Zondag 13/06/2021

Mijn woningen

Raymond Brulez

Meulenhoff, Amsterdam, 1997, 765 p., van 1.995 naar 795 frank bij De Markies, Antwerpen.

Bij Prometheus verscheen onlangs Nederlandse literatuur in een notendop van Annette Portegies en Ron Rijghard. Ondertitel: Wat iedereen van de Nederlandse en Vlaamse letteren moet weten. In het register van het wel erg dunne boekje komt de naam Raymond Brulez niet voor. In een Grote Nederlandse Larousse-encyclopedie (1973) tref ik hem nog wel aan: "BRULEZ (Raymond), Vlaams schrijver (Blankenberge 1895 - Brussel 1972)". Na de vermelding dat hij 24 jaar lang voor NIR en BRT heeft gewerkt, en een opsomming van zijn boeken, vatten twee zinnetjes de algemene teneur van zijn werk. Ik zal ze hier niet citeren maar hevel er wel de woorden sceptisch, koel, sober en kwetsbaar uit over.

Dan maar mijzelf de eeuwigheid in schrijven, moet Brulez hebben gedacht. Het autobiografisch vierluik Mijn woningen leverde hem na de voltooiing in 1954 de Staatsprijs voor het Vlaamse Proza op. Terecht, want het blijkt een indringend portret waarin humor het wint van weemoed, een portret niet alleen van een integer schrijver maar ook van de hele Vlaamse eerste helft van de twintigste eeuw. De literaire bijlagen bejubelden twee jaar geleden de heruitgave in een eenmalige oplage van duizend exemplaren. "Dit is nummer 933," staat er in het voorliggende; de drie cijfers zijn met balpen ingevuld.

Dierbaar magazijn. De bibliotheek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde

Amsterdam University Press, 1995, 207 p., van 1.950 naar 795 frank in boekhandels aangesloten bij Co-Libro.

Met dit mooi vormgegeven en rijkelijk geïllustreerd boek in oblong formaat - "Het staat eenieder vrij met dit boek te pronken," aldus het 'Ten geleide' - wil de in Leiden gevestigde Maatschappij der Nederlandse Letterkunde haar kostbare en merkwaardige verzamelingen voor een breder publiek ontsluiten. Behalve een historisch overzicht van de 'Maatschappy' bevat het boek een twintigtal artikels over haar belangrijkste verzamelingen en schenkers of erflaters: over de collecties Middelnederlandse handschriften, gelegenheidsgedichten, portretten, almanakken, historische taalkunde, kinderboeken, art-nouveauboeken, tijdschriften van tussen 1945 en 1965, handschriften van 19de-eeuwse schrijvers (waaronder een vlekkerig blad van Bilderdijk, "onder invloed van opium"), enzovoort. Een must voor bibliofielen.

Schilderen zonder penseel. Gao Qipei en de Chinese vingerschilderkunst

Rijksmuseum Amsterdam, 1992, 342 p., 690 frank bij De Slegte.

Enkele diepgravende essays bereiden de "lectuur" voor van een selectie intrigerende prenten van de Chinese tekenaar en schilder Gao Qipei (1660-1734), van enkele van zijn voorbeelden en van een aantal van zijn navolgers (tot diep in de 20ste eeuw). Maar deze Nederlands-Engelstalige tentoonstellingscatalogus bevat achterin ook nog een bijzonder extraatje: Het traktaat over de vingerschilderkunst, in 1771 geschreven door Gao Bing, de kleinzoon van Gao Qipei. De zestiende paragraaf gaat over de drie vereisten van de goede schilder: "werkelijk talent, ijzeren vlijt en bovenal een onbekrompen geest". "Terwijl er in de geschiedenis niemand was die grootvader evenaarde, terwijl zijn geestkracht die van tienduizend mannen overtrof, zette hij toch, toen hij al haast zeventig was, nog steeds de bril op om de werken van kunstenaars uit het verleden te kopiëren."

Pascal Cornet

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234