Zaterdag 31/10/2020

'Mijn hotelkamer leek wel de set van een pornofilm'

Ooit gold hij als een belofte, de Nederlandse voetballer Andy van der Meijde (33). Debuteerde bij Ajax, proefde van het allerhoogste niveau bij Inter en verloor zichzelf compleet bij Everton. Nu is er de biografie Geen genade, waarin hij terugblikt op een carrière die door zijn drang naar seks, drank en drugs werd verruïneerd. 'Ik heb alle fouten gemaakt die je als jonge kerel met een hoop geld kunt maken.'

Zondagmiddag, 12 uur. In Van der Valk hotel De Cantharel in Apeldoorn zit Andy van der Meijde aan een koffie verkeerd. Hij is dik geworden. Dat zegt hij zelf: "Ik weeg nu 95 kilo. Vroeger woog ik 82. Ik heb een kast vol dure kleding maar niets past nog."

Maar slecht ziet hij er niet uit. Eerder doorvoed, en tevreden. Relaxed ook wel. Dat krijg je ervan, als je de hele dag een beetje voor je uit kunt rotzooien. Want dat is zijn leven nu: 's ochtends voert hij de eendjes met zijn dochter Lily (1), 's middags loopt hij een rondje met zijn bullmastiff Vita en 's avonds zit hij lekker op de bank met Melisa (32) een filmpje te kijken. En al dat moois gebeurt hier nog geen tien kilometer verderop, want daar wonen ze nu, in een nieuwbouwwijk.

Je zou het hem niet geven, daar in De Cantharel, maar ooit was Andy een hele grote jongen. En voor sommigen is hij nog steeds een hele grote jongen. De getalenteerde rechtsbuiten van weleer, een man van het volk en een cultfiguur van jewelste. Want wie kan dat nou zeggen, dat hij op z'n dertiende werd ingelijfd bij Ajax? Om daarna te worden doorverkocht aan Internazionale? En vervolgens 80.000 euro per maand te verdienen? Dan ben je een hele grote jongen, en dan mag je best een beetje gek doen.

Vier kinderen, drie vrouwen

Maar voor anderen is hij een proleet, een onverbeterlijke rokkenjager, een man van gemiste kansen en stomme besluiten. Want even serieus: hoe kun je zo succesvol zijn en de boel vervolgens ook weer zo gigantisch naar de vaantjes helpen? Hoe krijg je het voor elkaar dat je van je driedubbeldikke wagenpark en dito inkomen precies niks overhoudt? Dat je vier kinderen hebt bij drie verschillende vrouwen?

Het kan, het gebeurt. En Andy is de enige niet. Sterker nog, voorbeelden zat van jonge jongens die beginnen met niks, veel te vroeg pieken en daarna genadeloos terugvallen. Of het nu om muziek gaat, om acteren of om voetballen, de ingrediënten zijn altijd hetzelfde: jongen uit gebroken gezin blijkt trucje te kunnen, wordt wereldwijd opgepikt, krijgt al het moois - geld, vrouwen, auto's en aandacht - waar hij ooit van heeft gedroomd in veelvoud en gaat uiteindelijk ten onder aan zijn onvermogen om met die weelde om te gaan.

Zo had Manchester United-speler George Best weliswaar stoere teksten ("Ik heb een hoop geld uitgegeven aan drank, vrouwen en snelle auto's, de rest heb ik verbrast"), maar uiteindelijk dronk hij zich dood. De Argentijnse vedette Diego Maradona mag tijdens het WK van 1986 dan een hele mooie goal hebben gemaakt, inmiddels is hij bekender om zijn enorme driftbuien, zijn onberekenbare mediaoptredens en zijn inname van industriële hoeveelheden cocaïne.

Minder bekend is het verhaal van Andy van der Meijde. Geboren in een volkswijk in het Oost-Nederlandse Arnhem, doorgebroken bij Ajax, gesneuveld bij Everton. Dat is de korte versie. De lange versie lees je in zijn biografie van 312 pagina's, waarbij je werkelijk van de ene verbazing in de andere valt. Zijn flapteksten doorgaans nogal ronkend van toon, aan het citaat op de achterkant van dit boek is nu eens een keer geen woord gelogen: "Met het bereiken van de Europese elite bij Internazionale in Milaan begon Andy's reis langs de toppen der waanzin. Hij ging miljoenen verdienen én uitgeven. Zijn naïeve inborst en hang naar spektakel maakten van zijn leven een symfonie met ontelbaar veel mooie, treurige, valse en bizarre noten."

