Vrijdag 28/02/2020

Moedige Engelsen, onmachtige Fransen

Na Nederland en Spanje kon ook die andere toernooifavoriet Frankrijk zijn eerste groepswedstrijd niet winnen. Tegen Engeland, dat met een bijzonder groot hart speelde, moesten 'Les Bleus' zelfs een achterstand wegwerken. Samir Nasri redde onze buren voor een klein dramaatje. Remise in Donetsk.

'Les Bleus' zijn nu tweeëntwintig interlands op rij ongeslagen, maar moet bondscoach Laurent Blanc daarmee tevreden zijn? Frankrijk incasseerde enerzijds een doelpunt na een monumentale dekkingsfout - wéér die defensieve lapsus -, en kon anderzijds ondanks 60 procent balbezit vrijwel niet één uitgespeelde kans afdwingen - een hoop schoten vanop afstand, zo viel trouwens de gelijkmaker, en voorts veel zoemende bijen rond de zestien van Joe Hart, maar allemaal zonder angel.

Frankrijk heeft iets, absoluut. Ribéry, Nasri en Benzema vormen intrinsiek een Bermuda-driehoek voor elke tegenstander, maar Benzema gaf niet thuis: af en toe een flits, vaak afwezig, verdoken, en niet altijd scherp. Mister Terry en zijn maats van The Three Lions konden zo compact blijven zonder de uitkijkpost te verlaten. '

Meer nog, Engeland kwam op voorsprong. Steven Gerrard - waarom speelt hij steeds zijn beste wedstrijden zónder Lampard naast zich? - borstelde een vrijschop perfect op het hoofd van Lescott en die buffelde de 0-1 voorbij Lloris. Alou Diarra, nochtans ook een steltenloper, sprong te laag en te laat. De drieduizend Engelsen zongen meteen het God save the queen - kippenvel.

Daar stond Laurent Blanc dan, lichtblauw hemd, plastron, Armstrong-bandje rond de pols, plastic stokje in zijn mond. Na een flets openingskwartier ging Frankrijk niet slecht voetballen, tiki-taka op zijn Spaans, evenwel zonder de surprise. De 1-1 was een trap vanop twintig meter in de korte hoek van Nasri voorbij zijn ploeggenoot bij Manchester City, Joe Hart, die ook nog Alou Diarra van een doelpunt hield maar dat was na een stilliggende bal. De favorieten Frankrijk, Spanje, Nederland en Duitsland hebben op de eerste speeldag samen drie goals gemaakt.

Laurent Blanc begreep het niet goed: "Hoe komt het dat mijn jongens zo een flauw matchbegin kenden? Zijn het de omstandigheden? De zenuwen? De jonge leeftijd? We kwamen op achterstand, en tegen deze Engelse ploeg kon dat fataal zijn. Dat hebben we kunnen zien in hun oefenwedstrijden. Ik ben al blij dat we niet verloren."

Imago

'Les Bleus' wonnen evenwel ook niet. Drie kansen nog na de rust: schot Benzema (65'), poging Ribéry aan de eerste paal (75'), afgeweken knal Cabaye (80'). De moedige Engelsen deden offensief vrijwel niets meer. Voor die kansarme tweede helft had Blanc wél een uitleg: "Het bijzonder warme weer was in het nadeel van de ploeg die vooruit wilde, wij dus. Bij dertig graden is het makkelijker verdedigen dan versnellen en aanvallen." Die opmerking ontlokte cynisch commentaar onder de toehoorders op de persconferentie. En dat was niet alles. Er kwamen vragen voor Blanc over de geste van doelpuntenmaker Nasri, die juichend wegrende, daarbij een vingertje voor de mond hield, en duidelijk ferme ta gueule snauwde naar de Engelse bank. "Het imago van het Franse voetbal wordt niet alleen bepaald door wat je met de bal doet", merkte een katholieke journalist op. Blanc grijnsde en maakte er zich vanaf met: "Je moet bij Nasri om uitleg vragen."

Het hele post-matchverhaal toonde dat er geen 'du vin et du boursin'-sfeertje hing in het Franse kamp. Goed, maar niet goed genoeg, 'les Bleus'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234