Woensdag 26/06/2019

Bijzondere bijstand

Mijn advies: bekijk die zeven uur als een laatste, slopende dag vooraleer je ­welverdiende vakantie begint. Pop een alprazolam of vier

Beeld Sevn Franzen

Vraag van de week:

Ik heb heel lang naar mijn vakantie uitgekeken. Toen ik een mailtje van de vliegmaatschappij kreeg dat ik op voorhand kon inchecken, heb ik dat dan ook meteen gedaan. Ik zie nu dat ik op de middelste stoel op een rij van drie zit. De vlucht duurt zeven uur. Help?

Dennis

Ach Dennis,

Er zijn heel wat dingen die mensen niet weten over de hel. Dat het vagevuur geen vagevuur is, bijvoorbeeld, maar een groot kampvuur waar ’s ochtends en ’s avonds verplicht rond gedanst moet worden op de tonen van André Hazes’ ‘Leef’. Dat het geen grote werkput is waar iedereen schouder aan schouder de eeuwigheid wegbeitelt en je af en toe nog een ­meewarige knik kan geven aan Kurt Cobain, maar een oneindig groot resort met miljoenen kamers waar je de écht coole ­mensen nooit tegen het lijf zal lopen. Eén van die kamers, beste Dennis, is voorbehouden aan zij die middenzitspassagiers niet het comfort geven dat ze ­verdienen.

Want laten we ­eerlijk zijn: het is een rotplek. Je hebt geen raampje om uit te kijken of je hoofd tegen te laten rusten, en je hebt het gangpad niet om je benen uit te ­strekken. De kans is groot dat de personen links en rechts van je jouw persoonlijke ruimte zullen ­innemen, zij het met hun lede­maten, zij het met hun opzij lallende hoofd wanneer ze slapen, zij het met hun “oeps, ik had dit blikje cola toch door de steward moeten laten openmaken”. Om nog maar te zwijgen van hun priemende blik op jouw videoscherm, terwijl zij net zo goed een iPad in de hoofdsteun hebben zitten.

De miserie begint al bij het instappen. Aangezien luchtvaartmaatschappijen het nog steeds prima ­vinden om het toestel van achter naar voren te vullen – ook al heeft wetenschappelijk onderzoek al veelvuldig uitgewezen dat het logischer is om per verticale rij te werken – wil dat zeggen dat je minstens één keer klungelig zal moeten opstaan voor iemand, en je één keer over iemand anders heen zal moeten klimmen.

Over dat laatste: je kan nu al maar best bepalen of je iemand bent die liever zijn geslachtsdeel, dan wel zijn kont in het gezicht van zijn medemens duwt ­wanneer je even opstaat om je benen te strekken of je blaas te ledigen.

Een listige truc om van je vermaledijde zitje af te geraken, is om voor het boarden op zoek te gaan naar de persoon die op dezelfde rij aan het gangpad tegenover je zit en daarmee een band te smeden. Wanneer jullie op de vlucht een uur lang gezellig aan het ­kletsen zijn en jij daarbij telkens over je buurman of –vrouw moet hangen, zal deze uitein­delijk gefrustreerd vragen of jullie “anders liever naast elkaar willen zitten?”, zodat jij en je ­kersverse buddy enkel nog gescheiden worden door een gangpad en een oneindige stroom ­trolleys met taxfree­producten. Al moet je dan wel interesse ­kunnen blijven ­veinzen in de hobby of het levensverhaal van een onbekende.

Mijn advies: bekijk die zeven uur als een laatste, slopende dag vooraleer je ­welverdiende vakantie begint. Pop een alprazolam of vier. En beroep je op het enige waar alle rechtgevende organen van alle landen ooit het over eens zijn: de twee middelste ­armleuningen zijn de jouwe

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden