Donderdag 17/10/2019

Mike Powell: 'Shit, eigenlijk heeft onze sport een serieus probleem'

Mike Powell:

Maar Bekele, alle talent ten spijt, was ook een probleem. Hij was meer van hetzelfde. Weer een Afrikaan zonder babbel. Toen zijn vriendin stierf, werden in de perszaal macabere grapjes gemaakt. "Nu zal hij wel iets moeten vertellen. Eindelijk een verhaal." Het was illustratief voor de bloedarmoede van deze sport.

De trips naar de sterren, of wie daarvoor moet doorgaan, georganiseerd door de IAAF, zijn als druppels op de hete plaat. Hetzelfde voor de mediatraining die het sinds kort organiseert. De betere atleten van vandaag zijn niet goed in Engels, zoals polsstokspringster Isinbayeva, Bekele of hordenloper Liu Xiang, of missen charisma zoals Jeremy Wariner. Volgens Memorialorganisator Wilfried Meert heeft Wariner ook zijn naam tegen: te moeilijk voor het grote publiek.

Het probleem is structureel. De kampioenen van de eerste helft van de jaren negentig zijn weg en niet vervangen. Er is geen Carl Lewis, geen Sergej Boebka, geen Nourredine Morceli. Er is zelfs geen Michael Johnson, die ook niet veel van zegs was, maar die zo rap liep en tegelijk zo boos kon kijken dat je daar alleen al een verhaal kon aan ophangen.

Nog een vaststelling waar niemand onderuit kan: atletiek is geen tv-sport meer. Het gedoe met competities die door elkaar lopen, is veel te ingewikkeld voor de postmoderne fast consumer van sport. Geformatteerde events als de Memorial Van Damme brachten anderzijds een vaart in het spektakel die op WK's niet te imiteren is. Eind vorige eeuw besloot de IAAF ook nog eens de Golden Leaguemeetings te verkopen aan Canal +, waardoor atletiek voor een groot deel van de markt een aantal jaren onzichtbaar bleef. Een blunder van formaat.

Bondsvoorzitter Diack is niet de oorzaak van de deconfiture van de moeder van alle sporten, hij is wel een symptoom. In het officiële programmaboekje vond hij er niets beters op om de keuze voor Japan en Osaka als volgt te verdedigen: "Onze lange relatie met het Japanse marketingagentschap Dentsu ligt aan de basis van deze keuze, zoals ook de relatie met de sponsoren Epson, Mizuno, Seiko, Toyota en TDK."

Platter kon haast niet en dan vergat hij nog Nikon te vermelden. Van de tien wereldwijde sponsors van het IAAF zijn alleen Coca-Cola en de Eurovisie niet-Japans van origine, waarbij opvalt dat twee van de tien sponsoren televisierechtenhouders zijn.

Die obsessie van Japan voor atletiek is overigens vreemd. Japanners zijn niet eens zo goed in die sport. Ze haalden in de hele geschiedenis van de WK's wel zeventien medailles, maar elf daarvan vielen in de marathon.

Osaka wil vanaf morgen tot volgende week zondag records. Daartoe is onder meer een supersnelle maar toch niet te harde piste neergelegd. "Alsof je de energie gratis terugkrijgt", luidde het commentaar van Jeremy Wariner, die de baan al inliep. De 400 meterloper Wariner is ook zo'n symptoom. Hij is de white boy in a black man's sport, een blanke rapper.

Zijn zaakwaarnemer is wereldrecordhouder Michael Johnson en die neemt gemakshalve een loopje met de realiteit. "Sprint is geen exclusief zwarte aangelegenheid. Jeremy is blank." Zijn premisse is naast de kwestie. Atletisch talent wordt door het steeds fijnmaziger Amerikaanse scoutingsysteem almaar sneller opgepikt en afgeleid naar een van de vier grote Amerikaanse sporten. Atletiek blijft zitten met de tweede garnituur.

Toch verpletterde die B-keus van pure atleten op het laatste WK met 25 medailles de Russen, die op 21 beleven steken. Twee jaar eerder hadden de Russen nog met 19 medailles tegen 17 de tabellen aangevoerd.

"Dat de VS nog altijd domineren, verbaast mij mateloos", aldus Mike Powell, wereldrecordhouder verspringen en in zijn prime tot grote ergernis van collega Michael Johnson ook al een hele nuchtere analist van de mondiale atletiek. Powell traint op universitair niveau. "We hebben niet de tweede, maar de derde keus. Niemand op de universiteit kiest vrijwillig voor atletiek. Ik wilde basketbal spelen, maar was niet goed genoeg. Michael Johnson zat bij het american footballteam en werd weggestuurd. Carl Lewis paste niet in de kleedkamer, laten we maar zeggen (een verwijzing naar diens geaardheid, HV). We waren toch de besten van de hele wereld. Onze opvolgers zijn dat nog altijd. Shit, eigenlijk heeft onze sport een serieus probleem."

90 procent van de records in de krachtnummers zijn wellicht behaald op steroïden en de meeste records op de midden- en lange afstand zijn eporecords, want ze dateren van voor 2000.

Atletiek was niet onze eerste keuze. Toch waren Carl Lewis, Michael Johnson en ik de besten ter wereld

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234