Zaterdag 23/10/2021

'Mode moet meer zijn dan entertainment'

Michael Kors (53) strijkt neer in België. De Amerikaanse ontwerper opende net zijn eerste zaak in ons land, in Brussel. Als een man van het volk, zo wil hij zichzelf graag profileren. 'Ik vind het problematisch als modemensen in hun eigen bubbel leven, op hun eigen wolkje.'

"Ik hou van glamour voor elke dag. Van kleren die je met je jeans kunt aantrekken, kleren die je kunt combineren met alles wat je in je kast hebt hangen. Geen kleren waarmee je alleen naar de Oscars kunt."

New York, eind februari. De namiddag voor zijn show ontvangt Michael Kors een groepje internationale journalisten in een vergaderzaal van zijn hoofdkwartier, hoog boven Bryant Park in Manhattan. Hij vertelt wie of wat hem dat seizoen geïnspireerd heeft. Zoals de gereserveerde elegantie van Amerikaanse legendes als Wallis Simpson, Babe Paley en Carolyn Bessette-Kennedy. Of zijn eigen moeder, die hem voor de schoolpoort opwachtte aan het stuur van een convertible, "in nachtjapon onder haar mantel, sigaret tussen de lippen, Be my Baby op de autoradio".

Die namiddag blikt hij terug op de jaren nul. "De noughties waren very over the top, vond ik. En nu we halverwege de jaren tien zijn, voelt het alsof we net een zware, vette maaltijd achter de kiezen hebben. Het is tijd voor een fris slaatje."

"Maar tegelijk wil ik ook nog glamour. Hoe vind ik de perfecte balans? Mijn klanten willen luxe, maar willen ze daarmee te koop lopen? Neen, dat lijkt me verkeerd voor dit moment. Ik ben ervan overtuigd dat luxe discreter is geworden. Dat zie je zelfs bij sommige tassen van Michael Kors, onze tweede lijn. Die komen vergezeld van een lederen mutsje dat je desgewenst over het MK-logo kunt trekken. Wij geven vrouwen graag opties. Maar verder doen ze natuurlijk waar ze zin in hebben."

In advertenties flirt Michael Kors graag met de clichés van de jetset (modellen op safari, of aan boord van een privévliegtuig). Maar in feite is hij een ontwerper des volks. Hij is populair, in alle betekenissen van het woord. Je ziet zijn handtassen aan de schouders van talloze, soms heel verschillende vrouwen.

Niet alleen in de Verenigde Staten is hij een household name - volgens een recente enquete van de vakkrant Women's Wear Daily bleek 89 procent van de Amerikaanse ondervraagden van Kors gehoord te hebben - maar ook in Azië (hij opende enkele weken geleden een gigantisch vlaggenschip in Tokio) en Europa (toen ik in de Parijse metro mijn interview voorbereidde, rommelde de vrouw tegenover me in haar zwartleren Kors).

"Ik denk dat ik echte mensen begrijp", meldt de ontwerper vanuit zijn hoofdkwartier in New York. "Ik weet hoe ze leven, waar ze mee bezig zijn, wat ze belangrijk vinden. Maar ik begrijp ook hoe mode werkt, en wat glamour is."

Hij is een man die pas echt roem vergaarde, en vervolgens een fortuin, als jurylid van het populaire televisieprogramma Project Runway, waarin hij vijf seizoenen lang onvermoeid advies gaf aan aspirant-ontwerpers.

Intussen is hij, zo meldde het zakenblad Forbes begin vorig jaar, een miljard dollar waard, de vrucht van de beursgang van zijn bedrijf, enkele jaren geleden.

Niet slecht voor het voorstadsjongetje dat op zijn vijfde de trouwjurk van zijn moeder hielp te stylen ("Ik heb alle strikjes eraf laten halen, en klaar was Kees").

Kors heeft jaren gezwoegd. Vaak geluk gehad, soms ook minder. Nog voor zijn twintigste verkocht hij kleren aan Roedolf Noerejev, Diana Ross en andere illustere celebrity's in de legendarische boetiek Lothar's in New York. Daar werd hij circa 1980 ontdekt, à la A Star Is Born, door Dawn Mello, de talentenjaagster en fashion director van Bergdorf Goodman, het grootwarenhuis aan de overkant van de straat. Mello bracht later ook Tom Ford naar Gucci, maar dat terzijde.

Kors, in die periode met blonde Peter Frampton-krullen en wollen beenverwarmers, begon zijn eigen merk. Bergdorf was zijn eerste verkooppunt. Drie jaar later gaf hij zijn eerste show.

"Ik ben op mijn zeventiende naar Manhattan verhuisd, om mode te studeren. Maar met die opleiding ben ik snel gestopt. Ik wist van jongs af aan dat ik ooit in New York zou wonen, en toen het zover was voelde ik me alsof ik The Wizard of Oz was binnengestapt. New York, dat was Oz voor mij. De energie, de mix van mensen met heel verschillende looks, nachten in Studio 54. Heel opwindend allemaal."

