Donderdag 24/10/2019

'Mijn broer hield niet van die duiven'

Matthias M.R. Declercq en Jonas Lampens rijden voor deze rubriek lukraak door het land en klampen mensen aan met de simpele vraag: 'Meneer, mevrouw, oe is't?' Vandaag: een erfenis in Sint-Pieters-Leeuw.

In de mortel tussen de bakstenen zitten scheuren. De wind heeft vrij spel tussen de weinige dakpannen, en de steunbalken die de minischuren met elkaar verbinden, zijn aangevreten door kevers en vrieskou. Maar Ghislain Favaits blijft er in werken. In de schuur die zijn leven heeft veranderd. Nu wonen er duiven, prijsbeesten. In 2014 nog was er eentje eerst terug uit Barcelona.

Vroeger was de schuur een vergaarbak voor oude werkmaterialen van zijn vader. "Mijn vader verzamelde vroeger van alles. Alle brol en overschot uit het dorp kwam altijd bij hem terecht. Hier liggen auto-assen al veertig jaar te roesten."

Op de vraag hoe het met hem gaat, zegt Ghislain: "Goed, ik klaag niet. Maar die schuur heeft wel pijn gedaan."

Een aantal jaar geleden leefden beide ouders van Ghislain nog. Wat verderop, in een boerderij. De schuur was hun eigendom. Toen al zei de zus van Ghislain: "Zouden we de erfenis niet beter regelen nu vader en moeder er nog zijn? Om nadien geen miserie te hebben." Vader zei: "Regel het maar als we dood zijn. Doe jullie goesting."

In drie maanden tijd stierven vader en moeder. Na hun dood ontstond een discussie. Telkens kwam het neer op die schuur. Die staat pal tussen het huis van Ghislain en dat van zijn broer.

"En ja, het liep fout. Er ontstond een discussie tussen mijn broer en ik. Hij hield niet van die duiven in dat hok. Tja. Er zijn advocaten aan te pas gekomen. De hele boel is verzuurd. Mijn broer dronk veel en raakte betrokken bij een zwaar accident. Hij is nooit meer dezelfde geworden. Hij woont nu aan de kust, ver weg van mij.

"Mijn zus is intussen ook overleden. Ze had een drankprobleem.

"Het doet pijn dat de boel uiteen ligt. Dat na de dood van vader en moeder alles in de soep draaide. Wat kan ik er nu nog aan veranderen?

"Ik heb een zoon, maar zie hem niet vaak. Hij woonde een tijd in de Verenigde Staten, in San Diego en later ook in Washington D.C.. Nu is dat Singapore, al zeven jaar, waar hij als ingenieur meewerkt aan de uitbouw van het openbaar vervoer. Natuurlijk ben ik altijd blij hem terug te zien, al gebeurt dat niet vaak.

"Maar goed, ik ben wel gelukkig. Ik doe wat ik wil. En ik heb mijn duiven nog. Daar ben ik de hele dag mee bezig. In die schuur, ja. Ik houd alles bij in speciale mappen. Alle uitslagen van mijn duifkes. Ik hoop dat er nog eens eentje Barcelona wint. Gewoon, zomaar.

"En ijsjes eten. Dat doe ik ook. Mijn hele leven werkte ik als bediende bij Artic. Ik at de ijscrème rechtstreeks van de machine, voor die in de diepvries belandde. Magnum is mijn lievelingsijs. Voilà, dat is het. Dat kan ik u vertellen.

"En excuseert u mij, ik moet terug naar de schuur."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234