Maandag 29/11/2021

Mijn vader en moeder zijn aliens

nieuw

science fiction HHHII

Regie: Jean-Claude Van Rijckeghem

Brussel

Van onze medewerker

Ludo Wijnen

Toen Jean-Claude Van Rijckeghem vijf jaar geleden De bal produceerde, was het zijn bedoeling dat de film de eerste van een langere reeks jeugdfilms zou worden. Het genre is sindsdien uit zijn voegen gebarsten en zijn productiebedrijf A Private View heeft de trein niet gemist. Dat bleek wel uit de aandacht en de grote opkomst voor de wereldpremière van Science Fiction op het voorbije Filmfestival van Gent.

De degelijke prent zal de meeste bezoekers niet teleurgesteld hebben. Het scenario, waarvoor Van Rijckeghem samenwerkte met filmjournalist Chris Craps, snijdt een aantal sciencefiction-clichés op maat van het jonge publiek. Het voornaamste daarvan is ontleend aan films als Invasion Of The Body Snatchers, waarin buitenaardse wezens bezit nemen van het lichaam van aardbewoners. Dat gegeven wordt gecombineerd met het - volgens psychologen vaak voorkomende - denkbeeld van een kind dat zijn ouders niet echt zijn ouders zijn.

Zo komt men uit bij Andreas, het zoontje van twee belangrijke wetenschappers. Door het werk van zijn ouders heeft hij al de hele wereld gezien. Dat is goed voor zijn talenkennis maar gelukkig is de jongen er niet van geworden. Voor hem betekent het immers dat hij telkens in een nieuwe school terechtkomt, waar hij steeds opnieuw gepest wordt. Andreas trekt zich steeds meer terug in zijn eigen wereldje.

De eerste die tot daar doordringt, is zijn nieuwe buurmeisje Vero, een van de plaaggeesten op school. Als ze zijn favoriete fantasie te weten komt, wil ze alles van hem weten. Vero is een fanatieke liefhebster van sciencefiction- en horrorfilms, ze gelooft maar al te graag dat er buitenaardse wezens naast de deur zijn komen wonen.

Daarnaast krijgt de kijker enige aanwijzingen die de vermoedens van de kinderen lijken te bevestigen. Zo dragen de ouders van Andreas, vertolkt door Wendy Van Dijk en Koen De Bouw, steevast een zonnebril. "De ogen zijn immers het moeilijkste om na te maken", weet Vero, die Andreas aan een ogentest onderwerpt die verwijst naar Blade Runner. De makers kozen ervoor om de dubbelzinnigheid (zijn ze het nu wel of niet?) tot aan het einde vol te houden. De spanning gaat door die aanpak wat verloren waardoor de film af en toe stilletjes voortkabbelt.

Een leuke injectie wordt gegeven door coproducente Marion Hänsel, die in een bitsig gastrolletje de vermoedens weer doet toenemen. De rol van Carl Struycken, de reus uit Twin Peaks en The Addams Family, blijft beperkt tot het verzamelen van dode vogels rond de woonst van Andreas. Een intrigerende bezigheid maar zijn personage blijft voor het overige ongebruikt.

Kritiek kan men ook hebben op het mengtaaltje dat de jonge personages gebruiken: "Ik heb ze in mijn pockets", of: "See you". Het zijn echter kleine onvolkomenheden in een film die blijft bekoren.

'Science Fiction' is een jeugdfilm die blijft bekoren

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234