Dinsdag 11/05/2021
Michèle Cuvelier: ‘Ik heb mezelf ­voorgenomen om een soort neutraal Zwitserland van mezelf te maken: take it easy.’

InterviewDe Vragen van Proust

Michèle Cuvelier: ‘Hij had mij bedrogen en het aan al mijn vrienden verteld, behalve aan mij’

Michèle Cuvelier: ‘Ik heb mezelf ­voorgenomen om een soort neutraal Zwitserland van mezelf te maken: take it easy.’Beeld © Stefaan Temmerman

Schrijver Marcel Proust beantwoordde ze ooit in een vriendenboekje, nu geeft De Morgen er een eigenzinnige draai aan. Dertig directe vragen, evenveel openhartige antwoorden. Vandaag: Studio Brussel-presentatrice Michèle Cuvelier (28). Wie is zij in het diepst van haar gedachten?

1. Hoe oud voelt u zich?

“Door corona voel ik me eind de 30. Ik ben 28, overigens. Het moment dat je elektrische fietsen bestelt, op zaterdag naar de supermarkt gaat om inkopen voor een hele week te doen, dat je ­wandelen heel hard begint te appreciëren, een kat in huis neemt en je begint te verdiepen in de ­verschillende soorten Carolin om je vloer te ­poetsen, is een teken aan de wand dat je mentaal veroudert.

“Wat ik het meest mis, is de roes. Niet per se de festivalzomer, maar het onbezorgd kunnen ­dansen.”

2. Wat vindt u een kenmerkende eigenschap van uzelf?

“Dat ik in alles wat me interesseert, all the way ga en altijd op zoek ben naar hoe het beter kan en daarbij ook een waardeoordeel over mezelf vel. Ik moet ervoor waken dat ik mezelf niet te veel ­vergelijk met anderen. Ik moet leren dat ik niet Greg James kan zijn (presenteert ‘Radio 1 Breakfast’ op BBC Radio One red.) of dat ik niet ­hetzelfde gevoel voor humor heb. Dat zorgt voor een continue botsing met mezelf.

BIO • geboren op 12 mei 1992 in Ardooie • sinds 2015 presentatrice op Studio Brussel • presenteerde eerst Zender, daarna De maxx, en sinds twee jaar het ochtendblok op Studio Brussel • copresenteerde in 2018 De warmste week • eindigde in 2018 als derde bij De slimste mens ter wereld

“Ik streef constant naar perfectie, terwijl ik ironisch genoeg weet dat perfectie verschrikkelijk ‘boring’ is. Niemand zit te wachten op de afgelikte ­radioshow waarin niets gebeurt, omdat alles al woord voor woord is vastgelegd.

“Tegelijk kick ik op onverwachte radiomomenten. Wanneer Prince vijf minuten voor mijn show sterft, bijvoorbeeld, of wanneer ik tijdens De warmste week in gesprek ga met onverwachte nachtgasten. In het ongewisse springen en toch op mijn poten belanden, geeft me zoveel ­voldoening dat mijn perfectionisme erdoor wordt uitgeschakeld.”

3. Hoe was uw kindertijd?

“Grote problemen zijn me als kind bespaard ­gebleven, maar ik denk wel dat de scheiding van mijn ouders een krasje op mijn kinderziel was. In die zin dat de timing niet goed zat. Ik was 7 en mijn zus 3. Ik heb vriendinnen bij wie het op hun achttiende is gebeurd. Het is misschien stom om het zo in de weegschaal te leggen, maar ik denk dat het je als driejarige minder pijn doet dan als zevenjarige omdat je op die leeftijd heel goed ­beseft dat er iemand vertrekt.

“Het was in het jaar 2000. Op de dag dat mijn papa in de auto stapte en vertrok, ben ik met een dagboek begonnen. ‘Liefste dagboek, mijn papa is vandaag weggegaan.’ Ik wil het niet overdramatiseren, maar het gevoel dat iemand me verliet, was heel heftig. Het was een klap. Zeker in het kleine dorp waar ik vandaan kom, Ardooie. De dag ­nadien moest ik van de juf vooraan in de klas gaan staan en vertellen wat er gebeurd was. Daar stond ik dan te huilen. Ik ben nog altijd kwaad op die juf van toen.

“Ik ben dan ook blij dat ik achteraf mijn podiumvrees overwonnen heb en dat ik nu gerust ­festivals en concerten kan aankondigen, want dat moment was op zich voldoende om me te ­traumatiseren.

“Mijn kindertijd is een periode waar ik nog heel weinig over weet, omdat ik veel heb weggedrukt. Ik denk wel dat ik uitlaatkleppen had: dictie, ­muziekschool, voordrachtwedstrijden. Misschien, maar dit is huis-tuin-en-keukenpsychologie, was het applaus waar ik naar hunkerde een soort ­surrogaat voor de erkenning die ik naar mijn ­gevoel niet van mijn papa kreeg.

