Woensdag 12/05/2021

Zomervragen

"Mij krijg je nooit meer in Los Angeles"

Raymond van het Groenewoud. Beeld Stefaan Temmerman
Raymond van het Groenewoud.Beeld Stefaan Temmerman

Cult. legt elke week iemand op de rooster over zijn zomerse gewoonten. Vandaag: Raymond van het Groenewoud en zijn culturele identiteit.

In welke cultuurstad dwaalt u het liefste rond?
"Voorlopig Lissabon."

En wat bezoekt u daar altijd?
"Een eethuis! Daar waar Pessoa vaak ging eten, ik kan er niet opkomen. Iets met Martinho, dacht ik. Het is gelegen aan de benedenkant van de oude stad (Van het Groenewoud bedoelt Café-Restaurante Martinho da Arcada, GVA). Er is vaak weinig volk, wat mij ook nooit slecht uitkomt.

"Je hebt daar ook een groot open plein, met een of andere koekenbakker gestandbeeld. Vast een veroveraar: hoe meer lijken, hoe meer vreugd. In het restaurant hangen ook mooie foto's van Pessoa. 'Geef mij nog een glas wijn, want het leven is niets.' Dit citaat is misschien niet woord voor woord correct. De kunst van het citeren wordt onderschat."

Waar krijgen ze u geen tweede keer meer naartoe?
"Naar Los Angeles. Ik wil die stad niet afbranden, alsof ik de waarheid over LA in pacht zou hebben. Maar mijn eerste contact met die metropool was traumatisch. Ik was er eens in de jaren 90 en belandde tot mijn afgrijzen in een automobilistenstad. In het centrum durfde ik niet eens uit te stappen. De sfeer op straat was er zo grimmig en gevaarlijk, dat ik gewoon ben blijven doorrijden."

Waar vindt u de stilte?
"Goede vraag. Eerlijk gezegd, het is goed zoeken geblazen. De nacht wil wel helpen. Of aan zee zijn. De zee reken ik mee in het begrip stilte, raar genoeg. En in mijn hoofd is het vaak stil, dat is een vorm van concentratie naar binnen toe."

Wat is uw vroegste culturele herinnering?
"Misschien het Georgisch ballet? Dat was in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen, rond 1960. Ik was ergens tussen 9 en 13 jaar, en werd op sleeptouw genomen door mijn moeder. Het viriele van de mannelijke balletdansers, hun heldhaftige acrobatische dans, het uitzinnige van hun podiumkledij, en de opzwepende Slavische muziek overdonderden me. De bevallige dametjes die met maagdelijke voorzichtigheid op zachte muziekjes dansten, konden me vreemd genoeg veel minder boeien." (lacht)

Was u of bent u lid van een culturele vereniging. De welke?
"Ik ben lid van Sabam. Ik ben ook lid van de groep van Raymond van het Groenewoud."

Wat of wie kan u tot tranen toe beroeren?
"Otis Redding. Dat is het eerste wat me te binnen schiet. Dan spreek ik over zijn live-uitvoering van 'Try a Little Tenderness', op de lp Live in Europe. Het tweede is Le grand voyage van Jorge Semprun. Die schreef dit prachtige boek over leven in het concentratiekamp. Ik herinner me een onbedaarlijke huilbui toen ik de passage las waarin een paar jongetjes, die niet snel genoeg bleken te lopen, stuk voor stuk neergekogeld werden door lachende soldaten. Dat gebeurt over twee bladzijden, en elke zin is zo goed getimed... Woord voor woord is die scène ontzettend aangrijpend."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234