"Alles is relatief snel gegaan, maar gemakkelijk? Neen, dat nu ook weer niet. Ik heb hard gewerkt voor mijn succes. Ik had wel een voorsprong omdat ik absoluut wist wat ik wilde gaan doen. Ik moest mezelf niet zoeken. Dat heeft me veel tijd uitgespaard. Ik zeg ook altijd dat je moet openstaan voor kansen als ze zich aanbieden. Als je jong bent, dan moet je dingen proberen, er gewoon voor gaan. Ik ben mijn bedrijf begonnen zonder ervaring. Maar ik wist wat ik wou doen en ik wist wat ik wou zeggen."

Hij ging failliet in 1993, waarna hij zich liet omringen door de investeerders die eerder van Tommy Hilfiger een succesverhaal hadden gemaakt. En uiteindelijk werd ook Michael Kors een Amerikaanse fabel - zijn bedrijf een imperium, hijzelf een heuse superster - in de traditie van Ralph Lauren en Calvin Klein. Het bedrijf heeft intussen meer dan zevenhonderd winkels in de hele wereld.

Kors is echt (of speelt die rol met veel overtuiging). Hij is opvallend toegankelijk. Ik ken geen enkele andere ontwerper op zijn niveau die elk seizoen de pers uitnodigt om eigenhandig zijn collectie uit te leggen. Hij is een showman, vlot en grappig en innemend, vrolijk en campy, maar niet dom of arrogant, wel integendeel.

Pluspunt: anders zijn

"Modemensen zeggen doorgaans niet graag wie ze echt zijn", zei hij ooit in een gesprek met Lauren Hutton, het legendarische model. Maar voor hemzelf geldt dat niet.

"Mode is, van nature, heruitvinden", zegt hij. "Dus zie je dat modemensen, ontwerpers, journalisten, stilisten en modellen zichzelf heruitvinden. En dan denken ze vaak liever niet terug aan vroeger, waar ze vandaan komen, hun verleden. Plotseling zijn ze nieuwe mensen. Dat is ook zo fijn aan mode: je mag jezelf heruitvinden.

"Maar voor mij is dat niet het hele verhaal. Natuurlijk wil ik evolueren, vooruitgaan, een ander, beter iemand worden. En eigenlijk gaat dat vanzelf. Je doet nu eenmaal voortdurend nieuwe ervaringen op. Maar tegelijk blijf ik de persoon die ik altijd al was.

"Empathie is erg belangrijk. Ik vind het problematisch als modemensen in hun eigen bubbel leven, verschanst op hun eigen wolkje. Ze komen nooit op straat, wachten nooit op hun vlucht in een luchthaven. Ze laten zich omringen door een entourage, en zien verder niemand. Ik ga graag om met mensen. Ik wil weten wat er gebeurt in het echte leven.

"Ik ben opgegroeid in een typisch Amerikaanse voorstad, met de levensstijl die erbij hoort. Maar tezelfdertijd was ik allesbehalve een doorsnee voorstadsjongetje. Ik was geobsedeerd door mode, en door theater. Ik geloof niet dat er in mijn dorp veel jongetjes van een jaar of acht waren die extra vroeg opstonden om de nieuwe Vogue uit de brievenbus te halen, of 's zondags nauwgezet de modeberichtgeving lazen in The New York Times. Ik ben opgegroeid in een familie van modeliefhebbers, mijn tantes meer dan mijn moeder. Geobsedeerd waren ze. En ze hebben mij altijd aangemoedigd."

En buiten de familie? Werd u nooit geplaagd op school?

"Natuurlijk besef je dat je anders bent, of tenminste toch niet helemaal hetzelfde. Maar je kunt dat anders zijn ook positief bekijken, zodat het een pluspunt wordt. Zeker, een baseballwedstrijd was voor mij nooit een paradijs op aarde. Maar ik trok me op aan de steun van mijn familie, die vond dat als je anders bent en talent hebt, je daar dan iets bijzonders in je leven mee kunt doen."

Heeft de voorstad uw

mode beïnvloed?

"De levensstijl in de suburbs was losser, meer casual, dan in de grootsteden. Maar wij woonden op een half uurtje van New York, de glamour van de metropolis was dus nooit veraf. Ik denk dat mijn mode die twee aspecten verenigt. Het is een mengsel van iets casuals met iets glamoureus.

"En volgens mij is dat vandaag ook de manier waarop mensen leven - de global way of living. Ik geloof niet dat we als mensen ooit meer casual zijn geweest. We willen comfort, snelheid, mobiliteit. We leven snelle levens. En de mode moet daar rekening mee houden."

Wat is mode voor u?

"Mode weerspiegelt de wereld waarin we leven. Popcultuur, hard nieuws: je vindt altijd wel een referentie of een reactie op de catwalk. Mode, dat is observeren wat er rondom je gebeurt, dat in je opnemen, en je laten beïnvloeden. Iedereen is op de een of andere manier geïnteresseerd in mode.

