Maandag 30/11/2020

Sportweekend

"Mijn burn-out verdween na heel veel fietsen"

Beeld Faye Pynaert

We schrijven eind 2003. Veerle Pieters van ontwerpbureau Duoh! begint een blog over webdesign en oogst daar na twee jaar enorm veel succes mee in binnen- en buitenland. Voor ze er erg in heeft, is ze een vedette op twitter en reist ze van hot naar her om te spreken op congressen. Tijd voor ontspanning is er niet meer en na vijf jaar zonder vakantie raakt Veerle helemaal uitgeput. "Maandenlang vocht ik tegen een burn-out. Tot ik het fietsen ontdekte", vertelt ze in onze rubriek Sportweekend.

Vooral in de Verenigde Staten groeide de fanclub van Veerle Pieters de eerste jaren zienderogen. Dat zie je nu nog aan haar twitteraccount @vpieters: 194.000 volgers, waarvan het merendeel Amerikanen. Nog altijd smullen webdesigners van de tutorials die ze post op 'Veerle's blog'. Daarin legt ze stap voor stap uit hoe ze te werk gaat in populaire software programma's als Illustrator en Photoshop. Op South by Southwest, een festival voor interactieve media in Texas, bleek ze ooit tot haar eigen verbazing de headline op de flyer te zijn. Die druk woog.

Je had wellicht nooit verwacht dat het zo'n vaart zou lopen?
"Helemaal niet. In 2003 ben ik met de blog begonnen en een jaar later kreeg ik al tal van awards. Mijn website kwam op verschillende galerijen terecht waar dan weer nieuwe vragen uit voortkwamen en bovendien zat ik bij de eerste generatie Twitteraars, wat eveneens het succes verklaart. Opeens eiste mijn passie al mijn energie op. Als ik niet aan het werken was, schreef ik voor mijn blog en al onze vakantiedagen gingen op in reizen naar de VS. Wanneer Geert (Leyseele, haar man en zakenpartner bij Duoh!) en ik dan thuis kwamen, lag er een grote stapel werk op ons te wachten."

"Eigenlijk ben ik geen type om voor een groot publiek te spreken, ik ben eerder verlegen. Presentaties bezorgen me zenuwen, maar ik zat in een malstroom en ging zonder veel nadenken in op elk voorstel. Die erkenning voor mijn beroep deed wel deugd natuurlijk."

Wanneer merkte je voor het eerst dat het te veel werd?
"Na mijn derde South by Southwest in 2008 was ik vreselijk moe. Een jetlag, dacht ik, maar mijn lusteloosheid bleef aanhouden. Voor de eerste keer in mijn leven had ik geen zin meer om te werken, geraakte ik heel moeilijk uit mijn bed en leek alles een last. Ik begreep het niet want mijn werk was altijd mijn hobby geweest. Ik kon me niet meer concentreren en maakte fouten: sleutels op de deur laten zitten, mijn bankkaart in de geldautomaat achterlaten... Als ik naar mijn computerscherm keek, werd alles wazig. Ik wist niet wat er aan de hand was en dat frustreerde me. Pas veel later kwam ik tot het besef dat ik aan een burn-out leed."

(lees verder onder de foto's)

Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert

Wat deed je om je beter te voelen?
"Ik deed elke dag een middagdutje en ging 's avonds heel vroeg naar bed, maar toch bleef ik moe. Het besef groeide dat ik nood had aan iets wat me zou ontspannen. Ik had ervaring met yoga en aerobic, maar ik snakte naar buitenlucht. Omdat Geert toen al fietste, besloot ik om die sport een kans te geven."

En toen ging er wellicht een wereld open?
"Niet onmiddellijk. Het eerste jaar pakten we het helemaal verkeerd aan: ik reed met een zware stadsfiets, we deden drie à vier korte ritten per week en we staarden ons blind op onze gemiddelde snelheid. Eigenlijk deden we niets anders dan op een hele korte tijd al onze energie verbruiken, ik was telkens doodop en buiten adem. Na een jaar liet ik me dan maar onderzoeken door mijn huisarts. Hij stelde niets bijzonders vast, maar raadde me aan een inspanningstest te doen en dàt was het begin van mijn genezing. Sindsdien pakken we 't fietsen helemaal anders aan."

De eerste stap was wellicht beter materiaal aankopen?
"Inderdaad. Ik ben alsmaar sportiever beginnen rijden: met een hartslagmeter en lichtere fietsen. Mijn huidige Eddy Merckx met racestuur is al mijn vierde fiets. Voordien had ik nooit gedacht dat ik me daarop comfortabel zou voelen, maar ik wil niets anders meer (lacht). Nog belangrijker was het schema dat de dokter op basis van onze maximale hartslag had opgesteld. Hij raadde ons aan om minder maar wel langere ritten te doen waarvan minstens één aan een lage hartslag. Dat is onder andere nodig om progressie te maken."

Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert

Hoe vaak trek je er dan op uit?
"Drie keer per week voor minimaal twee uren. De dag en het tijdstip bepalen we op basis van het weer. In de winter rijden we gemiddeld 200 kilometer per week en in de zomer kan dat oplopen tot 350 kilometer. We doen wekelijks één stevige rit, één rustige en de derde kan een tocht op de mountainbike zijn. Soms voeg ik daar nog een intensieve training op de rollen aan toe."

Blijft er dan nog tijd genoeg over om je werk rond te krijgen?
"Die vraag wordt mij regelmatig gesteld, maar ik zie het zo: fietsen heb ik nodig om een balans te vinden in mijn leven, dus maken we daar tijd voor. Bovendien ben ik na een training dubbel zo productief en creatief als ervoor. Ik zie dit dus niet als verlies van tijd. Sommige ideeën ontstaan zelfs tijdens het rijden."

Je deelt mooie foto's van je fietsritten op Instagram, je toont ons hoe erg je van je sport geniet. Wil je mensen inspireren?
"Door het fietsen leef ik bewuster en zie ik de schoonheid van ons land. We mogen België wat meer promoten. De Vlaamse Ardennen en Pays des Collines zijn toch prachtig? Nergens elders zijn er zo veel kleine straatjes die allemaal met elkaar zijn verbonden. Wanneer Amerikanen door Europa reizen, trekken ze naar Parijs, Londen en Amsterdam. Ze sporen door België maar veel meer dan onze achtertuinen zien ze niet. Met die beelden op Instagram lever ik het bewijs dat het de moeite is om hier eens te stoppen. En het werkt, mijn volgers komen af (lacht)."

Beeld Faye Pynaert

Jullie rijden altijd met de Strava App die jullie prestaties nauwgezet bijhoudt. Hoeveel uren zaten jullie vorig jaar op de fiets?
"534 uren, verspreid over 156 ritten en goed voor een totaal van 12.213 kilometer. Ik heb ook 162 'Queen of The Mountains' gereden, dat betekent dat ik zoveel records heb gebroken op afgebakende segmenten zoals een beklimming. Wij rijden nooit wedstrijden, Strava geeft ons genoeg uitdagingen."

Is de burn-out volledig weg nu, denk je?
"Ik denk het, maar de angst om te hervallen blijft. Gelukkig herken ik de signalen en laat ik het niet meer zo ver komen. Ik heb "nee" leren zeggen. Nog altijd zit ik zeven dagen op zeven achter de computer, maar die ritten zijn voor mij stukjes vakantie. Vijf dagen niet fietsen voelt meteen aan als twee weken. Daarom wijken we niet af van onze routine: drie keer per week is heilig."

Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert
Beeld Faye Pynaert
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234