Vrijdag 07/10/2022

'Misschien word ik wel nog politicus'

Stilzitten is aan John McEnroe letterlijk niet besteed. Hij ploft op de bank en praat, maar lijkt geen seconde de juiste houding te vinden. De nerveuze trekjes uit zijn tennistijd hebben hem nog altijd niet verlaten. Zijn onuitblusbare temperament maakt dat hij na zijn profcarrière nog erg actief was: als kunsthandelaar, rockmuzikant of scherp observerend tv-tenniscommentator. Dit jaar had hij het extra druk met de promotie van zijn biografie Serious. Maar niets van dat alles heeft dat ene gevoel kunnen evenaren: 'Ik ben tot de conclusie gekomen dat er geen leuker leven bestaat dan dat van proftennisser.'

New York / Eindhoven

Van onze medewerker

Coen Vemer

Verleerd heeft John McEnroe zijn tenniskunstjes niet. Op 43-jarige leeftijd draait hij nog mee in de Senior Tour, een circuit waarin de tennishelden van vroeger hun energie kwijt kunnen. Zo is John McEnroe van de partij op de Alex Tennis Classics, een seniorentoernooi dat de Nederlandse ex-proftennisser Paul Haarhuis van 3 tot en met 6 oktober in Eindhoven organiseert. McEnroe, de oude maestro, treedt er in het strijdperk tegen andere legenden zoals Mats Wilander, Michael Stich en Yannick Noah.

Hoe serieus is de Senior Tour?

John McEnroe: "Voor mij heel serieus. Het is een kans om het publiek te vermaken. Per slot van rekening is het entertainment en plezier. De toeschouwers vinden het prettig om ons aan het werk te zien in een intiemere omgeving, waar de afstand tot de spelers gering is. In de eerste plaats komen ze natuurlijk voor het tennis. Ze willen weten of wij het nog kunnen. Als je niet in goede conditie verkeert, heeft het geen zin om te spelen. Ik mag van geluk spreken dat ik in Eindhoven aan de start kan verschijnen. Ik zie mezelf nog hooguit één of twee jaar spelen. De jonge spelers, die net 35 zijn geworden, dwingen me harder te werken en beter te tennissen."

Is het anders dan een doorsnee demonstratiewedstrijd?

"Winnen telt meer in de Senior Tour, maar voor mij is dat altijd al belangrijk geweest. Uiteraard wil je in een gewone demonstratiewedstrijd het liefst met 6-4 in de derde set winnen, zodat het publiek ten volle aan zijn trekken komt. Maar het is moeilijk dat in de hand te houden. Als je de teugels wat laat vieren om de wedstrijd spannender te doen lijken, bestaat de kans dat je verliest. Dat is het risico niet waard. In de Senior Tour is dat zelfs nog riskanter omdat wij geen derde set spelen, maar een tiebreak. Dat is bijna een loterij."

Wat heeft u over uzelf geleerd tijdens uw carrière?

"Heel lang heb ik me niet gerealiseerd dat ik als tennisser in een zeepbel leefde. Mijn doel was tenniswedstrijden te winnen en daar richtte ik me volledig op. Dat was smaakvol, doch niet meer dan een voorgerecht. Aan het hoofdgerecht ben ik niet toegekomen. Het was een leerproces, maar geen afgerond leerproces. Ik ben tot de conclusie gekomen dat er geen leuker beroep bestaat dan dat van proftennisser. Alleen is het geen echt werk. Je bent zo geconcentreerd op je sport dat je geneigd bent de werkelijkheid uit het oog te verliezen. De opvoeding van kinderen voorkomt dat je te veel gaat zweven en houdt je voeten op de grond. Het is veel moeilijker een goede vader te zijn dan een goed tennisser. Als ik op mijn 45ste stop met tennis heb ik nog twintig of dertig jaar om de persoon te worden die ik wil zijn, hopelijk."

Bent u door het tennis iets te weten gekomen over uzelf dat u niet prettig vond?

"Ik kon van mezelf houden in die tijd, maar ik wist dat er ruimte voor verbetering was. Ik ben geduldiger geworden, al kan het altijd beter. Datzelfde geldt voor mijn frustratieniveau. Mijn drang naar perfectie is er nog steeds. Dat is goed, maar het kan me soms in de weg zitten. Al met al heb ik het gevoel dat ik een beter mens ben geworden. Het gaat langzaam maar stemt me trots. Toch vind ik dat ik nog een betere echtgenoot en een betere vader moet worden. En een betere commentator. Zelfs tennissen wil ik nog beter doen op mijn 43ste. Het gevoel dat ik nog beter kan, frustreert me. Aan de andere kant stimuleert het me. Ik geloof nog altijd dat ik spelers zoals Paul Haarhuis, Stefan Edberg of Boris Becker kan verslaan, maar ik weet tegelijkertijd dat ik harder zal moeten werken omdat mijn lichaam niet meer zo goed functioneert als vroeger."

Een perfectionist is altijd lastig voor zichzelf.

"Het werkt twee kanten op. Soms zou ik willen dat ik gemakkelijker was voor mezelf en mijn omgeving, maar ik kan mezelf nog altijd in de spiegel zien. Ik weet dat ik elke dag fouten maak. Dat heb ik geaccepteerd. Wat niet wil zeggen dat ik me goed voel als ik ze maak. Mensen die het tegendeel beweren zijn gek of liegen tegen zichzelf."