Een kleine greep uit het gebodene: Andy verdiende 12 miljoen in 12 jaar.

Andy had acht Rolexen, waaronder "een Daytona van vijftigduizend."

Andy haalde soms 40.000 pond van de bank om overzicht te houden op zijn uitgaven: "Als je alles pint, weet je het op den duur ook niet meer."

Andy verloor zich een tijd lang in bacardi-cola's, slaappillen en cocaïne.

Andy was getrouwd met een vrouw die gék was op beestjes, zo gek dat ze van hun achtertuin in hun Italiaanse landhuis een eigen dierentuin maakte, inclusief elf paarden, tien honden, herten, zebra's en uiteindelijk zelfs een kameel.

Andy's eigen hond werd ooit ontvoerd.

Andy hield erg van seks.

Andy ging daarom veel vreemd.

Andy heeft daarom ook veel kinderen: Isabella (9), Purple (7), Dolce (5) en Lily Fay (1).

Andy ziet de eerste twee nooit.

Gelukkig krijgt Andy krijgt er volgend jaar weer eentje bij.

In het anderhalve uur dat we in De Cantharel zitten serveert Andy de ene na de andere anekdote. Soms als een onnozel kind, soms gierend als een puber en dan weer weemoedig als een ouwe cowboy die wou dat hij het allemaal anders had gedaan. Hij schiet ook meerdere keren vol, als het over zijn kinderen gaat bijvoorbeeld, of over zijn tijd in Liverpool. Maar net als je medelijden krijgt pakt hij zijn telefoon om zijn nieuwe vriendin te tonen en lacht hij ineens weer schalks: oeps, deze foto's moest hij de journalist maar even niet laten zien. Het is een ex-playmate. Andy: "Een hele mooie vrouw."

Samen op de foto?

Een week later, zaterdagochtend, 11 uur. In sportwinkel Intersport in Amersfoort zitten ex-profvoetballer Andy van der Meijde en journalist Thijs Slegers achter een formica tafeltje. Een puber - gel, pukkels, bontkraag - komt aarzelend op Andy af. "Mag ik uw handtekening?" Andy - strak shirtje, kale kop, talloze tatoeages - geeft een hand: "Tuurlijk. Hoe heet je?"

De jongen: "Stephan."

Andy pakt het zojuist door Stephan aangeschafte exemplaar van Geen genade aan en schrijft: "Voor Stephan."

Stephan: "Mag ik ook met u op de foto?"

Andy: "Tuurlijk jongen." Hij staat op, en samen poseren ze voor de iPhone van Stephan. Duimen omhoog, grote lach, brede borst. Nog een klap op de schouder, en de volgende is aan de beurt. Een keurige dame, dit keer. "Dag. Wilt u deze signeren voor mijn man? En zet u er maar meteen bij dat hij zelf ook weer moet gaan sporten." Een kerel in een trainingspak wil weten of het boek van Andy net zo goed als dat boek van Gijp. Thijs: "Deze is nog veel beter. Je hebt de beste biografie van 2012 te pakken."

Een biografie die begint in een klein huis in een Arnhemse achterbuurt waar het hele gezin - moeder Agnes, Andy en zussen Dinie en Angelique - lijdt onder de terreur van Andy's vader Theo. Door de gok- en drankzucht van pa komt het gezin chronisch geld te kort, vader gaat vreemd bij het leven, moeders komt in de schuldsanering terecht, doet een zelfmoordpoging en probeert in tussentijd te redden wat er te redden valt.

"Tegen het eind van de maand hadden wij het altijd heel erg moeilijk. Zelf weet ik het natuurlijk niet meer, maar van mijn moeder heb ik weleens gehoord dat ik als peuter regelmatig met een flesje oploskoffie naar bed ging. Er was geen geld voor peutermelk, maar omdat ze warm water geven zielig vond, gaf ze me een beetje koffie voor het slapen gaan. Dan kreeg ik toch nog wat warms binnen."

Uit Geen genade

Andy redt zijn kont door te voetballen. Eerst bij Arnhem-Zuid, dan bij Vitesse 1892 en uiteindelijk bij Ajax, dat hem op zijn dertiende komt halen. Bij Ajax wordt Andy mans.

"Wij waren echt zo'n typisch Ajaxteam, veel van die brutale Amsterdamse gastjes. Er was ontzag voor ons en wij maakten daar gebruik van. Altijd vroeg er wel iemand van ons of ze die middag met 4-0 of 5-0 wilden verliezen. Ik was ook zelfverzekerd. Ik vond mezelf de beste. Wij wonnen alles en ik was belangrijk. Ik was me heel erg bewust van de uitstraling van Ajax, van wat dat deed met mensen. Zeker in die tijd. Altijd de juiste kleding, die arrogantie, goede spelers. Ik paste daar naadloos tussen."

