Maandag 08/03/2021

cd van de week

Mintzkov: 'Sky Hits Ground' ****

null Beeld kos
Beeld kos

Van sommige bands besef je pas hoezeer je ze gemist hebt zodra ze weer van zich laten horen. Mintzkov behoort tot die categorie. Maar drie jaar na het laatste wapenfeit maakt de band met 'Sky Hits Ground' een verrassende comeback.

Het is een vergelijking die beide bands vast de strot uitkomt, maar je kunt er niet omheen: de raakpunten tussen dEUS en Mintzkov zijn ook dit keer legio. Dat is niet eens een punt van kritiek - je kunt het zanger Philip Bosschaerts moeilijk kwalijk nemen dat zijn stemtimbre in dezelfde kamer woont als dat van Tom Barman - maar het verklaart misschien waarom de groep tot nog toe nooit het commerciële rendement heeft gehaald waar ze (gezien de kwaliteiten van de vorige drie platen) aanspraak op mocht maken. Terwijl de vijf uit Antwerpen uitgroeiden tot local heroes en Europese subtoppers, bleef de impact van het Lierse Mintzkov goeddeels beperkt tot het landelijke clubcircuit. Het is altijd een beetje gratuit om in die context over schande te spreken, maar dit keer komt het woord goed van pas, en het zou de vijf van harte gegund zijn als de situatie met Sky Hits Ground alsnog werd rechtgezet. Ook al omdat ze dit keer alle touwtjes in handen hebben genomen: van muziek tot productie tot de supervisie van de albumhoes.

Mistroostige gitaar
Dat het de groep de laatste jaren niet echt heeft meegezeten, hoor je meteen. Het is een dynamische plaat, maar niet noodzakelijk een vrolijke. Al hoor je tegelijk: de toestand is niet hopeloos. Reden is het recente verlies van Bert van den Roye, gitarist van het eerste uur. De pakkende opener 'Slow Motion, Full Ahead' geeft meteen aan hoe de zaken staan: "An elegy for those that got away / but gradually / it's slowly coming in..." - herkenbare woorden van troost voor iedereen die ooit hetzelfde heeft meegemaakt. Ook de uit pure melancholie gepolijste titelsong in de staart van de plaat - waarin treurende keyboards een arm om de schouder draperen van een al even mistroostige gitaar - is van die aard dat je er moeilijk onverschillig bij kan blijven. Gevolg: meteen na afloop al voel je de behoefte om opnieuw te luisteren. Naar 'Word of Mouth', de uitstekende eerste single. Naar het opvallend poppy 'Old Worlds', dat knap naar een apotheose opbouwt en zich bij iedere draaibeurt weer net iets dieper in je geheugen boort. En ook 'Arial Black' -très dEUS, sorry hoor - behoort tot de categorie groeinummers, met knappe samenzang en keyboards die nonchalant tussen de melodie slenteren.

Mintzkov heeft diep gezeten, zoveel is duidelijk. De wonden zijn nog niet geheeld. Alleen voel je: de groep komt er sterker uit. Een uitstekende plaat die het verdient door een groot publiek gehoord te worden. En dat hoeft niet uitsluitend een Belgisch publiek te zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234