, maar raken deed het zelden of nooit. Enkel het als bisnummer opgespaarde 'Strong Enough', met eindelijk een hoofdrol voor de cello, zorgde even voor kippenvel.

Bart Steenhaut

Roddy Frame verdiende beter dan voorprogramma

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234