Zaterdag 28/11/2020

Mike Leigh bevestigt, maar meer niet

film

eerste competitiefilms van cannes kabbelen voorbij

Cannes / Van onze verslaggever ter plaatse

Jan Temmerman

De Engelsman Mike Leigh, de Italiaan Marco Bellocchio, de Israëliër Amos Gitai en de Fransman Robert Guédiguian zijn geen onbekenden in Cannes. Hun nieuwe films werden hier de afgelopen dagen in competitie voorgesteld, maar zijn er voorlopig nog niet in geslaagd golven van enthousiasme door het festival te jagen.

Amos Gitai, onder meer bekend van het beklemmende Kadosh, ontgoochelde het meest met Kedma, zijn verhaal over holocaustoverlevenden die anno 1948, enkele weken voor de oprichting van de staat Israël, naar Palestina varen en daar terechtkomen in een nieuw, gewelddadig conflict, dat tot op de dag van vandaag voortduurt. De ironie van de geschiedenis: ontwortelde mensen die voor nieuwe ontwortelingen zorgen. Aan de eerlijke bedoelingen van Gitai hoeft niet getwijfeld te worden, maar de film enerveert vooral vormelijk door zijn nadrukkelijke, statische en soms ronduit onhandige stijl. Marie-Jo et ses deux amours van Guédiguian, die met zijn werk zowat op zijn eentje Marseille op de Franse filmkaart wist te plaatsen, vertelt hier naar eigen zeggen een 'romantisch melodrama' over de veertigjarige Marie-Jo, die, zoals de titel al suggereert, niet kan kiezen tussen de twee mannen die ze liefheeft. Sfeervol en gevoelig, subtiel geobserveerd, dat wel, maar toch niet echt aangrijpend.

Van zijn kant heeft de Italiaanse veteraan Marco Bellocchio met L'Ora di Religione een visueel mooie, maar tegelijk ook erg cerebrale satire afgeleverd over een atheïst geworden tekenaar (rol van Sergio Castellitto) die plots van het Vaticaan te horen krijgt dat zijn familie als een tijdje bezig is met (blijkbaar succesrijke) pogingen om zijn moeder heilig te laten verklaren. En of hij even in haar voordeel zou willen getuigen? Een en ander lijkt voornamelijk een soort (Opus Dei-achtige) samenzwering om het blazoen en de financiële situatie van de familie wat op te krikken. In zijn thuisland kreeg Bellocchio erg goede kritieken, maar het Vaticaan bleek minder gecharmeerd en verhinderde dat L'Ora di Religione vertoond zou worden in bioscopen die eigendom zijn van de katholieke kerk, en die blijken daar nogal talrijk te zijn.

Na zijn Gouden Palm voor Secrets and Lies uit '96 is Mike Leigh dit jaar weer present op de Croisette met All or Nothing, opnieuw een grimmig en hard portret van (te weinig) lief en (te veel) leed in een working class-gezin, ergens in een treurige, deprimerende woonwijk.

Leigh bevestigt nogmaals zijn talent voor dergelijke intense portretten, vol onbarmhartige observaties en rauwe, realistische vertolkingen, maar dat wisten we al. De verrassing bleef dus uit.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234