Uit Geen genade

Zijn tijd bij Ajax kenmerkt zich door twee dingen: hard werken en hard feesten. Met ploeggenoten Mido en Zlatan Ibrahimovic racet Andy in zijn Ferrari 430 Spider rondjes op de Amsterdamse ringweg A10, wie het eerst rond is wint. De jongensdroom wordt ruw verstoord door zijn transfer naar Internazionale in Milaan: Andy blijkt niet te kunnen aarden in de snoeiharde voetbaltop. De ploeggenoten hebben geen humor, de trainingen zijn een hel en de taal is hem te machtig. Wanneer hij zegt dat hij terug wil naar Nederland verklaart zijn omgeving hem voor gek: Inter heeft 7 miljoen voor hem betaald. In plaats daarvan wordt hij aan de Britse club Everton in Liverpool verkocht. En dan begint de gekte pas echt. De jongen met de grote bek en het kleine hartje verliest zich in een manische mix van macht, aandacht, frustratie en seks. Heel veel seks. Met Lisa onder andere, een stripper die zó jaloers was dat ze in totaal acht flatscreens vernielde en hem meerdere malen een blauw oog sloeg.

"Lisa was volledig het tegenovergestelde van Diana. Lisa was wild, gek en geil. Onze hotelkamer leek wel de set van een pornofilm. Lisa vond alles goed en ging zo tekeer dat er zelfs geklaagd werd over de herrie die we maakten. Gelukkig bleef het hotelpersoneel discreet, want met zulke verhalen weten de tabloids wel raad."

Uit Geen genade

Bij zijn vrouw Diana begint dan een belletje te rinkelen.

"Ze schakelde een privédetective in. Mijn auto werd voorzien van een zender, echt, het was net James Bond. Het duurde niet lang voor 'Sherlock' mij voor het eerst met Lisa samen zag. Vanuit een parkeergarage enkele straten verderop, had hij met een verrekijker perfect zicht op ons. Met een telelens werden tientallen foto's en filmpjes van ons gemaakt. Zelfs als we seks hadden. Op een avond in januari 2006 lag ik op de bank. Diana belde. Ze vroeg of mijn nieuwe vriendin leuk was en of ze lekker neukte. Ze beschreef precies de kleding die Lisa droeg en hoe haar kapsel die dag zat. Ik kon niet anders dan bekennen en dat deed ik dan ook. Diana huilde. Ik ook. Ineens besefte ik hoe egoïstisch ik was geweest. Diana riep meteen dat ze de eerste de beste vlucht naar Milaan zou nemen. Met de kinderen. Twee dagen later moest ik afscheid nemen van Isabella en Purple. Ik arriveerde huilend bij het huis, waar de kinderen al in de auto zaten te wachten om naar de luchthaven te gaan. Ik keek in Isabella's vragende ogen en kon niets uitbrengen. Dat beeld van Isabella in die auto zie ik nog minimaal één keer per week voor me. Een verschrikkelijke herinnering."

Uit Geen genade

Uiteindelijk scheidt Andy ook weer van deze vrouw, stopt hij met voetballen, maakt hij nog een zijstapje naar kooivechten en keert hij uiteindelijk totaal ontgoocheld terug naar Nederland, waar hij één ding besluit: dit nóóit meer.

Ruben Kers (37) is Andy's nieuwe beste vriend. Hij vergezelt hem tijdens alle 'events', zo ook bij deze signeersessie in Amersfoort. Als vriend van de beste vriendin van Melisa heeft hij Andy twee jaar geleden leren kennen als iemand die 'gevoelig is voor sfeer', als iemand die niet van nieuwe mensen houdt. "Bij ons voelt hij zich thuis, wij kunnen geinen met elkaar. Als hij bij Ivo Niehe op tv is kan ik rustig zeggen dat 'ie een dikke kop heeft gekregen. Moet 'ie lachen. Maar hij is geen allemansvriend. Eigenlijk heeft Andy maar twee vrienden: mij en Thijs."

Met Thijs bedoelt hij dus Thijs Slegers, de man die het boek heeft geschreven, al gaat dat er bij sommigen volledig langs.

Andy: "Heel veel mensen zeggen tegen me: 'Joh, ik wist niet dat je ook kon schrijven.' Dat laat ik dan natuurlijk zo, haha."

