Maandag 26/10/2020

AchtergrondCorona

‘Mijn vrienden doen alsof het niet bestaat, frustrerend’: Kyara, jonge Vlaming, na haar Covidbesmetting

Kyara Bequé (20) lag op de spoedafdeling en moest daarna nog wekenlang thuis uitzieken. 'Sommige van mijn vrienden dragen geen mondmaskers, en afstand houden doen ze zeker al niet, enkel naar mij toe – omdat ik dat vraag. Als we aan een grote tafel zitten, komt iedereen nog steeds rond voor een knuffel of kus.'Beeld Thomas Sweertvaegher

Als we de premier mogen geloven, geraken vooral mensen tussen 20 en 30 jaar besmet met corona de laatste weken. Vaak is dat omdat ze het niet zo nauw nemen met de veiligheidsregels. Al denken zij beter twee keer na, zo getuigen enkele jonge coronapatiënten. ‘Ik ben door twee donkere maanden moeten kruipen.’

“Het algemene beeld van corona dat mensen nog altijd hebben, is dat enkel ouderen eraan sterven en je er – zolang je niet naar het ziekenhuis moet – twee weken ziek van bent. Maar dat is niet zo. Ik ben 32 jaar, was kerngezond, heb nooit gerookt, geen voorgaande aandoening en ik ben nu ook al bijna een half jaar erg ziek.”

Volgens Sven Claes, die al sinds begin maart ziek is door corona, hebben nog te veel jongeren een verkeerd beeld van de ziekte. Ze komen bij elkaar en trekken zich misschien iets minder aan van de veiligheidsregels, vanuit de gedachte dat ze minder getroffen kunnen worden door het virus.

Dat is het beeld dat spreekt uit de laatste gegevens die de overheid geeft. “Vooral jonge volwassenen tussen 20 en 30 jaar worden het vaakst getroffen”, zei premier Sophie Wilmès (MR) op de persconferentie na de Nationale Veiligheids­raad. Experts vertellen ons daarnaast al dagen dat de besmettingen zich vooral voordoen op ‘evenementen’ waar mensen het minder nauw nemen met de veiligheidsregels.

Frustrerend

Marco Bolla, een 26-jarige monteur en regisseur uit Brussel die zelf al maanden ziek is, verbaast het in elk geval niet. “Ik had dit wel verwacht”, zegt hij. “Al blijft het best frustrerend om mensen te zien die hun mondmasker niet goed aan hebben. Op de metro zie ik bijvoorbeeld vaak dat hun neus of kin uit het masker steekt. Ik ben door twee donkere maanden moeten gaan, zij riskeren het dan zo. Tja.”

Hij zou hen willen vertellen dat ze het virus niet mogen onderschatten. “Al zou dat eigenlijk gemeengoed moeten zijn”, zegt hij. “Zelf heb ik het virus wellicht opgelopen in de metro of in de fitnesszaak. Als ik van aan het begin had geweten waar het toe zou leiden, ik had mezelf nooit aan dat risico blootgesteld. Ik was altijd de persoon die wist waar ik naartoe wilde met mijn leven. Dat is nu allemaal even volledig op pauze gezet. Het is zeer confronterend om zo te veranderen door iets externs.”

Sven Claes (32): ‘Ik heb nooit gerookt, heb geen andere aandoeningen en toch ben ik al een half jaar erg ziek.’ Beeld Thomas Sweertvaegher

Er zijn nog honderden verhalen als die van Bolla en Claes, van jongvolwassenen die corona kregen en daar zwaar ziek van waren. Claes kwam zijn bed niet uit gedurende negen weken, en Bolla maakte recentelijk nog een herval mee nadat hij dacht van het ergste verlost te zijn. “Toen heb ik echt diep gezeten”, zegt hij. “Ik dacht opnieuw aan 90 procent van mijn kunnen te zitten. Een fysieke inspanning die iets te zwaar was – ik ging met een persoon naar bed – en meteen waren alle symptomen daar terug, op de druk op mijn longen na.”

Zowat allemaal vertellen de jonge coronapatiënten hetzelfde verhaal. Het begint met lichte klachten die initieel niet met corona in verband gebracht worden. “Ik had een beetje koorts en voelde mij gewoon wat slecht”, zegt de Gentse studente Kyara Bequé (20). “Ik zal wel gewoon wat ziek zijn, dacht ik toen nog. Tot ik op een zaterdagavond vanuit het niets plots ademhalingsproblemen kreeg. Ik zou die avond naar een van de lockdownfeestjes gaan, maar ben thuisgebleven. ‘Toch geen corona?’, vroegen mijn vriendinnen al lachend. Ik dacht van niet, omdat ik mij de dag erna weer beter voelde.”

Tot Bequé de maandag nadien naar haar stage trok en last kreeg van hoestbuien en ademhalingsproblemen. Ze ging naar de dokter, die haar voorzichtig zeven dagen thuis voorschreef. Nog voor die week om was, moest ze echter op de spoedafdeling opgenomen worden met zware ademhalingsproblemen. “Ik mocht er toen niet blijven”, zegt ze. “Twee dokters hadden er een woordenwisseling over. Volgens een van hen moesten bedden gereserveerd worden voor ouderen en risicopatiënten. Dus heb ik nog een aantal weken in quarantaine doorgebracht op mijn kamer, uitziekend in bed.”

Egoïstisch

De ziekte hakte er bij hen allemaal zwaar in, ook mentaal. “Intussen is de ziekte het nieuwe normaal voor mij, maar de eerste paar maanden waren de hel”, zegt Bolla, die klaagt over de knagende onwetendheid over wat er zal gebeuren. “Een continu onderhuids ongemak, alsof er iemand de hele tijd een geweer op mij gericht hield. Gelukkig is dat nu beter.”

Bolla en Claes zeggen niet te merken dat hun leeftijdsgenoten het niet zo nauw nemen met de veiligheidsregels. Bequé daarentegen merkt dat wel bij haar vrienden. “Hun bubbels tellen meer dan 15 personen”, zegt ze. “Ze dragen geen mondmaskers, en afstand houden doen ze zeker al niet, enkel naar mij toe – omdat ik dat vraag. Als we aan een grote tafel zitten, komt iedereen nog steeds rond voor een knuffel of kus. Ik vraag hen dan om dat niet te doen en zeg hen dat ze onverantwoord zijn. Maar ja, uiteindelijk denkt iedereen redelijk egoïstisch en doen ze alsof corona niet bestaat.”

“Wat ik daarvan vind? Het is frustrerend. Maar ik snap het ergens ook wel. Ik houd mij nu heel strikt aan de regels omdat ik bang ben om weer ziek te worden. Maar ik kan me ook inbeelden dat als het zo’n ver-van-mijn-bedshow is dat je na al die maanden denkt: we zijn het beu. Maar bekeken vanuit het perspectief van iemand die het gehad heeft, is dat zeer onverantwoord.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234