“Eigenlijk ben ik op mijn achttiende pas echt in mijn plooi gevallen, toen ik in Antwerpen ging ­studeren. In het middelbaar had ik heel weinig connectie. Ik voelde me heel alleen. Als ik ­bijvoorbeeld in de klas over een boek sprak dat me boeide, vonden mijn klasgenoten mij raar. ­Terwijl het later in Woordkunst vol zat met rare mensen die Algemeen Nederlands praatten of die zelfs uit Nederland kwamen en met wie je ­ongegeneerd over de dingen kon praten die je bezighielden. Als die landing er niet was geweest, dan was het lastig geworden, vrees ik.”

4. Wat is uw passie?

“Mijn overkoepelende passie zal taal zijn. Ik kan haar nu botvieren op de radio.

“Ik ben altijd met taal bezig geweest. Mijn mama liet me kijken naar Disney-films in Oxford English, mijn papa legde de lat qua literatuur gigantisch hoog. Als zestienjarige zat ik brakke gedichtjes te schrijven, ik heb vier jaar Woordkunst gestudeerd en op mijn achttiende deelgenomen aan een ­talentenwedstrijd waarbij je je eigen radio-uur mocht maken. Ik denk dat het ‘Woordlust’ heette.

‘Ik streef constant naar perfectie, terwijl ik ironisch genoeg weet dat perfectie verschrikkelijk ‘boring’ is.‘’ Beeld © Stefaan Temmerman
‘Ik streef constant naar perfectie, terwijl ik ironisch genoeg weet dat perfectie verschrikkelijk ‘boring’ is.‘’Beeld © Stefaan Temmerman

“Als hoogdravende poëtische puber heb ik toen duistere muziek gecombineerd met gedichten. Ik had Marc Van den Hoof en Friedl’ Lesage (VRT-­radiopresentatoren, red.) gevraagd om ze in te ­lezen. Ik vrees dat de kans dat er in de nabije ­toekomst op Studio Brussel zo’n highbrow ­programma passeert, vrij klein is. (lacht)

“In mijn eerste jaar Romaanse heb ik dan opnieuw aan zo’n wedstrijd deelgenomen, waarna StuBru me gevraagd heeft om nachtradio te maken en het programma Zender mee te presenteren. En zo is het begonnen.”

5. Welk boek heeft voor u een bijzondere betekenis?

“Na mijn kinderboekentijd heb ik een fase gehad waarin ik niet meer las omdat lezen niet cool was. Tot mijn vader mij tijdens een vakantie in ­Barcelona De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón voorstelde. Tien jaar later heb ik ­geprobeerd dat boek te herlezen, en eigenlijk is het echt niet zo goed, ook al is het een bestseller. Maar als lastige puber vond ik het echt ‘wow’. Dat boek heeft me opnieuw de literatuur in getrokken. Zo ben ik ook Gabriel García Márquez gaan lezen en was ik gewapend om Woordkunst te gaan ­studeren. Daar ben ik dankbaar om.”

6. Is het leven voor u een cadeau?

“Te weinig. Wat wel te maken zal hebben met mijn perfectionisme. Ik ben te veel bezig met kritisch naar mijn eigen uitzendingen te luisteren en te weinig met ‘count your blessings’. Studio Brussel neemt mijn leven over en ik laat dat gebeuren. Mijn goede vrienden zijn collega’s, mijn lief is een collega. De ochtend heeft een grote impact op je leven. Als je om acht uur ’s avonds moet gaan ­slapen, los van corona, kun je niet veel sociale ­interactie meer hebben in de week, en in het weekend ben je meestal te moe. De balans is dus niet optimaal. Nu aanvaard ik het zoals het is, maar ik ben me wel van het gevaar bewust. Voor een radiomaker is het belangrijk om ook nog een leven daarnaast te hebben dat je kunt ­implementeren in je show. Als het niet voor jezelf is, dan toch op zijn minst voor de luisteraars.”

7. Welk gelukscijfer geeft u ­zichzelf?

“Gemiddeld een acht. Op dagen met een slechte show is het relatief laag, op dagen met een goede show is het hoog. Ook op dagen dat er veel ­beweegt, is het hoog.”

8. Welke kleine alledaagse gebeurtenis kan u blij maken?

“Tegenwoordig een propere vloer. (lacht) En lopen. Dat is een aanwinst dankzij corona. Ik had dat nooit gedacht, ik was namelijk altijd diegene die achter de bosjes liep te wandelen wanneer we met school gingen lopen. Verschrikkelijk vond ik dat. Nu brengt het rust in mijn hoofd, als ik lang genoeg loop, tenminste.”

