Zondag 05/12/2021

Miss Bean en de aasgieren van Bredene

Vrijdag 29 juni. Burgemeester Vanhooren heeft bloemen meegebracht voor mijn vrouw Diana. Rode rozen, symbolisch. Hij is socialist, en dat zullen ze in Bredene geweten hebben. De volstrekte meerderheid heeft hij in Bredene. Hij heeft een broertje dood aan al dat halfzachte verbroederen met Agalev. De groenen, die hebben in zijn gemeente het naaktstrand willen boycotten.

Jan de Zutter

Hij is Mister Popular in Bredene. Vanuit zijn wagen wuift hij voortdurend naar voorbijgangers, alsof het Sinterklaas betrof. En de Bredenaars wuiven terug. Nee, het moment suprême zal hij missen. Hij zal er niet bij zijn als 'zijn' naaktstrand opent. Hij vertrekt de dag voordien naar Frankrijk. Naar een naturistencamping? Hij monstert mijn blik en besluit dat hij dit geheim kan delen. Ja, naar een naturistencamping. Hij doet het al jaren. Niet fanatiek. "'t Is begonnen met mijn zus", zegt hij. "Zij deed dat en ik ben eens meegegaan." Sindsdien maalt de burgemeester niet om een broek meer of minder.

Zaterdag 30 juni. De weg naar het strand? De juffrouw aan de balie van vakantiedorp Zeewind proest het uit. "U weet toch dat u uw broek zult moeten uittrekken?" Opnieuw schatert ze het uit. Met een brede glimlach wijst ze westwaarts. Er staat een strakke wind en de hemel boven het land is dreigend bewolkt. De okers van het aanrollende water smelten samen met de zanderige tinten van het strand. In de golven spelen twee naakte mensen. Het mag nog niet, maar geen haan die ernaar kraait. Verder wandelen er enkel geklede mensen op het strand. Aan de grens tussen strand en duinen liggen enkele naakte zonnekloppers, verscholen achter twijgenbussels die de eerste duinenrijen moeten beschermen. Zelfs iets voorbij het 'officiële' strand, op het grondgebied van Den Haan, heeft een heer zich vrijelijk uitgespreid. Daar hoopte burgemeester Vanhooren stiekem op, want de besprekingen met De Haan over een naaktstrand dat zich over de beide grondgebieden zou uitstrekken, liepen strop. De Haan had koudwatervrees, hoewel burgemeester Catrysse de toeristische troeven van het naturisme begrepen heeft. Althans, dat fluistert burgemeester Vanhooren. En die kan het weten, want hij werkt als ambtenaar bij het gemeentebestuur van... De Haan.

Zeven uur 's avonds. In café De Sluze heeft een beperkt gezelschap verzamelen geblazen. Cafébaas Dirk heeft eigenhandig zijn etablissement omgetoverd tot een kunstgalerij. Bredenaars die in de plaatselijke academie hun sporen hebben verdiend, tonen hier hun beste blote werken. Op de biljarttafel heeft een ingeweken Antwerpse een blote juffrouw geboetseerd met duinenzand. "Waar een biljart niet goed voor is", grinnikt Dirk. Hij kreeg dreigtelefoons. "Omdat ik hier die naakttentoonstelling heb georganiseerd, dachten de mensen dat ik de organisator van het naaktstrand was. Maar", zegt hij verongelijkt, "ik ben nog nooit zonder mijn broek op het strand geweest."

Hij vindt het toch plezant, zo'n hoop bloot volk tegenover zijn etablissement. Daarom serveert hij morgen een blote brunch op het strand. "Ge komt toch?" Aan een tafeltje glundert Arlette Debbaut, voorzitster van de Federatie van Belgische Naturisten. Blote mensen vinden elkaar nog over de taalgrenzen heen: de federatie is nog ouderwets Belgisch en tweetalig. Dat bewijzen Marc en Christiaen, twee Franstaligen die galant een poging ondernemen om Nederlands te praten. Arlette en haar man Georges zijn al naturist sinds 1972. In Frankrijk namen ze toen de stap om een naturistenterrein binnen te gaan. "Er stond een draaihek. Je mocht enkel door als je je kleren uittrok", herinnert Georges zich. "Het was de tijd dat wij nog als echte viezeriken en seksmaniakken beschouwd werden. Het naturisme is hier langzaam veroverd moeten worden. Er zijn processen geweest, huiszoekingen bij leden... Gelukkig lang voor onze tijd."

Maar Arlette herinnert zich ook dat het lidmaatschap van een naturistenclub in de jaren zeventig niet evident was. "We werden eerst gescreend door drie heren in pak en das." Het prille Belgische naturisme wilde geen verrassingen. "Als je vervelende bedoelingen had, kwam je er niet in." Die tribunaalsfeer is vandaag gelukkig ook verdwenen.

Zondag 1 juli. Halfelf. De zon is laaiend enthousiast aanwezig, slechts een koele bries brengt verpozing. Arlette, Georges, Marc en Christiaen zijn al van de partij aan reddingspost 6, vlakbij het naaktstrand. Ze wachten Dirk van café De Sluze op, maar het zal tot de middag duren voordat die eraan komt met een gigantisch koud buffet, koele witte wijn én een indrukwekkende pizzaoven. De brunch vindt plaats op het textielstrand. Kwestie van schepen Deroo ook een hap te gunnen, want het eerbiedwaardige mandaat verdraagt nog niet dat het door naaktheid wordt ontsierd.

Bart komt erbij zitten met vrouw en kinderen. De Brusselse tatoeëerder Shad heeft al meer dan twee jaar gewerkt aan zijn Japanse lichaamstatoeage. Zijn rug is gevuld met een karper die van de billen tot de hals reikt en waarop Kintaro is gezeten, een knalrood mythologisch wezentje, de Japanse tegenhanger van de Europese putti. Hij is een van de weinigen op het strand die poedelnaakt gekleed is. Virtueel gekleed, met strakke, zwarte lijnen die in z'n huid zijn geprikt, esdoornblaadjes, gestileerde golven en kleurige bloemmotieven. "'t Is voor Het Laatste Nieuws, meneer", zegt een beleefde fotograaf, die hoopt wat kleur te kunnen geven aan de eentonigheid van de gebruinde lichamen op het strand. Bart poseert gewillig. De schipper komt een praatje maken. Hij is 65, draagt een muisgrijze baard en is van kop tot teen bronskleurig. "Ik ben hier de enige Bredenaar", zegt hij trots. "De andere dorpelingen komen hier niet, nee, maar ze hebben er ook niks tegen." Hij heeft z'n hele leven gevaren bij de marine. "De hele wereld heb ik gezien. Ik zat in Kongo tijdens de onafhankelijkheid. En het naaktstrand, da's de max." Inmiddels is het aantal naturisten tot een driehonderdtal aangegroeid. De cameramensen en fotografen verlaten het strand. The show is over. Morgen wordt het gezellig.

Dit is het eerste deel van het 'Dagboek uit Bredene', waarin Jan de Zutter de hele week zal berichten over het kersverse Belgische naakstrand.

De hotelbediende: 'De weg naar het naaktstrand? U weet toch dat u uw broek moet uittrekken?'

(Foto Stephan Vanfleteren)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234