Maandag 23/09/2019

Interview

"Mijn vijanden mogen zich niet vergissen: er is nog niets 'voorbij' aan mij"

Van den Bossche: 'Kan er nu echt geen enkele journalist geloven dat ik geheel vrijwillig en met veel enthou- siasme een stap opzijzet?' Beeld © Eric de Mildt

Overal dezelfde vraag. Waarom ze in godsnaam net nu al haar functies bij sp.a neerlegt? Simpel, antwoordt Freya Van den Bossche, slechts een 'gewoon parlementslid'. "Ik ben niet bang om onbeduidend te zijn. Hopelijk volgen mijn generatiegenoten mijn voorbeeld."

De Gentse socialiste vindt het maar vreemd, al die mensen die niet snappen dat ze tevreden kan zijn in het Vlaams Parlement. "Wat ik doe, is in mijn stiel ongebruikelijk. Maar ik zit in een luxepositie. Macht maakt mij niet gelukkiger. Het is me om de impact te doen, en daarvoor moet ik geen titels meer vergaren."

Maakt u zichzelf niet overbodig?
"Waarom moet in de politiek alles neerkomen op berekening en cynisme? Onze partij krijgt al jaren het verwijt dat er geen talent klaarzit. Wel, we barsten van het talent, we moeten het alleen beter aan de buitenwereld presenteren.

"Ik heb zelf bij Lieselotte Van Hoecke, onze jongerenvoorzitter in Gent, gepolst om zich kandidaat te stellen voor het partijbureau. Ik heb zelfs stemmen voor haar geronseld."

Moeten uw partijgenoten hetzelfde doen?
"Ik hoop dat er veel atypische politici in mijn partij zitten en dat er een domino-effect ontstaat. De tijd van the usual suspects hebben we nu wel gehad. Het is een van de redenen waarom we ook zo slecht gescoord hebben. Ongetwijfeld woont er in Erps-Kwerps nog een Lieselotte Van Hoecke, Joris Vandenbroucke of Rob Beenders."

Kan sp.a zich dat wel permitteren? Zullen jullie op die manier 20 procent halen?
"Mocht mijn generatie op zijn eentje alle wijsheid in pacht hebben, dan stonden we nu al veel verder. We moeten durven baan ruimen. Je kunt altijd in elke functie gaan voor de meest bekende kop. Nu moeten we gaan voor de beste kop. Het is niet de eerste keer dat ik afstand doe van een functie. Bij het aftreden van Johan Vande Lanotte als partijvoorzitter, heb ik ook het fractieleiderschap geweigerd."

Denkt u dat een Peter Vanvelthoven of Renaat Landuyt uw oproep zullen volgen?
"Er komt een cumulverbod. Wanneer, hoe en wat is nog niet beslist, maar het staat in Johns intentieverklaring. Door dat verbod zullen er automatisch nieuwe namen naar voren schuiven."

U kunt natuurlijk John Crombez, de nieuwe voorzitter, ook gewoon bellen. U hoeft niet meer in dat partijbureau te zitten.
"Ik sta heel dicht bij John, dat klopt. Helaas luistert hij niet altijd naar mij. (lacht) Wat je ook niet mag vergeten, is dat ik, samen met Mohamed Ridouani, de inhoudelijke vernieuwing uitteken. In de zomer van 2016 komen we met ons project naar buiten."

Weer een vernieuwing, weer een denkoefening over de partij.
"Laat ons dit werk toch grondig doen. Zonder pottenkijkers, zonder tijdsdruk."

Heeft u daarmee echt genoeg om handen?
"Kan er nu echt geen enkele journalist geloven dat ik geheel vrijwillig en met veel enthousiasme een stap opzijzet? Dat ik zonder enig probleem nieuw talent naast mij duld? Meer zelfs, dat ik hen een duwtje in de rug geef? Wil iedereen bij jullie op de redactie hoofdredacteur worden? Misschien willen jullie ook gewoon aan een tekst priegelen aan jullie bureautje?"

Speelt de balans tussen werk en privé mee in uw beslissing?
"De laatste acht jaar hou ik daar resoluut rekening mee. Daarvoor hebben mijn kinderen erg afgezien van mijn carrière."