9. Waar hebt u spijt van?

“Dat ik iets te hard gewerkt heb. Misschien moet ik het leven iets meer als een cadeau zien. Misschien moet het allemaal niet zo perfect zijn, misschien is het allemaal oké. Ik had tussendoor wat meer kunnen genieten. Ik had wat meer op café kunnen gaan toen ze nog open waren. (lacht) Wat meer vriendschappen kunnen onderhouden. Wat ­minder over het werk kunnen babbelen.

“Eigenlijk zijn dit nu mijn goede voornemens voor de toekomst.”

10. Bent u een goede vriend?

“Ik ben een goede vriend als ik er ben. Dat wil zeggen: bel mij, roep mij, en ik ben daar, met volle focus. Maar ik ben soms te weinig latent ­aanwezig.”

11. Hoe zou u liefde definiëren?

“De definitie van liefde is, denk ik, dat elke relatie een andere definitie van liefde heeft.

“Ik zou zo graag antwoorden dat liefde onvoorwaardelijk is, maar mijn definitie van liefde is ­sowieso voorwaardelijk omdat ik een kind van gescheiden ouders ben. Als kind heb ik altijd gezegd dat ik later zou scheiden, vanuit een soort nuchterheid, of vanuit een soort beschermingsmechanisme om niet teleurgesteld te worden, denk ik.”

12. Wat is uw grootste angst?

“Het niet goed genoeg doen. Elke dag opnieuw. Studio Brussel heeft heel kritische luisteraars, en het nadeel is dat ik ook heel kritisch ben voor ­mezelf. En als ik dan tevreden ben of positieve commentaren krijg, duurt het niet lang voor ik weer begin te denken dat het toch niet goed ­genoeg was. Dat soort waanideeën, dat is niet aangenaam, nee.”

‘De dag nadat mijn vader bij ons was vertrokken, moest ik van de juf vooraan in de klas gaan staan en vertellen wat er gebeurd was. Daar stond ik dan te huilen. Ik ben nog altijd kwaad op die juf.’  Beeld © Stefaan Temmerman
‘De dag nadat mijn vader bij ons was vertrokken, moest ik van de juf vooraan in de klas gaan staan en vertellen wat er gebeurd was. Daar stond ik dan te huilen. Ik ben nog altijd kwaad op die juf.’Beeld © Stefaan Temmerman

13. Wanneer hebt u het laatst gehuild?

“Gehuild? Waanzinnig veel. Bij de film Soul van Pixar, een animatiefilm met een redelijk cliché­matige, melige storyline, maar ik was weg. ­Cartoonfiguurtjes en levenslessen, meer heb ik niet nodig om weg te zijn.”

14. Wanneer bent u door het lint gegaan?

“Op het einde van mijn eerste relatie. Hij had mij bedrogen en het aan al mijn vrienden verteld, ­behalve aan mij. Toen ben ik naar hem toe ­gefietst, wetend dat ik zou flippen. Dat was een heel speciale fietstocht, ik herinner me nog altijd dat gevoel. En het vreemde was: ik heb daar staan briesen, hij was echt bang, en terecht, maar ­achteraf voelde ik toch niet de voldoening die het had moeten opleveren.”

15. Welk moment zou u graag herbeleven?

“Een zomervakantie als kind van vijf. Geen besef van tijd. School is gedaan en er hangt een sfeer van vrijheid. Een oceaan van tijd die voor je ligt. Elke dag lijkt op de vorige. Het is mooi weer, je hebt een glijbaan in je tuin en een opblaasbaar zwembadje. Het leven is ongecompliceerd.”

16. Wat is uw vroegste herinnering?

“Dat ik een maïskorrel in mijn neus stak. Niet bijster boeiend, maar mijn moeder vond het zeer raadselachtig dat mijn neus drie weken lang verstopt was, tot er opeens een besmeurde ­maïs­korrel in een zakdoek lag.”

17. Wat is een misvatting over u?

“Ik kom vaak minder ­geïnteresseerd over dan ik ben. Als ik in werk­modus zit, ben ik heel doelmatig en heb ik geen tijd voor smalltalk, wat niet betekent dat ik niet ­wil socializen. Alleen niet op dat moment.”

18. Waarover bent u de laatste tijd anders gaan nadenken?

“Omdat het een nieuw jaar is, heb ik mezelf ­voorgenomen om me niet meer meteen op te ­jagen, om ervan uit te gaan dat mensen het goed bedoelen. Om niet meer zo vaak naar Greg James te luisteren. Om een soort neutraal Zwitserland van mezelf te maken: take it easy.”

19. Hebt u ooit een religieuze ervaring gehad?

“Zero. Religie ligt zo ver buiten mijn leefwereld. Als ik moest biechten op school, zat ik gewoon iets te verzinnen. Ik verstopte de hosties achter mijn tong. Nee, religie is echt een ver-van-mijn-bedshow.”

