Maandag 30/11/2020

Moeders in de media

Beeld UNKNOWN

Het combineren van een fulltimejob met een kind opvoeden is allesbehalve evident voor moeders. Zeker als het gaat om een baan in de mediasector, met zijn grillige uren en onvoorspelbare wendingen. Heidi Lenaerts sprak met collega-mediamama's Caroline Van den Berghe, Annelies Van Herck en Ann Reymen.

Ik werk voltijds en ben ook mama. Soms zou ik voltijds mama willen zijn en ook werken. Werken wanneer mijn dochter slaapt. 's Middags, en 's avonds. Wanneer ze speelt met andere kindjes in de crèche, of wanneer ze naar school gaat binnenkort. Werken nadat ik haar heb afgezet en tot ik haar weer moet gaan halen. En nooit op woensdagnamiddag en in het weekend.

Maar dat zijn dromen. Want ik presenteer elke avond een programma van vijf tot zeven en ik schrijf en lees tussendoor ook nog voor mijn werk, wanneer mijn dochter slaapt. Dus heel vaak voel ik me overwerkt en als mijn dochter weer eens een slechte nacht heeft ook nog heel moe.

Hoe leiden andere vrouwen dit leven? Vrouwen die ik toevallig ken van op tv of op de gang? Vrouwen met ook een kind van twee, twee en een half?

Als ik Caroline Van den Berghe tijdens een rechtszaak zie, vraag ik me af waar Mats is en of ze zich soms schuldig voelt. Als ik Annelies Van Herck in Het journaal zie, weet ik dat ze niet bij Elias is. En Ann Reymen zie ik wel eens op de crèche. En ook zij wordt elke dag verwacht op de radio.

Wat ik gemeenschappelijk heb met deze mama's is dat ik ook veel en graag werk. En dat ik me ook wel eens schuldig voel. Hoe regelen zij hun leven, werk en kind?

• Caroline Van den Berghe
Mats is 26 maanden nu. Ik kijk op een speciale manier naar Caroline op tv omdat hij en mijn dochter alle twee te vroeg geboren zijn. Soms mailen we wel eens, of sturen elkaar een berichtje via Facebook. Om te vragen hoe het nu gaat en wat te vergelijken.

Caroline: "Soms voel ik me schuldig. Ik ben vaak bezig met de miserie van een ander en niet met Mats. Als ik thuis ben, wil ik ook echt thuis zijn, er voor hem zijn. Gelukkig heb ik altijd mensen op wie ik kan rekenen. 's Avonds wordt Mats van de crèche gehaald door iemand die wacht tot mijn man of ik thuis zijn. Tijdens de laatste week van de zaak-Clottemans logeerden mijn ouders bij ons. Ik wist echt niet hoe laat ik thuis zou zijn en ik kon natuurlijk niet vertrekken voor het einde van een zitting. Vanaf juli ga ik minder werken, 60 procent, dat kan via die uitstapregeling hier. Mats gaat vanaf september naar school en ik wil dan meer betrokken zijn. Als ik werken nu vergelijk met vroeger, is alles veranderd. Het is best zwaarder geworden."

• Annelies Van Herck
Annelies woont net als ik in Overijse. Mijn dochtertje komt binnenkort bij haar zoontje in de klas.

Annelies: "Ik breng Elias elke ochtend naar school en vind het geweldig hem van school te gaan halen. Ik kan dat niet elke dag, maar er zijn twee mensen die ik kan inschakelen om hem daar op te pikken, in zijn bedje te stoppen en te wachten tot één van ons thuiskomt. Meestal is dat rond acht uur. Omdat ik ook in het weekend werk, ben ik soms op weekdagen thuis en dat is fijn. Sinds november werk ik vier dagen op vijf. Op de nieuwsdienst worden de werkschema's meestal twee maanden vooraf opgesteld. En dan begin ik te regelen en te organiseren. Het wordt pas echt moeilijk als er onverwachte dingen gebeuren. Ik kan mijn ouders wel inschakelen, maar die wonen tachtig kilometer verderop."

• Ann Reymen
Lily Rose zegt sinds ze naar de crèche gaat voortdurend "Pixie". Ze hebben dan ook wel wat gemeen: ze zijn alle twee klein en fijn en hun mama is een Limburgse radiomadam.

Ann: "Toen Pixie nog heel klein was en naar de crèche ging, deed ik de avondspits. Haar papa is cameraman en die is soms een maand weg. Dan moest er natuurlijk elke dag iemand zijn die haar kon gaan oppikken. Dat was een geregel! Nu werk ik van acht tot vijf, en meestal breng ik Pixie naar de crèche en pik ik haar weer op. Ik heb het al meegemaakt dat ik door de file te laat was, meteen doorging naar de redactie en dan Pixie door iemand anders naar de crèche liet brengen. Dan bereidde ik haar daar al op voor in de auto: 'Annemie zal je naar de crèche brengen, zo plezant!' En dan liep Pixie op de redactie al met haar armpjes uitgestrekt richting 'die Annemie'.

"Dat geregel altijd is het moeilijkste. David is freelancer en weet soms pas om elf uur 's avonds wat hij de volgende dag wanneer en waar moet gaan doen. Het voordeel is wel dat hij soms ook thuis is, of pas laat vertrekt, en dan brengt hij Pixie naar de crèche. Heerlijk om gewoon eens te kunnen opstaan en naar het werk te rijden."

Dit zijn slechts drie vrouwen die praten over hoe zij hun leven, werk en kind regelen. Er zijn er nog zoveel meer. En er zijn ook zoveel mannen die ervoor zorgen dat hun vrouwen kunnen doen wat ze doen. En ouders! En schoonouders!

Ik kan alleen maar zeggen: respect!

Caroline Van den Berghe.Beeld UNKNOWN
Annelies Van Herck.Beeld UNKNOWN
Ann Reymen.Beeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234