Als uw politieke carrière hier stopt, bent u dan gelukkig?
"Absoluut. Wat ik heb mogen doen, vond ik fantastisch. Daarom ben ik nog zo weinig bezig met mijn eigen profiel of toekomst. Mijn politieke loopbaan was zo onvoorspelbaar dat ik heb afgeleerd lang vooruit te denken. Als dit het geweest is, dan zal ik daar niet kapot van zijn."

Zo zen.
(lacht) "In mijn jonge jaren kreeg ik constant te horen: tel tot tien voor je je mond opendoet. Nu kan ik uit mezelf tot honderd tellen."

Maar u moet toch nog dromen hebben?
"Voor ik kon beginnen met dromen, had ik al een half politiek leven achter de rug. Die vroege piek maakt dat ik er de relativiteit van inzie."

Uw ambitie is toch het burgemeesterschap van Gent?
"Ooit wil ik wel de kans krijgen om terug te keren naar mijn stad. Of dat in 2018 of later zal zijn, daar kan ik oprecht nog niet op antwoorden. In welke hoedanigheid is ook nog een vraagteken.

"Toen Frank Beke stopte, had ik de kans hem op te volgen. Maar ik heb er toen voor gekozen in de nationale politiek te blijven. Daniël bleek een zegen voor Gent. Het is bovendien onkies om net nu over het burgemeesterschap te praten.

"Daniël is net geopereerd. Hij is aan de beterhand. Over enkele weken gaat hij wellicht weer aan het werk."

U kunt toch niet ontkennen dat u nu meer met Gent kunt bezig zijn?
"Uiteraard kan ik nu meer rondlopen in Gent. De partij er nog meer opengooien, naar leefstraten en allerlei kleine initiatieven gaan kijken. In Gent hebben we trouwens altijd met een grote groep mensen gewerkt. Jong en oud. En daar staan we al jaren gigantisch sterk. Dat 'Gents model' moeten we naar heel Vlaanderen exporteren."

En u wordt er burgemeester?

(lacht veelbetekend) "Wat jullie ook mogen denken, ik heb nog niet beslist of ik me kandidaat stel. Als ik het doe, wil ik eerst met Karin, Daniël en Tom alles uitklaren (Karin Temmerman, Daniël Termont en Tom Balthazar, TP/JM). Sowieso zal ik ook met Groen, onze kartelpartner, alles bespreken. De verkiezingen zijn nog ver weg."

In oktober beslissen jullie toch over de lijsttrekker?
"Wij zijn in Gent een superhechte ploeg, dat moet zo blijven. Wij zullen één kandidaat voorstellen aan onze leden."

Mist u het heftige leven op het kabinet nooit?
"Soms bekruipt me wel de heimwee naar die intense momenten. Net na 25 mei was ik ook bang dat ik het moeilijk zou hebben 'aan de andere kant', op de parlementsbanken, maar dat blijkt totaal niet het geval. Voorlopig hou ik me in dit halfrond wel enkel bezig met Welzijn.

"Door mijn kritiek heeft Vandeurzen het hele decreet jeugdhulp nu bijgestuurd. Dat zijn de goede momenten. Daar trek ik mij aan op. Het zou niet goed zijn nu al tussen te komen over mijn vroegere bevoegdheden in de Vlaamse regering.

"Wat ik wel doe, is mijn collega's bestoken met tips over hoe ze de ministers in nauwe schoentjes kunnen brengen."

Welke ervaringen hebben u eigenlijk zo evenwichtig gemaakt?
"Het meest eerlijke antwoord? Mensen zien doodgaan. Het enige waar mensen op hun sterfbed echt spijt van hebben, is dat ze niet trouw gebleven zijn aan zichzelf.

"Te lang ben ik bezig geweest met wat hoort en heb ik mezelf zaken voorgelogen. Te weinig heb ik me afgevraagd wat ik zelf wou. Wat het beste is voor mij. En wat blijkt? Ik ben een groepsdier.

"Ik hoef niet zo nodig op die eerste rij te staan schreeuwen. Toch mogen mijn vijanden zich niet vergissen: er is nog niets 'voorbij' aan mij."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234