20. Hoe voelt u zich in uw lichaam?

“Momenteel goed, het heeft wel heel lang ­geduurd. Ik voel me gezonder sinds ik loop en heb ook een matje gekocht dat ik dagelijks probeer uit te rollen voor wat stretchoefeningen.

“Als tiener voelde ik me verschrikkelijk in mijn ­lichaam. Niet alleen omdat ik niet sportief ben aangelegd, maar ook omdat ik snel verdikte. Mijn lichaam zat niet juist, het was een bron van ­onzekerheid. Nu nog heb ik compassie met ­meisjes van zestien van wie ik denk te zien dat ze zich voelen zoals ik me toen voelde. ­Onbehulpzaam, onhandig, niet op hun gemak.”

21. Wat vindt u erotisch?

“Eigenlijk vind ik dit deel van de vragen niet zo leuk.

“Ik vind het cool als mensen openlijk over hun seksualiteit kunnen praten, maar ik heb geen ­bepaalde voorkeuren waarvan ik denk: dit is nu keihard mijn ding.”

22. Wat is uw goorste fantasie?

“Ik zou ranzig zoveel geld willen als Kylie Jenner. Geld, geld, geld. Voor mij voelt dat aan als goor, omdat het naast de kwestie is.

“Wat ik ermee zou doen? Ik zou op elk continent een waanzinnige kast van een huis kopen met de duurste marmeren vloeren. En veel reizen, dat zou ik dus ook doen.”

23. Wanneer hebt u het laatst gelogen?

“Toen ik onlangs per ongeluk zei dat Machine Gun Kelly postpunk maakte. Een grove leugen, volgens een aantal luisteraars.

‘Het moment dat je elektrische fietsen bestelt en je begint te verdiepen in de verschillende soorten Carolin om je vloer te poetsen, dat is het moment dat je mentaal begint te verouderen.’ Beeld © Stefaan Temmerman
‘Het moment dat je elektrische fietsen bestelt en je begint te verdiepen in de verschillende soorten Carolin om je vloer te poetsen, dat is het moment dat je mentaal begint te verouderen.’Beeld © Stefaan Temmerman

“Ik lieg eigenlijk zelden of nooit, sterker nog: ik ben zelfs net iets te rechtuit. Voor diplomatie ben je bij mij op het slechtst mogelijke adres: ik kan mijn gezicht niet in de plooi houden.”

24. Welk dier zou u willen zijn?

“Een zwaluw. Om die totale vrijheid in de lucht te kunnen voelen. The sky is letterlijk the limit. Trekvogels hebben ook een aangeboren oriëntatie, waardoor je nooit helemaal het noorden kwijt kan zijn. Totale vrijheid met een veiligheidsnet lijkt me ook een zeer mooie combinatie.”

25. Wat is voor u de hel op aarde?

“Een wereld waarin alles een steen des aanstoots is. De comment-sectie online in het echt dus, met alle boertigheid, rigiditeit en racisme die daarbij horen. Soms zie je daar al een glimp van in het echte leven. Laat Jonagoldman maar een ­uitzondering zijn.”

26. Wat is uw vreselijkste vakantieherinnering?

“Op een parking in Frankrijk met de auto van de schoonbroer tegen een paaltje rijden en het dan moeten uitleggen.”

27. Hoe zou u willen sterven?

“Heel, heel, heel ver van nu verwijderd in de tijd. Rustig en alleen, denk ik. In mijn bed, in mijn slaap, zoals in Titanic.”

28. Wat zou u wensen als laatste avondmaal?

“Frietjes van de frituur. Na een helse zoektocht in Brussel hebben we een goeie gevonden, bij het Meiser: Master Frites. What’s in a name.” (lacht)

29. Wat zou u nog willen doen voor het te laat is?

“Wat is te laat? Er is wel een interne klok die zegt dat je allerlei zotte dingen moet doen voor er ooit, ook al is het in een verre toekomst, kinderen ­komen. Dus voor het te laat is en kinderen mijn leven bepalen, wil ik graag de Westkust van ­Amerika afreizen. Ik wil ook leren paardrijden en wil ooit een hond. Allemaal relatief haalbare, ­burgerlijke wensen, denk ik.

“En professioneel: radio maken vind ik superfijn en ik geniet van de snelheid om elke dag drie uur show te maken en niet te blijven stilstaan, maar ooit zou ik heel graag iets op lange termijn ­maken. Gewoon x aantal maanden aan een radio- of tv-documentaire kunnen werken, ergens mijn tanden in kunnen zetten en de tijd krijgen om het uit te werken, dat wil ik nog wel. Ooit.”

30. Wat is de titel van uw biografie?

“Op dit ogenblik? Boerenfuiver en Dansaert­vlaming. Kroniek van een perfectionistische ­millennial’.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234