Ze leerden elkaar kennen via het Nederlandse bladVoetbal International (VI).

Thijs: "Ik ging vaak naar Ajax, verhaaltjes maken. Toen ontstond de band met Andy. Later ging ik naar Como, en naar Everton. Dan zei hij altijd: 'Joh, blijf gewoon een nachtje, da's gezellig.'"

Andy: "Ik had toch heel veel kamers, dus."

Thijs: "We hadden ook veel lol."

Andy: "Ik voelde me op mijn gemak bij Thijs. Ik kom hem alles vertellen. Ook dingen die hij dan niet opschreef."

Thijs: "Johan (Derksen, hoofdredacteur van 'Voetbal International', red.) kwam op een gegeven moment met het idee om een boek te maken. Toen dacht ik meteen: hey, dat zou weleens gaaf kunnen worden. Heel veel van die voetbalboeken gaan zo van: en toen won ik dit, en toen won ik dat. Andy vertelt gewoon alles."

Andy: "Ik moest wel even nadenken. Het is niet echt een alledaags verhaal. Ik moest het ook eerst met mijn vriendin bespreken. Die vond het goed, die wist alles toch al."

Thijs: "Uiteindelijk hebben we 24 weken lang elke woensdagochtend met elkaar gesproken. Dat was heel heftig."

Andy: "Je maakt toch alles weer opnieuw mee."

Thijs: "Toen heb ik de eerste versie aan VI laten lezen. Die vonden het fenomenaal."

Andy: "Ik vond het ook meteen goed. Het leest lekker weg."

Thijs: "Hij had precies drie correcties, waarvan er een de naam van zijn zus was. Ik had Diny met een -y geschreven, en het is Dinie met -ie."

Andy: "Ik vind het niet zo belangrijk wat andere mensen van mij denken."

Thijs: "Jij zei: 'Er zijn heel veel verhalen over mij in de wereld. De ene helft is minder erg en de andere helft is veel erger.'"

Andy: "Nu weten ze hoe het zit. Ze moeten me maar nemen zoals ik ben."

En dat doen ze. Als Andy in het RTL 4 programma Peter van de Vorst ziet sterren verschijnt, regent het daarna complimenten op Twitter. "Andy is té lauw," schrijft Nasir. "Hij zegt gewoon dat hij naar de hoeren ging!" "Wat een held!" schrijft Joe. En ook over het boek zijn ze te spreken. Ene Willem: "Ze vliegen onder je ogen door, die driehonderd pagina's Geen genade."

Een goed teken, vindt Thijs: "Twitter is toch de thermometer van de maatschappij." De verkoopcijfers laten eenzelfde beeld zien: na één week zijn er al 20.000 boeken aan de winkels uitgeleverd. Thijs: "Dat is veel voor Nederland." En het circus gaat nog even door. Morgen gaan ze naar Veldhoven, donderdag naar Arnhem, dan moeten ze nog naar RTL Boulevard, Koffietijd, AT5, Een vandaag, De kruitfabriekop Vier, Fun-X en Spuiten & slikken, en dán zijn er nog een hele hoop signeersessies door het hele land. De rise en met name de ontluisterende fall van Andy van der Meijde slaat kennelijk aan bij het publiek.

Nieuw leven

All is well that ends well, dus? Het lijkt er wel op. Andy zegt in ieder geval dik tevreden te zijn met zijn nieuwe leventje. Hij volgt een trainerscursus, hartstikke leuk. Al die kids vragen om een handtekening, hij ziet gewoon zichzelf staan als kleine jongen. Als hij niet op het veld staat speelt hij met zijn dochter, want dat is een enorm papa's kindje. "Als ze bij me op schoot zit is ze niet bij me weg te slaan." En er is dus alweer een nieuwe onderweg, weer een dochter: "Ik kan kennelijk geen jongetjes maken. Hahahaha."

De enige kras in de plaat is het feit dat hij zijn oudste kinderen niet ziet. Maar daar kan hij niks aan doen. "Mijn ex laat me er niet bij. Ze stuurt niet eens foto's. Mijn moeder heeft foto's uit het tijdschriftPrivé geknipt en die in een lijstje gedaan." Maar opeisen gaat hij ze niet, dat wordt toch allemaal maar drama. "Mijn kinderen zijn dag en nacht bij hun moeder, die zijn sinds de geboorte nog nooit alleen geweest. Dat wil ik ze niet aan doen. Dan wacht ik liever tot ze uit zichzelf naar me toe willen. En die dag gaat komen."

1997-2003

2003-2005

2005-2009

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234