"Maar er is natuurlijk ook nog zoiets als stijl. Stijl, dat is een standpunt, een opinie, en een garderobe die je daarop afstemt."

U hebt een erg divers publiek. 'The New York Times' publiceerde vorig jaar bijvoorbeeld een reportage over uw enorme succes in armere wijken in The Bronx. Is Michael Kors een luxelabel?

"O, absoluut. Maar weet je, we maken alles - van een paar rubberen flipflops tot croco handtassen (op zijn website variëren handtassen van 148 euro voor een rood exemplaar van de goedkopere lijn Michael Michael Kors tot 7.480 euro voor een messengertas in krokodil uit de hoofdlijn, red.).

"Ik ben heel erg voor het idee van dagelijkse glamour, dagelijkse luxe. In het verleden was luxe iets waar mensen voor spaarden, iets waarover ze droomden. Als ze dan eindelijk iets kochten, dan droegen ze het alleen voor bijzondere gelegenheden. You know, dit zijn de schoenen die ik aantrek op vrijdagavond voor een belangrijke date, dit is mijn jurk voor oudejaarsavond. Ik houd van het idee dat mensen kleren willen, of accessoires, waarmee ze zich dag in, dag uit glamoureus kunnen voelen. Dat is iets anders dan de traditionele definitie van luxe. Glamour kan in de gym. Als je de juiste zonnebril draagt, het juiste horloge, de juiste tas, dan kun je op glamoureuze wijze door de supermarkt slalommen."

Vindt u het belangrijk dat die nieuwe luxe betaalbaar is?

"Ik spreek liever van toegankelijk dan van betaalbaar. Prijs is in de wereld vandaag relatief onbelangrijk. Mensen dragen, vaak zonder dat ze het zelf beseffen, alles door elkaar: winkelstraatmerken, dure prêt-à-porter, vintage. Je kunt gemakkelijk dure en goedkope stukken combineren. Vroeger was dat veel minder vanzelfsprekend.

"Ik vind: een kledingstuk werkt alleen als je het ook écht kunt dragen, wanneer je maar wilt, in alle omstandigheden. Voor mij is dat een van de voornaamste evoluties in de mode."

Maakt mode niet veel meer dan vroeger

deel uit van de popcultuur?

"In de jaren 60, 70 en 80, toen er van internet nog geen sprake was, kreeg je alleen toegang tot mode en stijl als je in een grootstad woonde, of dicht daarbij. Je moest naar de stad om te weten wat er gebeurde. Je moest het zelf ter plekke gaan uitzoeken. Nu is iedereen van alles op de hoogte. En als je dan toevallig in de Australische outback woont, dan levert Net-A-Porter wel tot aan je voordeur.

"Mode is dus meer toegankelijk dan vroeger, en daardoor ook meer een onderdeel van het dagelijks leven, en dus van de popcultuur. Ik wil graag mensen betrekken bij de conversatie. Misschien zijn ze al geïnteresseerd in mode, maar dan nog wil ik hen ervan overtuigen dat mode ook kan werken voor hun eigen leven. Ik vind dat mode méér moet zijn dan louter entertainment.

"Hier in New York zijn de mensen niet op hun mond gevallen. Ze spreken me aan op straat en gaat het van: 'Ik heb net een jas van jou gekocht', en dan zeggen ze me wat ze ervan vinden. Online is het eigenlijk net zo, maar dan op een grotere, wereldwijde schaal. Je voert conversaties met mensen. Sociale media zijn voor mij een manier om overal ter wereld personal appearances te maken."

Bent u nostalgisch?

"Hm. Ik denk dat je kunt knipogen naar het verleden, maar je moet wel beseffen dat je het verleden niet kunt overdoen. Je kunt vroeger niet recreëren, omdat alles evolueert. De tijden veranderen. Je kunt een bepaald moment geen twee keer leven. Ik houd van erfgoed, van geschiedenis. En tegelijk vind ik dat je altijd nieuwsgierig moet zijn naar wat nieuw is."

U bent in veel opzichten een typisch Amerikaanse ontwerper. Maar bestaan er eigenlijk nog grenzen in de mode?

"In de wereld van vandaag moet je globaal denken. Ja, natuurlijk zijn er aspecten van het bedrijf die traditioneel worden geassocieerd met Amerikaanse ontwerpers - een focus op sportswear, bijvoorbeeld. Maar uiteindelijk verkopen we dezelfde jurk in Sjanghai, Stockholm, of São Paulo."

En in Brussel, waar u pas een zaak hebt geopend.

"Langs de Louizalaan, een mooie plek, heel opwindend. Ik weet dat Brussel een fantastische mix van mensen heeft. Volgens mij zijn de Belgen eerder praktisch ingesteld, maar houden ze tegelijk ook van glamour. Voor ons is dat een perfecte combinatie."

De nieuwe Brusselse winkel: Louizalaan 29-31, michaelkors.com

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234