Zaterdag 19/06/2021

Moeder

Axel Witsel maakte vrijdagavond een geruisloze rentree in de Belgische competitie. De supporters van het geplaagde Excelsior Moeskroen hielden het beschaafd. Geen vulgaire spreekkoren, geen wraakzucht op spandoeken, geen oerwoudgezangen. Witsel kon in normale omstandigheden zijn werk doen. Dat is mooi. Nu hebben de tifosi van Moeskroen wel wat anders aan het hoofd dan de - overigens gesanctioneerde - tackle van Witsel, maar juist daarom was hun zelfbeheersing des te indrukwekkender. Ze consumeerden hun eigen dood, niet die van een jonge passant die op een dag, in een hitsig moment, zijn eigen branie voorbij was gelopen. Tot in het merg van een vijandig been. Ik hield mijn hart vast voor de rentree van de speler van Standard. Wil je de mensheid op haar lelijkst zien, dan moet je in een voetbalstadion plaatsnemen. Wat je daar hoort, is bij de beesten af. Racisme is nog het minste kwaad. Erger is dat vaak afwezigen dodelijk worden geraspt. Moeders en vrouwen, vooral. Vorige week nog werd Ajacied Demy de Zeeuw, in het stadion van AZ, per massazang nagedragen dat zijn moeder kanker heeft. Alsof hij dat zelf niet wist. Nee, de wedstrijd werd niet stilgelegd. Week na week lallen de tribunes dat de moeder van een voetballer een hoer is, zijn vrouw een slet, zijn kind mongool. Arbiters zijn sowieso braaksel van homo’s. Je zou bidden dat ze weer eens gewoon hondenlul mogen zijn. Et ça passe, al jarenlang. Ik heb Marco van Basten één keer wit van verdriet gezien. Toen hij vertelde over de avond dat hij met Ajax in Utrecht speelde. Zijn thuisstad. Nauwelijks op het veld begonnen de Utrechtfans te zingen: “Marco van Basten, je moeder zit in een gesticht.” Daar zat ze ook, en daar had de zoon het héél moeilijk mee. Wat heet, het heeft hem getekend voor het leven. De moeder van Axel Witsel is gelukkig ongeschonden weggekomen uit Moeskroen. Maar dat kan straks op Anderlecht, Brugge en het Kiel weer anders zijn. En zal er dan één scheidsrechter de moed hebben om de wedstrijd af te blazen? Ik dacht het niet. Ook deze - ooit zwarte - club van ijdeltuiten is inmiddels gewend geraakt aan wraak en haat. Hardhorig in de eigen fluit. Wekelijks regent het elleboogstoten, achterwaartse tackles en spuug op voetbalvelden. Moet je die gore brutaliteit van de erfzonde alleen Axel Witsel nadragen? Een jongen van twintig? Ik zou zeggen: supporter, hang eens jezelf op. Aan het spit. Ariël Jacobs was, na de tackle van Witsel, zo gedegouteerd door het voetbal dat hij gauw voor twee jaar heeft bijgetekend bij Anderlecht. Opportunist van de verontwaardiging? Het is alvast wachten op zijn eerste woorden van vergevingsgezindheid. Meneer Jacobs heeft tenslotte ook een moeder, mag ik aannemen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234