Was het moeilijk voor u een leven te vinden na het tennis?

"Om eerlijk te zijn, ben ik er niet zeker van dat ik het al heb gevonden. Ik ben nog steeds behoorlijk betrokken bij het tennis. Ik zal het je laten weten als het gebeurt. Áls het gebeurt. De kansen zijn er in elk geval. Ik heb het gevoel dat er vertrouwen is in mij en dat er mogelijkheden zijn om iets te doen naast het tennis. Maar als mocht blijken dat ik nog een paar jaar commentaar zal geven, één of twee jaar zal spelen en uiteindelijk een tennisacademie begin, zou me dat ook gelukkig maken. Wat dat laatste betreft: de plannen voor een John McEnroe Tenniscentrum verkeren in een impasse, wat teleurstellend is."

Is geld het probleem?

"Niet alleen. De Amerikaanse tennisbond USTA heeft het idee niet omarmd zoals ik hoopte. Bovendien doe ik nu nog andere dingen. Ik vind dat ik er regelmatig moet zijn als ik een academie begin. De banen waarop ik mijn oog heb laten vallen, zijn openbaar. Ze worden gehuurd door de USTA maar zijn eigendom van de gemeente. Dat wordt dus een politieke kwestie. Wat gebeurt er als iemand uit Nederland of Canada naar de academie wil komen? Is dat mogelijk? Er is nu geen hotel en ook geen school op de locatie. Dat soort dingen is allemaal van invloed. Maar eerst zal er een beslissing moeten worden genomen dát we het gaan doen en daarna zullen er nog wel een paar jaar overheen gaan voordat het daadwerkelijk gebeurt. Zolang er niets wordt beslist, kijk ik uit naar andere locaties."

Wat voor andere ambities hebt u nog?

"Ik heb de ambitie het verschil te maken, op welke manier dan ook. Beter kan ik het niet verwoorden. Dat houdt vele mogelijkheden open, die variëren van een tennisacademie leiden tot politicus worden. Ik weet niet of ik het geduld heb om in de politiek te gaan. Of dat ik goed genoeg kan liegen. Dat valt te bezien. Sommige politici zijn briljant. Harde werkers die een veel betere opleiding hebben genoten dan ik. Misschien ben ik wel niet slim genoeg. Wie weet."

Mist u de kick niet om in een grandslamtoernooi te spelen?

"Een beetje, maar dat heb ik in de loop der tijd leren accepteren. Er gaat niets boven de drang om een wedstrijdspeler te zijn en te zegevieren. Dat is een intens moment. Maar wat ik nu doe, is het op een na leukste."

Hoe kijkt u tegen het huidige toptennis aan?

"Ik zou graag veranderingen zien, eenvoudig omdat verandering goed is. De strategie en subtiliteit van het spel zijn verloren gegaan na de afschaffing van de houten rackets. Daarom zou ik die terug willen. De spelers zouden hun kracht behouden maar wel allrounder worden."

Houten rackets zullen nooit terugkeren.

"Zeg nooit nooit, maar dat is waarschijnlijk zo. Tegelijkertijd hoop ik dat spelers hun wapenarsenaal uitbreiden. Omdat het leuker is naar iemand te kijken die alle slagen beheerst. Je kunt een service-volleyer hebben die van de achterlijn speelt tegen een baseliner die naar het net komt op een baan die niet te snel is en niet te langzaam. Dat zou ideaal zijn."

Wat vindt u van de invoering van bloedcontroles?

"Dat zou moeten gebeuren, alhoewel doping een van de minste problemen is in het tennis. De moeilijkheid is dat wat maandag wordt toegestaan, op dinsdag illegaal, en op woensdag weer legaal is. Het is erg lastig uit te maken wat er precies moet worden getest. De controleurs lopen altijd een stap achter. Alle partijen zouden met elkaar om de tafel moeten zitten en proberen te doen wat het beste is voor de sport en de kwaliteit van het leven. Nu worden spelers soms na een wedstrijd aan het infuus gelegd en krijgen ze een suikeroplossing of zo. Wat het precies is weet ik niet eens. De spelers weten dat ook niet. Soms krijgen ze een pilletje dat doorgaat voor een pijnstiller, maar het kan van alles zijn.

"Toen ik negentien jaar was, voer ik blind op de arts van het Davis Cup-team. Ik vond hem een geweldig mens. Later hoorde ik dat hij me iets had gegeven dat paarden niet mochten nemen in de Kentucky Derby. Maar voor mij kon het geen kwaad! Toch twijfelde ik geen moment aan die man. En dat zou ik nu in zekere zin nog niet doen. Ik ben geen expert. Als tennisser ben je alleen maar bezig zo goed mogelijk te worden. Ik zie niet hoe je dat soort zaken kunt vermijden. Vertel het me maar."

Alex Tennis Classics: Indoor Sportcentrum Eindhoven, van 3 tot en met 6 oktober. Met onder meer John McEnroe, Michael Stich, Mats Wilander, Petr Korda, Yannick Noah en Paul Haarhuis. Info en kaarten: www.tennisevents.nl.

'Het is veel moeilijker om een goede vader te zijn dan een goed tennisser'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234