Zondag 26/01/2020

Aanslagen 22/03

Moeder slachtoffer Zaventem aan politici: "Kan iedereen eens van zijn iPhone blijven?"

Elisabeth Lasnier de Lavalette doet een oproep tijdens de parlementaire commissie naar de aanslagen van 22 maart. Beeld rv

"Ik ga onbeleefd zijn, sorry. Maar kan iedereen eens even van zijn iPhone en computer blijven?" Een moeder van een van de slachtoffers van Zaventem zag blijkbaar weinig begrip bij de parlementsleden tijdens haar emotionele pleidooi in de parlementaire onderzoekscommissie naar de aanslagen van 22 maart.

De 17-jarige dochter van de Amerikaanse Elisabeth Lasnier de Lavalette verloor tijdens de aanslagen op Zaventem haar beide benen en raakte zwaar verbrand. De moeder was vol lof over de Belgische dokters. "Die mensen en hun teams zijn buitengewoon. Ze hebben het leven van mijn dochter gered", klonk het emotioneel. "Mijn dochter is voor 35 procent verbrand. Zonder de Belgische dokters zou ze hier niet meer zijn."

Ze vertelde de commissieleden ook hoe drastisch haar leven is veranderd na de aanslagen. "Ik werk niet meer. Mijn bedrijfje is ten onder gegaan. Ik ben mijn dochters kok en haar huishoudster. Ik help haar 's morgens met aankleden en ik help haar 's avonds in bed. Ik moet haar naar de wc brengen en ik ben haar chauffeur."

Behalve de sneer naar de op hun smartphone tokkelende politici, haalde de moeder uit naar de Belgische staat voor de administratieve rompslomp waarin ze is terechtgekomen. Ze legde daarbij een stapel papier op tafel. "Dit zijn de rekeningen die ik moet betalen, alleen al van het laatste kwartaal. De meesten zijn in het Nederlands en niemand komt ons daarbij helpen."

Commissievoorzitter Patrick Dewael nuanceert de uithaal van de Amerikaanse moeder. "Sommige mensen gebruiken hun computer om nota's te nemen", zalft hij in Hautekiet. "Ik denk dat de commissie een en al oor was. Wij wilden al veel langer slachtoffers zien en daarmee praten." 

'Zoiets mag je niet vragen'

Andere nabestaanden van slachtoffers gingen mee in het verhaal van de Amerikaanse vrouw. "We hebben hulp nodig en we hebben de indruk dat de staat ons een beetje vergeet", getuigt Philippe Vansteenkiste, de broer van een overleden slachtoffer. "Niemand heeft ons begeleid naar welke dienst dan ook, gezegd welke dossiers we moesten opstellen, waar we hulp konden krijgen. We moesten alles helemaal zelf uitzoeken. Dat is gewoon inhumaan. Daar ben je fysiek en mentaal niet toe in staat."

"Er werd ons gezegd dat we de media moesten volgen", gaat hij verder. "Maar zoiets mag je niet vragen van terreurslachtoffers. Zeker niet in die eerste dagen."

De sprekers vragen om een speciaal statuut voor terreurslachtoffers. Zeker omdat de financiële impact op de nabestaanden erg zwaar is door opstapelende medische rekeningen en inkomens die wegvallen. Schadevergoedingen of bijstand bleken lang niet altijd een evidentie. Ze zijn soms erg laag en laten vaak lang op zich wachten.

"Als zoiets gebeurt, moet je de slachtoffers de hand reiken en vooral niet loslaten. Je kan niet gewoon wachten tot ze zichzelf weer bij mekaar rapen. Maar wij hebben niet de indruk dat ons ooit de hand gereikt is", zegt Thomas Savary. Hij en zijn vrouw moesten vier dagen na de aanslagen via de pers vernemen dat haar moeder gestorven was, nadat ze zelf dagenlang vruchteloos ziekenhuizen hadden afgeschuimd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234